Episode Transcript
[00:00:04] Speaker A: In de Leidenstijd staan we stil bij het lijden van Jezus de Messias. Dat lijden wordt in het Oude Testament al vaker voorzegd, bijvoorbeeld in psalm 22. Deze psalm gaat ook over Israël.
Wat zijn de overeenkomsten tussen het lijden van de Heer Jezus en het lijden van het Joodse volk?
Hoe laat deze psalm de verbondenheid tussen Jezus en Israël zien? En wat betekent dat voor ons geloof? Dat bespreken we allemaal met dominee Kees Kant. Kees, van harte welkom.
[00:00:31] Speaker B: Dank je.
[00:00:32] Speaker A: We zitten in de Leidenstijd. Sta je daar deze weken ook extra bij stil?
[00:00:36] Speaker B: Ja, nou ik sta er eigenlijk al bij stil omdat ik zondag mag voorgaan ergens in het land in een kerkdienst. En dan probeer je toch in deze tijd te focussen op de teksten die gaan over het Leiden van Jezus. Maar daar probeer ik toch ook altijd het Leiden van het Joodse Volk ook bij te betrekken.
[00:00:52] Speaker A: Dat hoort bij elkaar volgens jou?
[00:00:54] Speaker B: Ja, er zijn zoveel teksten die dat verbinden met elkaar. Wij zijn als christenen vaak geneigd om Jezus te versmallen tot alleen maar mijn heilig en verlosser in een soort verticale relatie, wat natuurlijk ook zo is.
Maar tegelijkertijd is Jezus ook de koning van Israël. En zien we dat er een diepe relatie is tussen Israël en Jezus, ook in het lijden van Jezus, en dat vind ik wel heel waardevol en verrijkend ook om dat te benoemen.
[00:01:18] Speaker A: Ja, dat is ook wat we in deze uitzending waar we een beetje op gaan inzoomen. We gaan het specifiek hebben over Psalm 22.
En als mensen deze uitzending strakjes hebben gekeken of beluisterd, dan weten ze veel dat er heel veel diepe overeenkomsten zijn tussen de geschiedenis van Israël enerzijds en het leven, het lijden en het sterven van de Heer Jezus anderzijds. Waarom vind jij het zo belangrijk dat wij als christenen dat begrijpen? Je legt al uit van het is niet alleen maar die verticale band, maar ook de horizontale band die Jezus heeft.
[00:01:48] Speaker B: Ja, we kunnen op bijbels en theologisch gebied over alle dingen van mening verschillen, maar de geschiedenis leert dat wanneer we Israël uitsluiten, Israël en het Joodse volk geen betekenis meer hebben en ons alleen maar focussen op Jezus als mijn Heer.
En dat de rest, zijn relaties en context als de Joodse messias en de koning van Israël uitsluiten, dat het in het verleden altijd heeft geleid tot bijzonder nadelige gevolgen voor het Joodse volk. Pogroms, vervolgingen en het miskennen van Israël, het uitsluiten.
Dus ik vind het belangrijk dat wij Jezus in zijn volle breedte zien en niet alleen maar versmallen tot Mijn heiland.
[00:02:29] Speaker A: Dus met andere woorden, je kunt Israël niet uit het evangelie halen.
[00:02:33] Speaker B: Nee, precies. We kunnen eigenlijk niet Jezus ten volle begrijpen en het evangelie ten volle begrijpen als we daar niet ook Israël en het Joodse volk in betrekken.
[00:02:41] Speaker A: Nou, daar gaan we het in deze uitzending over hebben zometeen. Eerst even een blokje actualiteit, wat we vaker doen aan het begin van onze uitzendingen. Komende donderdag worden de gesprekken over het Iraanse nucleaire programma voortgezet tussen enerzijds de Verenigde Staten en anderzijds Iran. Die gesprekken gaan plaatsvinden in Genève. Ondertussen heeft de VS een hele grote troepenmacht opgebouwd in het Midden-Oosten. Er wordt regelmatig gesproken over dreigend militair ingrijpen van de VS in Iran.
Jij bent dominee. Is dit nou een onderwerp waar we het ook in de kerken over moeten gaan hebben? Over die dreiging van Iran, ook richting Israël?
[00:03:19] Speaker B: Ik denk het goed is dat we er bestil staan en dat we er ook voor bidden.
Kijk, het Iraanse regime is in mijn ogen, ik spreek nu even mijn persoonlijke mening.
