Episode Transcript
[00:00:04] Speaker A: Na duizenden jaren keert een verloren stam terug naar Israël. Het gaat om de Bnei Menashe-stam, letterlijk de zonen van Manasse uit India.
Vorig jaar besloot de Israëlische regering om alle Bnei Menashe naar Israël te laten komen. Christen voor Israël mag daarbij helpen. Op woensdagavond kwamen tientallen joden uit India aan in het land van hun voorouders. In deze uitzending een reportage van die aankomst. Ook spreken we met Michael Freund, die zich tientallen jaren heeft ingezet voor de terugkeer van de benemen nassen.
Hoe weten we dat deze mensen uit India joden zijn?
En waarom ziet Christen voor Israël het als haar taak om te helpen bij hun terugkeer? In de studio Roger van der Oort, honorair konsul van Israël. Roger van der Oort, welkom in de uitzending. Wat betekent het voor u dat er zoveel Joden uit India naar Israël terugkeren deze jaren?
[00:00:55] Speaker B: Nou, de grote vreugde is gewoon dat het Joodse volk terugkeert waar ze ook vandaan komen.
Niet alleen uit India, maar uit heel de wereld. Niet alleen maar uit de honderd landen waar ze heen zijn in de diaspora zijn gegaan en dat ze nu weer terugkeren. Maar het is natuurlijk wel heel bijzonder dat in deze tijd dat ook de een stukje van de stammenassen, die zichzelf de zonen van Manasse noemen, die daar 2700 jaar, meer dan 2700 jaar in de diaspora waren, dat die terugkeren naar het land.
[00:01:26] Speaker A: Ja en ook deze week was dat zo, want woensdagavond kwamen er tientallen mensen van de stammanassen aan in Israël, joden uit India. En daar waren wij bij.
[00:01:44] Speaker C: In India woont een Joodse stam, de Banai Manasseh, de zonen van Manasseh, een van de verloren stammen van Israël.
Er wonen nu nog enkele duizenden benijmenasje in India, afgelegen op het Indiase platteland.
Generatieslang leerde de benijmenasje hun kinderen hoe hun voorouders vanuit Jeruzalem weg trokken in ballingschap en na een lange reis terecht kwamen in India.
Maar nu mogen ze eindelijk terug naar huis, naar Jeruzalem.
De helft van de Bnei Menashe gemeenschap woont al in Israël.
In de komende vijf jaar zullen de achtergebleven 6.000 Joden naar Israël emigreren.
Dat begon in april 2026.
Toen kwam de eerste grote groep aan op Ben Gurion Airport in Tel Aviv, onder grote belangstelling.
Op 18 november 2026 kwam er weer een groep bremerasje aan in Israël.
[00:03:31] Speaker D: Als je beseft wat er gebeurt, dat ik sta op een plek waar gewoon geschiedenis geschreven wordt.
En waar een deel van het Joodse volk weggevoerd is.
En we zijn 2700 jaar later.
Komen ze terug?
Ja, dan sta ik met mijn voeten midden tussen een vervulling van provincie. Die heel lang op zich heeft laten wachten.
[00:03:54] Speaker E: We zijn nu in Israël. En ik ben zo blij nu.
We vervullen onze dromen.
Het is een droom om naar Israël te komen, vanaf onze jeugd.
[00:04:05] Speaker A: En laat ons zien wat je in je handen houdt.
[00:04:08] Speaker E: Dit is mijn idee, ik heb het net van daar gekocht.
Ik ben zo blij om een idee van Israël te krijgen.
[00:04:21] Speaker F: We zijn moe, want in mijn leven heb ik nog nooit zo'n reis gehad. Maar vandaag is het meer dan zes uur. Van Delhi, ik bedoel India, naar Ethiopië. En dan van Ethiopië naar Israël. Ik weet niet precies hoeveel uur.
[00:04:41] Speaker G: De toekomst hier is een prachtig proces. Het is ook erg moeilijk.
Dus als je denkt aan de reis die deze olimen doorhebben, is het echt ongelooflijk. Naast het feit dat het een reis is om naar huis te komen na 2700 jaar... ...hebben ze al meer dan drie dagen hun thuisland verlaten... ...omdat ze vanuit Manipur, in de noord-oostelijke hoek van India... ...naar Bahotan, Myanmar en Bangladesh kwamen. Vanaf daar een tien uur busreis om naar het airpoort in Mizoram te komen. Vanaf daar een vliegtuig naar Delhi, een overnachting met een jewenlijke agentie. En vanaf daar op een vliegtuigtje naar Addis Ababa en dan thuis naar Israël.
[00:05:26] Speaker F: Ik ben zo enthousiast, zelfs vanavond.
Ik kan alleen morgen praten, maar ook vanavond.
Er zijn al zoveel relaties die al zoveel jaren geleden zijn geweest. We zullen met hen praten. En ik ben ook enthousiast om Hebrew te leren.
[00:05:45] Speaker E: Ja, het eerste wat je moet doen, is Hebrew leren.
[00:05:55] Speaker G: Over zes maanden wonen ze als familie in het Aliyah Center. Ze vormen een gemeenschap en een huis.
Ze hebben een intensief onderwijsproces. De kinderen gaan naar kinderwetenschap, kinderwetenschappen en naar school. De adulten hebben een rigoreus dag. Meestal 10 tot 12 uur per dag studeren. Ze studeren op de ene kant het Hebrew en alle verschillende skills die ze nodig hebben voor leven in Israël. Hoe te vinden een baan, hoe te begrijpen aan het legale systeem, het onderwijssysteem, het gezondheidssysteem. Veel gezondheidsproblemen die volledig onverwacht waren en niet worden behandeld in Manipur... ...zullen hier voor het eerst worden gediagnosticeerd en goed behandeld.