Ik sta niet op een kansel in de kerk nu. Het is even mijn persoonlijke mening die hij mij vraagt.
Het Iraanse volk leidt al decennia lang onder het demonische islamitische regime. En iemand die zich durft te verzetten, die moet het altijd met de dood bekopen. Nu zien we voor het eerst dat het volk massaal gaat demonstreren.
Dat massaal de hoop heeft gevestigd op Amerika om ze bij te staan.
Bij duizenden worden ze afgeslacht en toch gaan ze door met demonstreren. Zij roepen eigenlijk om Westen, grijp nou in.
[00:04:03] Speaker A: Bevrijd ons.
[00:04:04] Speaker B: Precies, help ons. Grijp in.
Ik zie dat er nog steeds mee gewacht wordt met dat ingrijpen. Ik kan me voorstellen dat er teleurstelling ontstaat onder het Iraanse volk. En ik kijk regelmatig op mijn nieuws en ik hoop dat ik, ja dat is mijn persoonlijke hoop, dat ik nu heel snel lees en zie op de tv dat er ingegrepen wordt en dat het Iraanse volk verlost wordt van dit regime.
[00:04:30] Speaker A: Ja, afgelopen weekend kwamen er weer beelden naar buiten van protesten in Iran. Ik meen op universiteiten waar ook geprotesteerd wordt tegen het regime. Denk je dat we eigenlijk als christenen meer betrokken moeten zijn bij het Iraanse volk?
[00:04:45] Speaker B: Nou ja, christenen zouden misschien meer druk kunnen uitoefenen op de internationale gemeenschappen en vooral op Amerika. Van wacht nou niet te lang, grijp in, want het volk schreeuwt om bevrijding.
En wij kunnen ervoor bidden en we kunnen onze overheden pushen.
Dat is denk ik wat we kunnen doen.
Ik hoop echt voor ze dat er andere tijden komen. Voor Israël zou het ook heel goed zijn, want Iran is de aanzetter tot het terrorisme, de inspirator en financier van Hamas, Hezbollah en noem ze allemaal maar op om Israël te vernietigen. Dus ook voor Israël zal het toekomstig een bevrijding zijn als dat regime een keer weg is.
[00:05:24] Speaker A: En daar is ook veel gebed voor nodig.
[00:05:26] Speaker B: Daar is veel gebed voor nodig, ja.
[00:05:28] Speaker A: We gaan het hebben over psalm 22. We staan in deze tijd, zoals ik al net in de introductie zei, staan we stil bij het lijden van de Heer Jezus. En op heel veel plekken in het Oude Testament wordt het al voorzegd. En psalm 22 wordt daarbij vaak aangehaald. Hoe lees jij die psalm?
[00:05:45] Speaker B: Als ik die psalm lees, dan zie ik eigenlijk drie hoofdrolspelers. De eerste is David, de koning van Israël 3000 jaar geleden.
[00:05:52] Speaker A: Die heeft de psalm geschreven?
[00:05:53] Speaker B: Die heeft de psalm geschreven.
Maar je ziet natuurlijk ook al in die psalm dat het eigenlijk niet alleen om hem gaat, maar ook om zijn volk.
Als vele stieren hebben mij omringd en dan gaat hij verder over zijn eigen volk, gaat hij spreken.
De koning vertegenwoordigt altijd zijn volk.
[00:06:12] Speaker A: Misschien is het een goed idee als je een gedeelte met ons leest.
[00:06:15] Speaker B: Kijk, er staat er al, mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?
Bent u ver van mijn verlossing, van de woorden van mijn jammerklacht?
Mijn God, ik roep overdag, maar uw antwoord niet, en s'nachts, maar ik vind geen stilte.
Dit is de koning die dat zegt, maar een koning vertegenwoordigt altijd zijn volk.
Ik weet nog wel een paar jaar geleden waren die overstromingen in Zuid-Limburg. Dat mensen hun huizen zagen in het water en hun bezittingen vernield. Daar ging koning Willem-Alexander naartoe. En dat heeft die mensen daar heel goed gedaan.
[00:06:50] Speaker A: Dus die twee horen een beetje bij elkaar, de koning en zijn volk.
[00:06:53] Speaker B: En zijn volk, ja. Want Willem-Alexander gaat er niet naartoe als burger van Wassenaar. Dan zitten ze daar niet op te wachten. Maar hij gaat er wel naartoe als koning. Hij vertegenwoordigt 17 miljoen Nederlanders toen.