[00:06:37] Speaker D: Voor Christen van Israël is de Bijbel belangrijk en in de Bijbel lezen we over Gods verbond met Israël, dat het een eeuwigdurend verbond is.
En wat we ook lezen is dat God zijn volk terug zal halen van de vier hoeken van de aarde. En er staat in Jeremia 32, 41, een hele mooie tekst over Gods hart en ziel. De enige keer waarin gesproken wordt dat God ergens met zijn hart en ziel aan verbonden is. Waaraan? Aan de terugkeer van zijn volk.
Als God zijn hart en ziel legt in de terugkeer van zijn volk, dan vinden we het als Christen van Israël eigenlijk een hele logische stap dat hem daarin te volgen. En dat is een reden waarom we Aliyah, de terugkeer van de Joden, naar Israël steunen.
God heeft ons niet nodig om zijn plan uit te voeren, maar we mogen deelnemen aan dat plan van hem. En dat is ook wel een voorrecht.
[00:07:30] Speaker E: Mijn oudste broer is al in Israël, in het noorden van Aghlir.
En mijn oudste zus is al in Sidroth. Ik hoop dat ik ze vanavond kan zien. Misschien wachten ze in Kerit Yam, waar we naartoe gaan. Het is al meer dan 10 jaar.
[00:07:48] Speaker G: Dus je hebt je broer en zus niet gezien in 10 jaar?
[00:07:51] Speaker E: Misschien
[00:07:52] Speaker G: zie je ze vanavond?
[00:07:53] Speaker E: Ja, ik zie ze vanavond in Aghlir.
[00:07:58] Speaker H: Christopher is al betrokken bij de terugkeer van de Benin Manasje sinds 2011. Dus dat is nu 15 jaar geleden. We hebben het mogelijk gemaakt dit jaar, hebben bijgedragen om 520 olim van de Benin Manasje uit Noordoosten van Indië hier thuis te brengen in Israël.
[00:08:22] Speaker D: Gewoon voor onze ogen gaat een profetie in vervulling. En je mag het zien. En je mag er zelfs deel aan hebben om dat te steunen. Via Christen van Israël bijvoorbeeld.
[00:08:33] Speaker E: Al onze prijzen worden van Hashem gedeeld aan jullie.
En ik ben zo dankbaar.
Geef deze goede werkelijkheid.
[00:08:47] Speaker C: De profeet Zachariah beschrijft het al.
Zo zegt de Heren van de lege machten. Zie, ik ga mijn volk verlossen uit het land waar de zon opkomt en uit het land waar de zon onder gaat.
Ik zal hen hierheen brengen.
Zij zullen midden in Jeruzalem wonen.
Zij zullen mij tot een volk zijn en ik zal hun tot een god zijn, in waarheid en in gerechtigheid.
We zien dit wonder van de terugkeer voor onze ogen gebeuren.
[00:09:21] Speaker G: Alianne stopt nooit, niet tijdens de oorlog, niet tijdens COVID en niet sinds oktober 7.
En we zien Aliyah niet alleen als een profetisch symbool, als een manier voor een persoonlijke reis voor een individueel. We zien het als een echte kracht die de Nation van Israël opbouwt, die de Land van Israël opbouwt. Die strengheid en blessing geeft aan de mensen hier.
[00:09:46] Speaker C: Helpt u mee om de Joden uit India weer thuis te brengen?
Alvast hartelijk dank.
MUZIEK.
[00:10:17] Speaker A: Bijzondere beelden natuurlijk om zo te zien. De komende vijf jaar is het plan van Israël om 6.000 joden van deze stam, van de Benemenasje, terug te laten keren naar Israël. En als Christen voor Israël zijn we betrokken bij het realiseren van die terugkeer, want daar komt nogal wat bij kijken. Maar eerst voor ons beeld, die stam van de Benemenashe, is bekend hoe groot die ongeveer is?
[00:10:39] Speaker B: Nou, ik denk dat we niet precies weten hoeveel exact en dat ook het Joods agentschap die dit helemaal begeleidt en Shavai Yisrael die dat in het verleden heeft gedaan.
Kijk, er zijn in, ik denk vanaf onze eeuwwisselingen zijn er ongeveer vijf, zesduizend Joden van de B'nai Menashe al teruggekeerd.
[00:10:58] Speaker A: Die zijn al in Israël. Die
[00:10:59] Speaker B: zijn al in Israël en die kan je ook vaak herkennen, want ja, die hebben toch een beetje een India's uiterlijk, dus je kan ze vaak herkennen. En nu heeft de Israëlse regering besloten, een jaar geleden, om dat er 6.000 in de komende vijf jaar terug mogen keren. Dus in
[00:11:18] Speaker A: totaal zijn het 12.000.
[00:11:20] Speaker B: Ja, en wat er vaak gebeurt, omdat ze niet allemaal op één plek bij elkaar wonen in Noordoost-India, maar ze wonen in verschillende gemeenschappen, dan soms duikt er toch weer een gemeenschap af op familieleden.
Dus ja, Wij weten het een beetje met de Joden ook uit Ethiopië. Dat is ook een... Ze keren nog steeds terug, terwijl wij soms denken dat zijn dan de laatsten of dat komt dan zo naar voren. Maar dan komen er toch weer nieuwe. Dus ja, het is gewoon fantastisch dat deze week dat je met je eigen ogen mag zien dat er Joden van de Stam en Nasse terugkeren naar het land.
[00:11:59] Speaker A: Ja, wat is de reden dat Christen voor Israël dit project zo graag steunt?
[00:12:05] Speaker B: Omdat ik denk dat God dit beloofd heeft. Hij heeft beloofd dat hij het Joodse volk terugbrengt naar het land en daar kan je zo blij om worden en dat mag je dan ook zien dat dat gebeurt.
Er ligt een hele verduistering over het land en over het volk omdat ze in deze wereld, in deze media worden worden Joden zo zeg maar in beeld gebracht alsof het slechte mensen zijn of het een slecht land is. Maar als je in Israël bent en je ziet wat er gebeurt en dat het Joodse volk terugkeert, dat ze het land mogen opbouwen, dat er 7,5 miljoen Joden daar in Israël wonen die God bij elkaar gebracht heeft zoals die beloofd heeft in de profeten.
En dat is gewoon zo'n mooie, dat is een getuigenis.
[00:12:56] Speaker A: Zo ervaart u dat ook, want als christenen helpen wij bij die terugkeer van het Joodse volk. U zei net het is de Heere God die ze thuis brengt, maar wat is dan de rol van ons als niet-Joden om het Joodse volk daarbij te helpen bij die terugkeert?
[00:13:10] Speaker B: Ik denk dat het bijbels is om het Joodse volk te helpen als ze terugkeren, om ze daarbij te ondersteunen. Dat is net zoals toen Naomi terugkeerde vanuit Moab naar Bethlehem en toen ging Ruth met haar mee.
En die zei, uw God is mijn God en uw volk is mijn volk. En ik denk ook dat de profeten ons daartoe oproepen, bijvoorbeeld in Jezaaie 49, daarin staat dat ze door de heiden ook op de schouders gedragen zullen worden en naar het land zullen terugkeren.
Maar ik vind het, je kan je altijd afvragen, waarom moeten wij als christenen voor Israël, of moeten wij als christenen voor Israël wat doen? Kan God dat, die kan dat zelf wel, dus dan hoeven we alleen maar toe te kijken hoe hij het doet. Maar ik denk dat hij juist ons geroepen heeft om niet gewoon toe te kijken, maar dat we daarbij
[00:14:07] Speaker A: actief
[00:14:08] Speaker B: betrokken mogen zijn en dat we ons daarin zeg maar zouden moeten verheugen wat God aan het doen is.
We hebben altijd gedacht, En ik wou er straks aan het eind nog wat lezen uit Leviticus en daarin staat dat de volkeren zich verheugen in de, dat is uit de Deuteronomium 29, waar de volkeren zich verheugen in het feit dat, ja, god hen uit het land heeft doen wegtrekken omdat ze de afgoden dienden en ja dat is hun lot en de volken hebben gedacht ja als dat hun lot is dan dan hebben wij nu het goede is nu onze plek gekomen voor israël is het opgehouden maar dan zegt de profeet later en ook in staat ook bijvoorbeeld in salm 126 dat de heidenen zich verheugen in de terugkeer van het Joodse volk.
[00:15:05] Speaker A: En dat we
[00:15:07] Speaker B: in Mia 31, wat we ook straks gaan lezen, staat dat onze taak is, door de heidenen opgeroepen, om te getuigen tot de einde van de aarde, tot de verre eilanden, kustlanden, te getuigen dat God zijn volk terugbrengt in het land van Israel, wat hij aan Abraham, Isaac, en Jacob beloofd heeft.
[00:15:29] Speaker A: Ja, want Christen Over Israel steunt dit project, Breng die Joden Thuis heet het dan, dus niet alleen voor de joden uit India, maar ook uit Oekraïne, uit Rusland, uit heel veel landen wereldwijd.
Steunen we al 30 jaar, dit jaar precies 30 jaar. Hoe ziet die steun eruit, als we het dan specifiek nu over de benemen nasje hebben?
[00:15:47] Speaker B: Ik denk dat we zeg maar onze praktische steun die dateert ook al zelfs van ietsje langer, al sinds van 1991 doen we samen met de gemeente van Jeruzalem het huis van het Noorderland en dat was in Jeruzalem waar we de opvang, waar we opvang realiseerden voor joden uit de voormalige Sovjet-Unie die daar een kledingdepot hadden. Die kwamen toen met honderdduizenden, driehonderdduizend in 1991 naar huis.
Ja en als je dan ziet dat gewoon Gods plan gaat gewoon door, sinds de eerste terugkeer omstreeks 1850.
[00:16:25] Speaker A: Maar laten we het even praktisch maken, dat project Breng die Joden Thuis, wat steunen wij precies of wat steunt de kijker die dit project steunt?
[00:16:32] Speaker B: Nou wat steunen wij, bij eind vorig jaar toen hebben we besloten om dat er zouden 6000 joden uit Van der Benijmen, als je terug gaat keren, dan hebben we dat met een hebben de donateurs van Christen voor Israël hebben het mogelijk gemaakt om zeg maar dat project op te starten zodat er zijn veel kosten mee gemoeid ten eerste in de eerste plaats in Noordoost-India zelf om te zorgen dat de mensen zich kunnen voorbereiden op een terugkeer naar het land waar ze al 2700 jaar voor gebeden hebben en waar zeg maar elke nieuwe premier van israël kreeg een brief daar van de leiders van de van die groep of ze alia konden maken en dat werd vaak elk jaar werd dat ja hadden ze het zo druk met bijvoorbeeld alle joden uit de midden-oosten dat er geen tijd was om dat te onderzoeken tot een zekere meneer Michael Freund tot de die is onderzocht en is erheen gegaan, zijn rabbijnen heen gegaan. Toen ontdekten ze dat die benij Menashe, dat die zoveel joodse wortels hadden.
[00:17:39] Speaker A: Ja, maar nog even terug naar dat praktische. We helpen dus onder andere met het betalen van de vliegtickets. We helpen ook met een deeltje opvangen in Israël, want het is niet zo dat die mensen in Israël worden losgelaten, om het even respectloos te zeggen, en dat ze maar zelf hun plan moeten trekken. Dus op heel veel fronten zijn we daarmee
[00:17:57] Speaker B: We bezig. helpen daar India zelf praktisch door geld te geven. We helpen met de vluchten. We helpen met de absorptie in de integratie.