En dat waren dus eigenlijk 17 miljoen Nederlanders die hun medeleven toonden met die Limburgers. De koning vertegenwoordigt zijn volk.
[00:07:12] Speaker A: En wie is dan die derde partij
[00:07:14] Speaker B: waar je het over had? Die derde partij is de Messias, de Knecht van de Heer, de toekomstige Messias.
Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?
En Jezus aan het kruis duizend jaar later zegt, mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?
En als je kijkt naar de geschiedenis van het Joodse volk, er is geen volk op aarde dat zoveel door alle eeuwen heen geleden heeft als het Joodse volk. En vaak hebben zij gevoeld alsof God hen verlaten had.
[00:07:40] Speaker A: Je schetst het net al. Die psalm werd geschreven door David.
Hij gaat ook heel profetisch over het lijden van de heren Jezus.
Maar waarom gaat het dan ook over het lijden van Israël volgens jou? Waar blijkt het uit dat er die dubbele gelaagdheid is? Niet alleen de koning David die de psalm schreef, niet alleen het volk Israël, maar ook de heren Jezus, alle drie.
[00:08:03] Speaker B: Ja, om die vraag te beantwoorden, waar zie je dan dat volk in? Kijk, ik denk iedereen die Psalm 22 leest herkent het lijden van Jezus. Het is overduidelijk. Alleen al, waarom hebt u mij verlaten?
[00:08:13] Speaker A: Dat is wat Jezus letterlijk aan het kruis riep.
[00:08:15] Speaker B: Precies. Maar dan gaat even later David zeggen in vers 4, maar u bent heilig, u troont op de lofzangen van Israël, op u hebben onze vaderen vertrouwd. Zij hebben vertrouwd en u hebt hen bevrijd, tot u hebben zij geroepen en zij zijn gered. Hier gaat hij eigenlijk al een beetje vooruit lopen op het einde van de psalm, waarin hij over de redding spreekt. Hier loopt dat volk er al doorheen. Maar nog mooier, bijvoorbeeld in vers 3, daar staat dan mijn God, ik roep overdag, maar uw antwoord niet. En s'nachts, maar ik vind geen stilte, geen rust.
Hierin zie je, als ik kijk naar het Joodse volk, door de eeuwen heen, vooral sinds de diaspora, de verstrooiing in 70 na Christus, dat de Joden zich verspreiden over veel landen in de wereld en ook in Europa.
In die eeuwen daarna, soms hadden ze een periode van rust, dan werden ze weer vervolgd, dan waren er weer pogroms, moordpartijen, dan moesten ze weer Engeland of Spanje of Portugal gedwongen verlaten.
en daar vinden ze geen rust. En dan Deuteronomium, die profiteert dus over die diaspora, dan zegt Deuteronomium 28, daar staat er, daarbij zult u onder die volken niet tot rust komen en uw voedsel zal geen rustplaats hebben.
[00:09:37] Speaker A: Oké, datzelfde woord wordt daar gebruikt.
[00:09:40] Speaker B: Dat komt daar weer terug, of kwam daar terug, Deuteronomium is eerder.
Dan zie je dus dat Heer God zegt dat het volk ook wereldwijd verstrooid wordt.
en niet alleen verstrooid wordt, maar ook dat ze daar geen rust vinden. Dat ze opgejaagd worden. Wij zien in onze tijd dat studenten, joodse studenten, eigenlijk niet meer normaal kunnen studeren op een Nederlandse universiteit, worden weggetreiterd, uitgesloten, enzovoort enzovoort. Dan zie je dat zelfs in Nederland 2026 een jood eigenlijk ook opgejaagd wordt en geen rust vindt om normaal je studie te doen.
En zo zijn er nog 101 voorbeelden. Dus ik zie hier heel bijzonder dat de koning van Israël, het volk van Israël en de messias van Israël door elkaar heen lopen en delen in elkaars lijden.
[00:10:31] Speaker A: Het lijkt eigenlijk een beetje, het klinkt een beetje als een straf van God dat het volk zo niet gespaard wordt, klopt dat?
[00:10:37] Speaker B: Ja, het klinkt als een straf.
Er zit ook een straf element in, maar er zit ook iets in wat voor ons is. Door hun val is het heil tot de heide nu gekomen.