Als ze terugkomen in het land, dan komen ze vaak eerst in een absorptiecentrum. Dat is een centrum waar ze bij elkaar zijn en waar ze alle basisdingen leren. Wat is een basisding? Dat je ivriet leert. Dat hebben ze al een beetje, het moderne Hebraeus, dat hebben ze natuurlijk ook al lessen gehad in India, maar dat is wat anders als je in het land bent. Dus dat moet je dan kunnen en dan heb je toch wel een periode van een heel aantal maanden nodig om die basisdingen van de Israëlse maatschappij te leren.
[00:18:39] Speaker A: En over die integratie gaan we het zo meteen natuurlijk nog verder hebben. Maar eerst de hamvraag. Hoe kun je na duizenden jaren wonen in een ander land achterhalen dat je afstamt van de stam Manasse? En hoe is Israël daar dan achtergekomen en wat hebben ze precies ontdekt?
Hier gaan we over praten met Michael Freund. Jarenlang zette hij zich in om deze vergeten stam terug te halen naar het land van hun voorouders, Israël.
Michael Freund, bedankt dat je ons in onze show hebt gehoord. We hebben al eerder gepraat over de Bnei Menashe, maar kun je beschrijven wie de Bnei Menashe zijn?
[00:19:19] Speaker G: De Bnei Menashe, of de zonen van Manasseh, zijn afkomstig van een van de tien verloorde tijden van Israël, de tijd van Manasseh. Hun oorspronkelingen werden uit de landen van Israël geëxileerd meer dan 2700 jaar geleden door de Assyriërs.
Ze wandelden in een oostelijke richting voor vele eeuwen.
Volgens traditie Ze leefden in een gebied in de buurt van China voor een tijdperk voordat ze door religieuze gronden werden vermoord en vermoord werden om naar wat is nu de noord-oostelijke deel van India te vliegen.
Hoewel ze door zo'n lang periode van tijd door de rest van jewen werd afgesloten, Ze vergeten nooit wie ze waren en waar ze vandaan kwamen.
En ze vergeten nooit waar ze van droomden om te terug te komen, en dat was naar Zion.
En ze hebben het geslaagd om de jewische praktijken en gevoelens... ...door die lange,
[00:20:24] Speaker E: meanderende reis in de overvang.
[00:20:27] Speaker A: Dus u uitlegde dat het contact tussen de Jewen, laten we zeggen, de Europese Jewen en de Bnei Menashe, al een lang tijd verloor, al veel eeuwen. Nu is het opnieuw ontdekt en we gaan daar later over praten, maar hoe kunnen we weten, hoe kan Israël weten dat deze mensen die zich beoordelen dat ze Jewen zijn, eigenlijk Jewen zijn?
[00:20:51] Speaker G: De eerste contact van een soort was een uitdaging van de Bnei Menashe. Na het ontstaan van het Staat van Israël, zijn we verteld dat ze begonnen met letters te sturen naar David Ben-Gurion, de eerste Israëlse prime minister, uitgezegd dat ze hun zin hadden om terug te zenden naar Israël en de Jewen.
Maar de eerste contact of interactie kwam in de jaren 1980 en het was duidelijk aan iedereen die de Bnei Menashe heeft ontmoet of die hun geschiedenis en hun gevoelens heeft onderzocht dat zij, zoals ik al zei, alle soorten Jewische praktijken en geloven, maar ook een zeer sterke Israëlse identiteit.
Dit is niet precies iets wat je in een laboratorium kunt beoefenen, maar de uitvoering van de bewijs maakte het duidelijk dat dit een bevolking was met een sterke zin in identiteit.
En in 2004 In 2004 kwam ik naar de Israëlse Svartse chief rabbi, Rabbi Shlomo Amar.
Hij studeerde de gemeenschap.
Hij stuurde een delegatie naar Noord-Oost-Indië, waar ik mee bezocht.
We hebben daar een paar weken lang mee bezocht om meer te leren over hun geschiedenis.
Na een groot deel van de onderzoek bepaalde de chief rabbi dat de Bnei Menashe descendenten van Israël waren. Aan de ene kant.
[00:22:41] Speaker E: Aan
[00:22:41] Speaker G: de andere kant, zei hij, omdat ze zo lang afgesloten werden, op een individuele basis moesten ze elke keer een formele vervangproces ondergaan, om de doubten over hun status af te halen. Dus dat is in feite wat er gebeurt.
[00:22:57] Speaker A: Kun je me een voorbeeld geven van de rituelen of de tradities die B'nei B'nashe heeft behouden voor zo'n lang tijd?
[00:23:06] Speaker G: Tuurlijk, ze houden de sabbat, ze houden kosher, ze bekijken de jewische festivals.
Ze prakteken nog steeds de oorlogsrechten tot de jaren 1950-1960. Dat maakt sens, want hun oorspronkelijken werden geëxileerd voordat de eerste tempel werd vernietigd.
Als ik zeg dat ze de sabbat bekeken, Dat betekent niet dat ze het precies zo bekeken hoe contemporane Joden het deden, want ze werden van ons afgesloten, maar ze houden de primaire commandementen van Judaïsme.
[00:23:49] Speaker A: Wat waren de verschillen tussen de andere Joden en de Bnei Menashe?
[00:23:55] Speaker G: In welke richting?
[00:23:56] Speaker A: Ja, in de richting van de tradities en het gewoon dat ze houden.
[00:24:02] Speaker G: Dus, judaïsme heeft door de eeuwen in bepaalde manieren ontwikkeld in bepaalte manieren, in bepaalde manieren van judeïsche wetten en judeïsche bestanden.