[00:10:49] Speaker A: Dus het was nodig, bedoel je?
[00:10:50] Speaker B: Ja, het is een instrument. Het Joodse volk heeft ook de Torah, het Oude Testament, de Tenach.
onder Europa en onder ons gebracht. Calvin zei ooit dat de Joden eigenlijk de schatbewaarders van het oude testament zijn.
De twaalf apostelen zijn ook de wereld ingetrokken om het evangelie te verkondigen, gingen Israël uit. De Heilige Geest is Israel uitgetrokken. Jezus is Israel uitgetrokken toen hij naar de hemel ging. Dus in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden. Dus die uitocht van de Bijbel, van het Evangelie, van het Joodse Volk is ook tot ons heil geweest. Dus er zitten meer elementen in.
[00:11:34] Speaker A: Het gaat in die psalm, psalm 22, gaat het veel over smaaten en over lasten. Bijvoorbeeld in vers 7 daar lezen we ik ben een worm en geen man, een smaat van mensen en veracht door het volk.
Wat betekent dat vers als we specifiek naar Israël kijken?
[00:11:54] Speaker B: dat het volk Israël niet alleen fysiek geweld is aangedaan, maar ook altijd belasterd is met smaad.
De koning van Israël, hier David, is belasterd met smaad, veracht door het volk, maar het Joodse volk is ook altijd Altijd beschuldigd, belastigd, beschimpt, altijd onterecht veroordeeld.
[00:12:16] Speaker A: Op welke punten in de geschiedenis zie je dat terugkomen?
[00:12:18] Speaker B: De eerste eeuwen van de christelijke kerk werd joden verweten dat ze Jezus gekruisigd hadden. Kerkvader Justine Smarter al in het begin van de... Tweede eeuw na Christus, de derde generatie christenen die al zei dat ze verdorven zijn omdat ze hun heiland, hun verlosser hebben gekruisigd. Dat is door de eeuwen heen het begrip. De godsmoordenaars is door de eeuwen heen Joden verweten.
Werd Joden verweten dat ze de hostie, die bij de Eucharistie wordt ingenomen, dat ze de hostie met een spijker zouden willen doorboren om Christus weer te kruisigen. Daar hebben duizenden Joden zijn daardoor vermoord door die onterechte beschuldiging.
Dan zouden ze christelijke kinderen geslacht hebben om hun bloed te gebruiken voor het bereiden van Pesach. Waterbronnen vergiftigd. Vorige eeuw en daarvoor zouden ze de financiële markten in bezit hebben. Ze zouden wereldheerschappij willen organiseren. En nu, sinds 1948, dat Israël eindelijk weer een eigen landje heeft, worden ze beschuldigd van bezetting, apartheid, genocide, landroof.
[00:13:26] Speaker A: Dus het keert eigenlijk altijd in andere vormen weer terug?
[00:13:28] Speaker B: Altijd keren die beschuldigingen.
En wat ik dan zo bijzonder vind, dat Jezaja dan in hoofdstuk 25, als hij spreekt over het toekomstige bruiloftsmaal, in de toekomst, dan zegt hij dat God de smaad van zijn volk zal wegnemen.
[00:13:43] Speaker A: God zal dat doen.
[00:13:44] Speaker B: Ja, God zal dat doen. God zal de smaad, dus de smaad die wij, al die lasten, al die beschuldigingen, waar je dagelijks, als je de media ziet, waar Israël mee overspoeld wordt, En dan zal God die smaad van hen wegnemen.
[00:14:00] Speaker A: Ja, als we ongeveer iets verder kijken, Nipsam 22 in vers 9, want daar zeggen degene die Israel bespotte, die zeggen hij heeft zijn zaken op de heren gewendeld, laat die hem bevrijden, laat die hem redden als hij hem genegen is. Zie je dat ook? Want het zijn de mensen die Israel lasteren die dat zeggen.
Maar spreken ze hier een waarheid?
[00:14:24] Speaker B: Hier zeggen ze tegen David...
Maar ook tegen, dit komt terug uit het Nieuwe Testament, die tekst, want dan staat er in Matthäus 27, als Jezus aan het kruis hangt, dan zijn er omstanders, mensen die daar staan te kijken en zeggen, ach, hij heeft op God vertrouwd, laat die hem nu maar verlossen als hij hem welgezind is.
Precies, precies wat hier staat, wordt geroepen tegen Jezus. Dat is toch wonderlijk, duizend voor Christus is dit geschreven.