En de Bnei Menashe, omdat ze niet in touch waren met de maatschappij, was niet bewust van veel van deze dingen. Dus ik zal een heel concreet voorbeeld geven.
De feestdag van Purim, die de evenementen in het boek van Esther in de Bijbel feestig maakt, wist de Benemen Asher niet van Purim.
[00:24:40] Speaker A: Omdat ze al gegaan waren toen Purim gebeurde.
[00:24:44] Speaker G: Precies, hun oorsprongen werden al honderden jaren geëxileerd voordat de evenementen in het boek van Esther werden opgenomen. Dus dat was iets dat ze helemaal niet konden verstaan.
[00:24:54] Speaker A: Wanneer was jouw eerste moment dat je werd ontmoet, dat je je werd bewust van de existentie van een groep in India die zichzelf de Banei Manashe noemt?
[00:25:08] Speaker G: Toen Benjamin Netanyahu voor de eerste keer prime minister werd geëlecteerd, in 1996, ben ik voor hem aan het werk geweest. Ik was de directeur van communicatie. En op een dag in de sprong van 1997, kwam er een klein, kruppelend oranje envelopje aan de prime minister.
van de Bnei Menashe.
En ze hadden te schrijven aan de Israëlse prime ministers. We weten, tenminste sinds Golda Meir, en zoals ik eerder zei, waarschijnlijk sinds Ben-Gurion en de bouw van het staat, maar ze kregen nooit een antwoord.
Dat bericht stond op mijn tafel en ik heb het gelezen. Het was een heel emotionele afspraak waarin hun lederschap zei dat ze afgevallen waren van een verlaten tribe en dat ze thuis wilden komen naar Zion.
En in het begin dacht ik dat het helemaal gek was.
Ik had het niet echt geloofd.
Maar er was iets zo eerlijk en zorgvuldig over het bericht.
waarvan ik het beantwoord heb gekozen.
En daarna, toen ik Noord-Oost-Indië bezocht en ze zo dichtbij had geleerd, en toen ik terugkwam naar het boek, naar de Bijbel, werd ik ervan overtuigd dat ze die zijn die ze zeggen, dat ze afgevangen zijn van een verlaten tribe, en dat hun terugkomst het volledige is van biblische profetie.
[00:26:29] Speaker A: Ja, we gaan daar later op terugkomen, maar in de jaren erna, met jouw organisatie Chavez Israel, kwam je in contact met deze mensen, je helpt ze ook in India, en ook met het maken van Aliyah. Wat voor hulp biedt u hen?
[00:26:47] Speaker G: We hebben in Noord-Oosten-Indië onderwijscentrales geopend waarin we de Bnei Menashe voor het leven in Israël voorbereiden.
We hebben ook de Israëlse regering en de Chief Rabbinate gelobbyd om de Bnei Menashe naar Israël te laten komen.
Over de afgelopen twintig jaar, met de hulp van God, konden we meer dan 5.000 Bnei Menashe helpen.
om Aliyah te maken en naar Israël te komen. En als ze in Israël kwamen, deden we een groot deel van ons effort en ressourcen aan om hen te helpen met integreren in de Israëlse samenleving en te worden de deel in de deelstijl van de fabriek van de Joodse mensen.
[00:27:36] Speaker A: De integratie is ook een belangrijke deel in het maken van Aliyah, maar hoe kun je uitleggen dat deze groep mensen, die zo lang alleen zijn geweest, niet worden geassimileerd, terwijl zoveel Jezus over de hele wereld wordt geassimileerd naar de landen en de landen waar ze wonen?
[00:28:03] Speaker G: Nou, aan de ene kant waren er helaas veel Bnei Menasheërs over de eeuwen die zich assimilieerden, want de gemeenschappelijke gemeenschap die nu bestaat is ongeveer 11.000 tot 12.000 mensen in totaal.
En zeker de tribe van Menasha was veel groter dan dat toen.
Maar, ondanks dat, en misschien is dit een mystische antwoord, maar er is een Joodse spark in de ziel die geen menselijke kracht kan afsluiten.
En dit core groep hield snel en stevig aan hun identiteit en hun geloof in God en geloof in zijn vermogen.
En ik denk dat God besloot dat de tijd kwam om die
[00:28:56] Speaker F: sfeer
[00:28:57] Speaker G: in hen
[00:28:57] Speaker F: te verbranden
[00:28:58] Speaker G: en hen thuis te brengen naar Zion.
[00:29:02] Speaker A: Dus vorig jaar besloot de overheid dat de restante 6.000 Bnei Menashe zouden komen naar Israël, of dat ze in de komende vijf jaar zouden kunnen komen naar Israël, zoals een officiële overheidspolitiek. Wat betekent dit voor jou als Jood en als een persoon die heel ingevolgd was in de Bnei Menashe, dat ze nu eindelijk allemaal thuis kunnen terugkomen?
[00:29:25] Speaker G: Dit is iets dat we ongeveer twintig jaar hadden gewerkt om de Israëlse regering... ...een zwakke beslissing te nemen om alle overblijvende mensen thuis te brengen. In andere woorden, over de jaren werden we permissie gegranteerd... ...in een pijpende manier. Dat betekent dat ze ons zouden laten brengen 250 bnei-menashe... ...of 700 of 900. Maar er was nooit een comprehensieve beslissing.
En dat was iets wat we erg moeilijk moesten ondersteunen... ...omdat we het gevoel hadden dat de gemeenschappelijke member... ...het moest weten, met uiteindelijkheid... ...wanneer ze thuis zouden kunnen komen.
Dus op persoonlijk niveau was het het volledige... ...van alles wat we hadden gewerkt.