Dus dat is natuurlijk ontzettend wonderlijk, dat is echt profetisch, maar Als joden werden vervolgd, vaak door de christenen, in Rusland, Oekraïne, in Duitsland, in Italië, in Spanje.
En de inquisitie. Wat werd dan vaak gezegd tegen die joden?
Dan zei men letterlijk, bekeer je tot de heer, laat hem je redden.
Dus ook wij hebben joden vaak, terwijl we ze vermoorden, gezegd, ik heb geen medelijden met je, bekeer je maar tot de heer, laat hij je maar redden.
Dus daarin kwam dat ook weer terug.
[00:15:28] Speaker A: Ja, dus die parallel zeg maar naar het lijdensverhaal van de Heer Jezus en het lijden van zijn volk, het Joodse volk, dat zie je in deze psalm eigenlijk zo terugkomen.
[00:15:37] Speaker B: Ja, dus die letterlijke teksten komen gewoon terug.
[00:15:41] Speaker A: Heb je daar nog meer voorbeelden van, van die opmerkelijke parallellen eigenlijk, die dubbele laag die erin zit in die profetische psalm?
[00:15:50] Speaker B: Als ik kijk naar vers 13 en 14, dan staat er... David is nog gewoon in leven. Hij schrijft dit.
Die stieren, die als een muil, hebben hem dus niet opgegeten of vermoord. Maar hij legt de nadruk op het brullen.
Het brullen, ze hebben hun muil opengespet, dat is verbaal. Dus hier zie ik in wat mensen roepen en schreeuwen. Ze hebben natuurlijk tegen Jezus geroepen en geschreeuwd.
Kruisig hem, kruisig hem.
Ze hebben het tegen David gedaan, de koning van Israël. Maar ze hebben het ook door de eeuwen heen. We hadden het er net al over. Hebben we altijd de media, de politiek, ook binnen de kerken.
En in het hele antisemitische discours. hebben we eigenlijk altijd tegen Jolingen allemaal geroepen en geschreeuwd. Jullie godsmoordenaars, jullie kindermoordenaars, jullie genocideplegers, jullie bezetters, jullie kolonisten, bla bla bla.
Altijd hadden we wel weer andere argumenten.
En dat schreeuwen, dat zie ik hier terugkomen. Ze hebben hun muil tegen mij open gespert als een verscheurende en een brullende leeuw.
[00:17:18] Speaker A: Dus dat maakt het eigenlijk heel actueel. Als we kijken naar wat er in de Bijbel staat over het lijden van de Heer Jezus tegenover het lijden van zijn volk Israël. Waar zie je dan die parallellen?
[00:17:32] Speaker B: Wat ook een heel bijzonder parallel is, is het begrip onschuldig.
Kijk, Jezus was, heeft onschuldig geleden. Hij droeg onze zonden. Jezus was zonder zonden. Het volk Israël is niet zonder zonden. Joden zijn gewone mensen net als jij en ik.
En alle zonden die in Nederland gebeuren, die gebeuren ook in Israël. Daar ligt een verschil.
Maar er is wel een enorme parallel, want als we zien door de geschiedenis heen. Kijk, niemand zal geloven dat Joden christelijke kinderen slachten om hun bloed te gebruiken voor de matzes. Want Joden mogen niet eens bloed eten en ze mogen ook niet doden. Dus het is onzin. Maar in die tijd werd het wel geloofd. In het Duitse Deggendorf zijn alle Joden levend verbrand, omdat het gerucht ging dat zij de hostie zouden hebben doorboord met de spijker.
[00:18:21] Speaker A: Ja, maar nu zijn we al een beetje buiten het Bijbelse tijdperk, maar als je kijkt naar de verhalen in de Bijbel die gaan over Israël, kun je daar ook relaties zien met het leidensverhaal van de Heere Jezus?
[00:18:31] Speaker B: Ja, daar kom ik zo op terug.
Wat ik eigenlijk wil benadrukken is, De onschuldige karakter. Jezus was onschuldig. Heel veel van onze aantijgingen tegen Israël zijn onterecht geweest. Zij waren onschuldig. Niet in de zin zonder zonden, maar...
[00:18:51] Speaker A: Ze hadden niet gedaan waar ze van beschuldigd werden. Precies.
[00:18:54] Speaker B: Daar hebben ze vals beschuldigd. Daarin hebben zij als onschuldige geleden. En daarin vind ik dat er een hele bijzondere relatie ligt tussen Jezus en het Joodse volk.
waarbij we natuurlijk ook het verschil moeten benoemen. Jezus is de eersteling van Israël. Hij is de zoon.
Hij is de Messias van Israël. Jij vraagt nu ook, waar komt het in de Bijbel terug? Nou, wat ik altijd heel erg bijzonder vind, dat is dat als Jozef in Exodus 4 naar de vader om moet, om te zeggen laat mijn volk gaan, dan zegt de Heerde God tegen hem dat hij naar de vader moet en dat hij zegt van laat mijn zoon gaan.
Mijn volk is dan laat mijn zoon gaan. Israel wordt Gods zoon genoemd en staat er ook bij dat hij zijn zoon uit Egypte geroepen heeft. Dan komt later Hosea, Hosea 11, die zegt toen Israël een kind was, had ik hem lief en uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen. Je ziet dus Israël is Gods zoon.
Nou komt Jezus en Jezus wordt Gods Zoon genoemd.
Daar ligt dus, dat benadrukt, beide zijn in de Bijbel Gods Zoon. En beide zijn uit Egypte geroepen. Want toen Jozef en Maria met het kindje Jezus gevlucht waren naar Egypte en Herodes dood was, kwam er een engel bij Jozef en die zei, je kan weer terugkeren.
Want Herodes is dood en dan staat er toen werd vervuld, hetgeen geschreven stond en uit Egypte heb ik mijn zoon geroepen.
[00:20:39] Speaker A: Dus dat gaat verder dan alleen maar het lijden van de heren Jezus, het lijden van Israël. Maar dit gaat echt breder over het hele leven van de heren Jezus.
[00:20:47] Speaker B: Ja, het hele leven. Het volk Israël kon niet de wet voldoen. Er moest verzoeling komen. De tempeloffers die gaan wezen daar al naar.
En Jezus was de jood bij uitstek. Gods zoon en Maria zoon die namens zijn volk de wet heeft vervuld. Dus er is een diepe band. Zij vallen niet als twee druppels samen, want het Joodse volk is natuurlijk een zondig volk, net als wij. En Jezus was zonder zonden. Daar zit een verschil. Maar hij is de koning van Israël. Hij is de koning der Joden. Hij is de eersteling uit Israël.
Hij is diep verbonden met zijn volk.
[00:21:22] Speaker A: Ondoorsmakelijk verbonden, inderdaad. Wat betekent die verbondenheid van Jezus met zijn volk Israël? Wat betekent dat dan voor ons?
[00:21:30] Speaker B: Dat wij, als we Jezus in ons hart hebben, dat we de Joodse Messias in ons hart hebben. En dat wij dus ook diep verbonden zijn met Israël. En dat merk je dat dat ten eerste niet door iedereen beleefd wordt, als zodanig. En sterker nog, Israël is zelfs een heel gevoelig thema in de kerk. Want Israël roept ook irritatie op. Als je ook zondags in een dienst over Israël preekt, dan zijn er altijd mensen die zeggen, dit horen we heel weinig. Maar er zijn ook mensen die dan meteen zeggen, ja maar kijk eens wat Israël allemaal doet.
Dat roept irritatie op. Wij irriteren ons.
[00:22:08] Speaker A: Hoe zou het moeten zijn? Wat zou onze houding moeten zijn? We zien die parallellen, wat interessant, wat mooi en wat bijzonder. Maar wat moet je er nou in de praktijk mee als christen?
Betekent dat dan dat je daarom, omdat Israël zo onlosmakelijk gekoppeld is aan de Heer Jezus, dat je daarom achter Israël moet staan? Of is dat nog een paar stappen verder?
[00:22:32] Speaker B: Ja, ik denk dat wij dus diep verbonden moeten zijn met Israël en dat wij voor Israël moeten bidden. En dan zeggen mensen van ja, maar Israël doet toch ook niet alles goed? Dan gaat het ook helemaal niet om. Natuurlijk maken Joden ook fouten en dan maakt de Israëlische regering ook fouten, net zoals onze regering ook. Laten we het daar maar niet over hebben in deze uitzending, fouten maakt.
Maar het gaat erom dat we diep verbonden zijn met Israël, zoals we ook diep verbonden zijn met onze medekristenen in andere kerken, waar we misschien ook over allerlei gedachten, meningen kunnen verschillen. Maar we zijn broeders en zusters.