En op spiritueel niveau... ...is het duidelijk belangrijk.
Omdat...
De terugkomst van de Bnei Menashe signaleert, denk ik, het begin van de terugkomst van de verlaten tijden van Israël. En dat is iets wat de profeten 2700 jaar geleden voortolden.
En ongelooflijk genoeg, de woorden van Jeremiah en Isaiah en Amos en anderen, springen letterlijk uit de pagina en komen tot leven voor onze eigen ogen. En dat is iets wat we allemaal moeten geven een grote hoeveelheid oproep, want met al die gekke dingen die er nu in de wereld gebeuren, is de terugkomst van de Bnei Menashe een concreet voorbeeld van hoe er een God is en hij is geliefd op zijn vermogen.
[00:31:08] Speaker A: Michael Freund, bedankt voor het uitleggen van dit prachtige en interessante onderwerp. Bedankt.
Mag
[00:31:16] Speaker G: ik iets toevoegen?
[00:31:18] Speaker A: Natuurlijk, dat kun je.
[00:31:20] Speaker G: Tijdens dit proces is een belangrijk partner Christen voor Israël en andere Christen over de hele wereld. En dit is iets dat we niet voor te nemen moeten nemen, want 50 of 100 jaar geleden zou dit ondenkbaar zijn.
voor Jezus en Christen om samen te staan zoals ze nu zijn. En dit is ook biblische profetie die tot leven komt. Isaiah 49 en zo zegt dat de landen van de wereld actief geïnvolgd zullen zijn in het brengen
[00:31:51] Speaker F: van
[00:31:51] Speaker G: de kinderen van Israël thuis. En dat gebeurt ook. En dat moet ook een bron van grote comfort en opvang zijn voor ons allemaal.
[00:32:01] Speaker A: Geweldig. Heel erg bedankt Michael.
Roger, u bent recent nog bij een centrum geweest waar deze mensen worden opgevangen. In Israël heet dat dan, met een mooi Engels woord, een absorption center. In Nederland noemen dat een integratie centrum.
Hoe was dat daar? Kunt u dat beschrijven?
[00:32:23] Speaker B: Ja, dat is in Nof Hagalil. Dat is eigenlijk het nieuwe Nazareth, ligt vlak tegen Nazareth aan.
vlak tegen het Oude Nazareth aan en daarin heeft het Joods agentschap een soort dorp, een gebouw met een aantal faciliteiten waar een gedeelte van hen kan worden opgevangen om drie tot zes maanden, wat ik je net vertelde, de basisdingen te leren.
[00:32:52] Speaker A: Stoomcursus Hebraeus, een beetje van hoe vind ik mijn weg in de Israëlse samenleving, dat soort dingen.
[00:32:59] Speaker B: Ja, dat is nog vaak Hagaliel en veel van de, in het verleden, veel van de joden van de Benaj Menashe, die zijn ook in het noorden van Israël terechtgekomen, ook wel in het zuiden, maar veel van hen wonen ook in het noorden.
[00:33:12] Speaker A: Dus dicht bij hun familie. Dus ze
[00:33:14] Speaker B: zitten ook niet zo ver van hun families weg, want je kan je ook voorstellen, Sarah, dat je als je Vele van hen hebben heel lang moeten wachten.
Dus als zeg maar in 2000 of 2004 een aantal familieleden waren uitgekozen om deze stap te maken, die hebben ze heel erg lang niet gezien. Dus ja, dan is het ook fijn dat je ook van je familie, die je hebt en die er al woont, dat je daar ook allerlei dingen van leert. Ja, want
[00:33:41] Speaker A: u was dus in dat integratiecentrum. U heeft ook met de mensen daar gesproken die daar dus tijdelijk wonen tot ze een eigen woning krijgen. Hoe vinden zij het om in Israël te zijn?
[00:33:52] Speaker B: Ik was daar met veertig ondernemers die lid zijn van de Bouw met Israël. Dat is de businessclub van Christenen voor Israël.
En wij zijn daar van plan of we hebben het eigenlijk al bijna gerealiseerd. Het moet alleen nog uitgevoerd worden.
We zijn van plan om daar een sportveldje en een speelplaats en een stukje van een synagoge te restaureren en te vernieuwen. Zodat de mensen die komen, dat ze dan ook genoeg plekken hebben waar ze kunnen ontspannen. Naast natuurlijk het intensieve programma wat ze daar doen.
[00:34:28] Speaker A: Maar wat vertelden zij u? Hoe vinden zij het? We werden opgedeeld in
[00:34:31] Speaker B: groepjes.
We mochten de klasjes mee in, dus dat was heel erg mooi. Dus daarin was iemand die er al langer is, de meeste ook van de Stam Menage, maar ook een aantal anderen.
En dan mochten wij vragen stellen ook aan degenen die net gekomen waren, dat werd dan nog vertaald, want ze spreken ook niet allemaal Engels, dus dat werd ook vertaald.
Voor hun allemaal, stuk voor stuk, ze waren zo blij en het grote wonder wat plaatsvond dat ze na al die jaren dat ze terug mochten keren naar hun, ja, naar het wortels, naar Jeruzalem, waar ze altijd voor gebeden hadden, wat ze altijd ook gehoopt hadden, dat ze daarin konden terugkeren. Dat
[00:35:17] Speaker A: geldt voor iedereen, dat ze dat echt centraal vonden. Ik heb niemand
[00:35:20] Speaker B: gesproken en we zaten niet, zeg maar er werden niet vijf mensen uitgepikt om met ons te spreken, maar niemand gesproken die dat niet zo voelde.
[00:35:28] Speaker A: Is die emigratie van India naar Israël, was dat niet een enorme cultuurshock voor die mensen? Want India is nou niet bepaald een land wat heel erg lijkt qua cultuur op Israël.
[00:35:40] Speaker B: Ik denk dat dat voor heel veel landen geldt. Vooral heden ten nage, want Israël is een modern land.
Als je om je heen kijkt zie je alleen maar hijskraan of je nou in Jeruzalem bent of in Tel Aviv. Het is een enorm ontwikkeld land.
Maar aan de andere kant is Israël ook een land waar, zeg maar, de familie en de God van Israël centraal staat. Dus dat hebben ze wel gemeenschappelijk.
Dus ik denk dat ze zich, dat denk ik niet, maar ze voelen zich helemaal thuis. Ze voelen zich gewoon thuis in het land. En dat weet ik wel, dat is nu nog tussen de muren en de plaatsen, een veilige plek in Noord-Arganië.
Maar dat is ook uit het verleden, want wij hebben natuurlijk ook met Christ voor Israël, hebben we deze groepen heel erg lang al ondersteund via Shavai Yisrael.
En ja, dan zie je gewoon dat ze integreren, dat ze werk krijgen en dat de stap eigenlijk nog iets makkelijker is als bijvoorbeeld de Joden uit Ethiopië, waar de cultuurschok eigenlijk nog groter was.
Ja,
[00:36:54] Speaker A: en nog één aanvullende vraag daarop, want Israël is nu natuurlijk ook een land wat het middelpunt van de belangstelling heeft wereldwijd, ook vanwege de oorlog in het Midden-Oosten.
Merkte u daar iets bij hen van, van hoe dat voor hen was?
[00:37:09] Speaker B: Nee, eigenlijk niet, nee.
Weet je, het is ook op dit moment natuurlijk zo dat het, ja, er is op dit moment geen oorlog, dat was wel toen de eerste groep ook in april van dit jaar kwam, het was de oorlog en de spanning die was er ook, maar ik denk dat krijgen ze, de spanning die ze in India hadden, want ze komen uit een gebied waar ook heel veel spanning is en waar ook vervolging is, dus ja,
[00:37:40] Speaker A: Ze waren wel wat gewend. Ik denk dat ze
[00:37:41] Speaker B: ook heel wat gewend waren en ik denk juist dat de spanning dat ze weer terug zijn, dat ze weer in het land van hun voorvaderen zijn, dat geeft meer ontspanning denk ik, als spanning zo ervaren de mensen ook en de mensen die wij spraken.
[00:37:57] Speaker A: Die ervaren dat zo. Nu vertelde u net dat in dat integratiecentrum daar verblijven mensen dan drie maanden tot zes maanden, een half jaar.
En daarna?
[00:38:07] Speaker B: Daarna dan, kijk, de Israëlse overheid die heeft via het Joodse Agentschap en andere kanalen hebben ze budgetten. Dus ze geven de mensen dan de mogelijkheid ook om een huis te kopen of iets te huren. Veel koper dan ook iets krijgen ze een lening ook voor. Er wordt ook nog in hun, voor een periode wordt ook nog in hun onderhoud voorzien en dan zeg maar met een jaar dan wordt wel verwacht dat ze dan een baan hebben dat ze dan alles ja dat ze dan in hun eigen onderhoud kunnen voorzien. En dat is
[00:38:37] Speaker A: ook de reden die budgetten dus de giften die bijvoorbeeld Christen voor Israël geeft of die de kijkers daaraan geven die worden besteden eigenlijk om nog extra dingen te kunnen Nou
[00:38:46] Speaker B: zeg maar die eerste drie maanden, daar zorgen wij voor, want het Joodse Gentschap moet ook zelf geld bij elkaar halen. Het komt niet allemaal van de Israëlische overheid. Dus in die eerste drie maanden dan voorzien wij ook dat er voldoende is. En wat ik je net vertelde, die kleine extra dingen van een sportveldje, dat zijn allemaal dingen die wij mogen doen. Om het voor hun ook nog iets mooier te maken.
[00:39:13] Speaker A: Ja, u noemde net al even de Bijbel. Er staan ook in de Bijbel heel veel teksten over de terugkeer van het Joodse volk naar Israël. Ook wat u net schetste, wat we ook in onze tijd zien gebeuren vanuit alle landen in de wereld zo'n beetje.
Welk gedeelte uit de Bijbel had u bedacht om met ons te delen?
[00:39:32] Speaker B: Ik had eigenlijk twee gedeeltes.
[00:39:36] Speaker A: Dat mag ook.
[00:39:37] Speaker B: Dat is heel mooi.
Ik had één gedeelte, dat is een hele korte tekst, maar daar werd ik door iemand in Israël op gewezen, die vroeg zich af, die dacht dat deze tekst, een rabbijn, eigenlijk tot het vervangingsdenken in de theologie heeft geleid. Dat Israël heeft afgedaan en dat de kerk daarvoor in de plek is gekomen, of dat de volkeren daarvoor in de plek zijn gekomen, dat die nu het speciale volk van God zijn geworden.
En dat is op grond van een tekst in Deuteronomium 29, waarin beschreven wordt de vloek die Israël zal treffen als ze van God afwijken en als ze zijn wetten ongehoorzaam zijn.
En dan staat er Dan zullen de volkeren zeggen, waarom heeft de Heere zo met dit land gedaan? Wat betekent deze geweldige brandende toren?
En men zal antwoorden, omdat zij verlaten hebben het verbond van de Heere, de God hunnervader, het verbond dat hij met hen gesloten had toen hij hen uit het land Egypte leidde en omdat zij andere goden zijn gaan dienen en zich daarvoor hebben neergebogen, goden die zij niet gekend hebben en die hij hun niet toebedeeld had.