Als in de kerk de geloosblijdens wordt gelezen, dan wordt er altijd gezegd dat we verbonden zijn met de kerk van alle tijden en plaatsen. Nou, die hebben misschien ook andere meningen gehad, waar wij anders over denken. Dat kan zo zijn. Maar we zijn met elkaar verbonden. Jezus verbindt ons met de God van Israël. Hij is onze middelaar, zodat wij een kind mogen worden van de God van Abraham, Isaac en Jacob. Jezus is verbonden met zijn volk, dan zijn wij ook verbonden met Israël. En dat betekent dat we bidden voor Israël. En als we dan vinden dat Israël iets fout doet, nou dan stap in het vliegtuig en ga ze vertellen hoe jij erover denkt. Maar dat we onze solidariteit en onze verbondenheid met Israël tonen. En daarover spreken, daarover bijbelstudie doen, daarover preken in de diensten op zondag en waar mogelijk.
[00:23:48] Speaker A: En voor Israël bidden, ja. Nu nog even terug naar psalm 22, want ondanks de verdrukking waarover we lezen in de smaten en de laster in psalm 22 eindigt de psalm toch wel met belofprijzingen. Wil je daar een stuk van lezen met ons?
[00:24:03] Speaker B: Ja, de psalm eindigt natuurlijk heel mooi, want het blijft niet bij de ellende en de verdrukking, er is toekomst.
Dan staat er bijvoorbeeld in vers 23, ik zal uw naam mijn broeders vertellen. In het midden van de gemeente zal ik u loven. U die de heren vreest, loof hem. Alle nakomelingen van Jacob, vereer hem.
En dan staat er, want hij heeft de ellendige in zijn ellende niet veracht en niet verafschuwd. Hij heeft zijn aangezicht niet voor hem verborgen, maar hij heeft gehoord toen hij tot hem riep.
[00:24:40] Speaker A: Dat is een hele andere toon dan vers 1, mijn God, mijn God, waarom heeft u mij verlaten?
[00:24:44] Speaker B: Ja, dat is een hele andere toon. En het loopt soms door elkaar heen. Je kunt soms het gevoel hebben, God, waarom hoort u niet naar mijn gebeden? En tegelijkertijd, God danken, dat je weet, ook al snap ik het niet, maar hij is trouw. Hij blijft mij trouw. En wat is ook het mooie, God heeft door de eeuwen heen. Dat kleine mini-volkje, wat het meest verdrukt is van alle volken, heeft het tot nu toe altijd... Uiteindelijk heeft het weer goed gemaakt. Uiteindelijk heeft hij zich toch beschermd. En nu mag Israël leven. Het is een sterke economie met een grootse start-up nation. En wat we er allemaal van kunnen zeggen, terwijl heel veel volken die zich tegen Israël hebben gekeerd, zoals de Moabieten, de Amalekieten, de Filistijnen, zijn allemaal verdwenen.
[00:25:27] Speaker A: Die zijn er niet meer.
[00:25:28] Speaker B: En niemand weet waar ze gebleven zijn.
[00:25:29] Speaker A: Maar mag je zo een psalm, want je hebt net aan het begin geschetst van die psalm die kun je toepassen, ik zeg het maar even in mijn eigen woorden, op drie gebieden. Dat is namelijk de Koning van Israël, het Volk Israël en de Messias van Israël.
Mag je ze ook toepassen op jezelf?
[00:25:46] Speaker B: Ik denk het wel, want de psalmdichte roept ons op.
Hij zegt van u die de Heren vreest, loof hem.
alle einde van de aarde zullen eraan denken en zich tot de heren bekeren, alle geslachten van de heidevolken zullen zich voor uw aangezicht neerbuigen, want het koningschap is van de heren, hij heerst over de heidevolken. Dus het gaat ook naar ons toe, daar komt natuurlijk Tegen Abraham had God al gezegd, in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegd worden. Wij mogen door het geloof in God, door het geloof in de Messias, die heiland en verlosser, mogen wij ook een kind worden van de God van Israël. Mogen wij verbonden worden met Israël en mogen ook wij weten, ook al is er zijn er momenten van zorg en verdriet en pijn en ellende, uiteindelijk houdt God ook mij vast.