Wat zeggen de volkeren toen Israël nog niet teruggekeerd was, dus zeg maar in die 2000 jaar diaspora, ze zeggen ja, ze zijn ongehoorzaam geweest, daarom zijn ze de verstrooiing ingegaan, ze hebben een stuk, daar zijn wij getuige van, hoe God met ze gehandeld heeft en het komt niet meer goed en nu komen wij, nu zijn wij daar. Maar wat zegt God dan als ze terugkeren, en dat ga ik even lezen uit Jeremia 31, waar zegt God, onder geween zullen ze komen en onder smeking zal ik hen leiden. Ik zal hen voeren naar Waterbeek op een effe weg waarop zij niet struikelen, want ik ben Israël tot een vader.
En Efraïm, ik denk dat daar ook mijn nasse bij hoort, in ieder geval Efraïm die is mijn eerstgeborene.
En dan worden wij weer aangesproken. Dus het is voor jou en voor mij en voor alle kijkers de boodschap.
Er staat, hoort het woord van de Heer, o volken. Dan worden we aangesproken. De volkeren moeten het woord van de Heer horen.
En dan zegt hij, verkondigt het in verre kustlanden en zegt hij, die Israël verstrooide zal het verzamelen en het behoeden als een header zijn kunde.
Want de Heere maakt Jacob vrij en verlost hem uit de macht van wie sterker is dan hij. Dat hadden de volkeren moeten zeggen toen ze in verstrooiing waren. Luister, ze zijn nu in verstrooiing, maar er komt een tijd, en die tijd is nu, waar wij in leven, dat ze zullen terugkeren naar het land. En daar moeten wij niet zwijgen, daar moeten wij over spreken.
[00:42:29] Speaker A: Moeten we ook verkondigen. Dat moeten
[00:42:31] Speaker B: we verkondigen.
Dus met die businessclub reis waren we in Israël, die 1400 nemers die moeten vertellen, Israël keert terug naar het land. En waarom moeten ze dat verkondigen? Omdat ze moeten verkondigen dat God, de eeuwige, de getrouwe, dat hij getrouw is aan zijn woord, dat hij heeft gezegd dat hij ze zal terugbrengen.
in afwachting van het grote koninkrijk, de grote dag van de heer die gaat komen. Dus wij moeten onze mond niet houden, wij moeten zeggen Israël is iets heel bijzonders en dat is het ook als je daar loopt en je ziet wat er gebeurt en je ziet hoe het Israël in zekere zin goed gaat, dat God hen zegent. Ze hebben ook hun moeite Vorige week werden de nieuwe Knesset leden beëdigd, die 120.
En wat lezen ze dan? Dan lezen ze Psalm 122 over Jeruzalem, dat ze weer samen zijn. Ook al die mensen krijgen een stem die zwaar lijden door het trauma van de oorlog van de 7e oktober, 8 oktober 2023.
En sinds die tijd, al die mensen, soldaten, iedereen die is omgekomen, die krijgen daar een plek. En zo is onze God. Hij is een God van levenden.
En de heiland zegt, voor hem leven zij allen. En zo is het ook.
En zo kijkt God naar zijn volk. Wij moeten kijken zoals God naar zijn volk kijkt.
En dat hij voor hem zorgt. Dat hij hem terugbrengt. Op de heuvels van Juda en Jeruzalem. En laat de wereld maar...
met hun eigen ogen kijken tot hun eigen nietwelzijn.
Maar wij mogen kijken door de ogen van de eeuwige die beloofd en gezegd heeft in zijn woord wat van A tot Z betrouwbaar is.
[00:44:29] Speaker A: Zullen we daarvoor bidden?
[00:44:32] Speaker B: genadige, barmhartige Vader in de hemel. We danken u dat we voor u mogen komen. Niet in vertrouwen op onze gerechtigheid, op onze waarheid, op ons inzicht in de dingen heer, maar alleen vertrouwen op wat u zegt, wat u doet en in onze dagen. En daar loven we u voor, voor het grote wonder dat u de kinderen van Israël terugbrengt, elk afzonderlijk. Heer, niet alleen stam voor stam, maar ook heer, Kind voor kind, ouderen voor ouderen heer, u brengt ze alle terug op de...
schouders gedragen, heer, door alle moeite en verdriet heen. U gedenkt hen en u gedenkt, heer, hen door de geslachten heen. En daar loven we u voor, omdat u zo barmhartig bent, dat u barmhartig en getrouw God bent voor uw eigen volk Israël. Heer, wilt u hen bewaren en beschermen, ook in het land waarin ze nu zijn, heer, of in de landen waarin ze wonen, het Joodse volk, wilt u bescherming geven en wilt u hen alle terugbrengen.
Heer, We danken u dat u ons de genade heeft gegeven dat we hier daarbij mogen helpen, dat we daarbij ingeschakeld worden. En laat ons zijn zoals heer Rut eens, die met Naomi meeging om haar te zegenen en tot zegen te zijn. Laat ons tot zegen zijn voor uw volk.
Heer en we danken u voor uw genade en al uw genade gaven, geprezen zij uw naam. Halleluja. Amen.
[00:46:10] Speaker A: Amen.
Roger van der Hoort, dank voor uw komst naar de pseudo.
Meneer Thijs, bedankt voor het kijken naar deze uitzending van Christen voor Israël. Vele van u zijn al betrokken bij dit mooie project, bij de terugkeer van het Joodse volk vanuit India, de Beneben Nation naar Israël. U kunt ook nog steeds voor dit project doneren. Zoals we in de uitzending hebben verteld, zal de komende jaren ook die terugkeer doorgaan. En u kunt daarvoor een gift geven via onze website cvi.nl slash india. Daar kunt u meer lezen over dit project en daar kunt u ook online een gift geven.
Heel veel dank nogmaals voor het kijken en graag tot de volgende keer.