[00:26:38] Speaker A: En tegelijk is dat ook wel een ingewikkeld iets, want als we die psalm lezen en we horen of mensen hebben de gedachte van mijn god waarom heb je mij verlaten, dan is een stap naar hem loven en prijzen misschien wel
[00:26:50] Speaker B: erg Ja, die is soms erg groot.
Dat is een persoonlijke beleving tussen een individuele gelovige en God zelf.
Waar gaat de klacht over in lofzang?
Dat is moeilijk om dat eventjes rationeel te zeggen.
Dat is die persoonlijke relatie waar God met zijn geest en met zijn kracht naar een bidder toekomt en die in zijn hart raakt, of haar hart, en dan die lofpreis kan ontstaan. Daar is niet een soort recept voor te geven. Dat ontwikkelt zich tussen jou en God.
[00:27:24] Speaker A: Laatste vraag, Kees. Wat kunnen we van deze psalm meenemen tijdens deze 40 dagen tijd, waar we nu middenin zitten?
[00:27:33] Speaker B: Wat ik zou willen zeggen is, Beleef de veertig dagen tijd zoals je dat gewend bent te doen. Richt je op het dat Jezus voor jou persoonlijk is gestorven en hij jou zonder ook heeft weggedragen wanneer je daarin gelooft.
en verdiep je ook in de relatie tussen Jezus en Israël. Betrek Israël erbij, wanneer je in deze veertig dagen tijd in de kerk zit. Een andere tekst die ik bijvoorbeeld erg mooi vind, is dit Haus Hosea. Dan staat er, het gaat over Israël, kom laten we terugkeren naar de Heren. Want hij heeft verscheurd, maar hij zal ons genezen. Hij heeft geslagen, maar hij zal ons verbinden. Na twee dagen zal hij ons levend maken. Op de derde dag zal hij ons doen opstaan. en zullen wij voor zijn aangezicht leven.
Hier gaat het over opstanding op de derde dag.
Die tekst relateren we aan Jezus. Dat doet Paulus ook, want Paulus zegt in 1 Corinthe 15 dat Jezus is opgewekt op de derde dag overeenkomstig te schriften.
Er zijn niet zoveel plaatsen die over die opstanding spreken. Jonah en Hosea. Die mogen we betrekken op Jezus, maar Hosea heeft het over Israël.
dat Israël altijd weer nageslagen te zijn, altijd weer zal herleven. Dus Israël houdt nooit op. Zij kunnen nooit Israël buitensluiten en zeggen, ja Israël dat is van vroeger.
Nee, Israël is van nu en van de toekomst.
[00:29:00] Speaker A: En die hoort erbij.
[00:29:00] Speaker B: Ja, dus betrek op jouw vraag in één zin, betrek Israël in jouw beleving van 40 dagen tijd en Pasen.
[00:29:08] Speaker A: Zullen we bidden voor Israël?
[00:29:12] Speaker B: Trouwe God en Vader in de hemel, Heer u die de God van Abra, Mizak en Jacob bent, wij willen u prijzen, u eren om wie u bent.
Wij danken u dat de Heer Jezus Christus voor ons is gestorven aan het kruis om onze zonden weg te dragen.
Wij danken u Heren voor de rijkdom van deze boodschap, omdat die dat heil ook via Israël naar ons toe komt.
En daarom willen we ook u bidden voor uw volk, heren, dat u uw volk wilt beschermen, dat u uw volk wilt zegenen, dat zij ook hun hoop op de God van Israël zullen vestigen.
Bescherm uw volk, heren. Mag er ook rust komen in het land. Mag er weer wederopbouw komen.
Ook rust voor alle andere bewoners van het land, ongeacht hun etnische afkomst.
Heer, ontferm u ook over ons als christenen. Open onze ogen voor de rijkdom van het evangelie. en ook de relatie tussen Jezus en Israël.
En mag het alles leiden, heren, tot verwondering over u en tot eer en aanbidding van u als onze drie-enige Vader, Zoon en Heilige Geest. Amen.
[00:30:21] Speaker A: Kees, dank voor jouw komst naar de studio.
En uiteindelijk bedankt voor het kijken naar deze uitzending van Christen voor Israël. En u kunt op de hoogte blijven over de actualiteit. Ga daarvoor naar onze website cvi.nl.actueel. Daar vindt u allerlei interessante artikelen en ook deze uitzendingen en onze podcast. Nogmaals heel veel dank voor het kijken en graag tot de volgende keer.
