Episode Transcript
[00:00:04] Speaker A: Keh Van Shabazi is bestuurslid van het comité Iran Vrij en was gisteren bij de minister van Buitenlandse Zaken om te praten over de oorlog in Iran.
Met hem bespreken we de voortgang van de oorlog en wat Nederland kan doen om het Iraanse volk te helpen.
Maar eerst dit.
Het is nodig om de Nederlandse bijdrage aan UNRWA te verhogen naar 19 miljoen euro. Dat zegt minister voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking Sjoerd Sjoerdsma.
Hij stelt dat er geen volwaardige alternatieven zijn om hulp te bieden in Gaza en de regio.
UNRWA is de VN-organisatie die hulp verleent aan Palestijnse vluchtelingen, maar ligt tegelijkertijd onder vuur vanwege beschuldigingen van Hamas-invloed.
De Nederlandse bijdrage wordt verhoogd. Ondanks dat de Tweede Kamer zich vorige week met een ruime meerderheid juist uitsprak tegen uitbreiding van die steun aan UNRWA. Wat is hier aan de hand? Hierover spreek ik met Christoffer, fractievoorzitter van de SGP.
Chris, van harte welkom in onze uitzending. Fijn dat je even tijd kunt maken om ons uit te leggen wat er nou precies aan de hand is in de Tweede Kamer. Want vorige week werd een amendement over de UNRWA weggestemd. Daardoor zei de Kamer van geen extra financiering naar de UNRWA.
We zijn een week verder en nu heeft minister Sjoerdsma aangegeven van we gaan die financiering toch ophogen. Kun je uitleggen wat er aan de hand is?
[00:01:32] Speaker B: Er ligt vanaf vorig jaar een amendement Stoffer Eerdmans die zegt in een aantal stappen bouwen de financiering van UNRWA af omdat ze banden hebben met Hamas. Omdat ze ook echt nadrukken gekoppeld zijn aan de aanslag op 7 oktober 2023. En ook door de jaren daarvoor, elke keer zag dat er allerlei terroristische motieven waren die gewoon niet zuiver zijn. Daarom hebben we gezegd dat bouwen we af een aantal jaren, dat geld blijft staan en dat kan via goede organisaties gebruikt worden om Palestijnen, Palestijnse mensen in nood wel te helpen.
[00:02:02] Speaker A: Ja, maar dat is nu anders geworden.
[00:02:05] Speaker B: Dat lijkt anders te worden. Wat gebeurd is, is dat een aantal partijen deze begroting hebben gesteund. Aan de rechterkant, waaronder JA21 en PVV, onder voorwaarde dat die financiering van UNRWA volgens het amendement Stolvereerd Pans werd afgebouwd. Nou, die begroting is daarmee vastgesteld.
En nu komt er een keer een paar dagen later een brief van minister Sjoerdsma die zegt, ja, maar het coalitieakkoord hebben we opgenomen dat we die UNRWA financiering weer herstellen naar de 19 miljoen.
Dus gewoon weer totaal opbouwen. En dat is wat nu voor ligt.
En die merken dat het wel heel moeilijk werd. En nou eigenlijk links en rechts nu boos is op het kabinet. Heeft hij voorgesteld van ja weet je dan doen we via een aparte begroting.
Dus dan gaat ergens in het najaar moet er een besluit vallen van gaan we dit wel of niet doen. Ja kijk er is op zich een meerderheid voor om die unwetfinanciering in de Tweede Kamer weer te herstellen.
Dus dan heeft hij eigenlijk zijn begroting binnen, onder een soort, nou ja, ik zeg maar valse voorwaarden.
En vervolgens regelt hij over links nog eens een keer dat de under-financiering gewoon weer op pijl komt. Dit stelt echt wat vertrouwen op de proef voor partijen van, kun je met dit kabinet op deze manier wel zaken doen.
[00:03:11] Speaker A: Ja, maar kun je uitleggen hoe dat kan? Want het beeld wat ik ervan heb is dat de Tweede Kamer in principe het hoogste politieke orgaan is en dat die uiteindelijk besluiten of iets wel of niet plaatsvindt. Tegelijk heb je te maken met een regering die een minderheidskabinet vormt, dus die eigenlijk een meerderheden zoeken in de Kamer. Hoe kan het dan eigenlijk dat Sjoerdsma, die dan de regering representeert, toch zijn eigen weg gaat, ondanks dat er geen meerderheid voor lijkt te zijn?
[00:03:39] Speaker B: Nou, dat is voor ons ook de grote vraag van hoe haal je het in je hoofd om dit te doen?
Maar wat je ziet is vorige week, mevrouw van Ark van CDA verwoordde het gisteren in het debat denk ik het meest duidelijk. Die zei ja, we hebben eerst dit gewoon gedaan door het amendement wat door GroenLinks, PvdA was ingediend, om daar tegen te stemmen als totale coalitie. Om die manier het signaal af te geven aan die underfinanciering, die blijven we afbouwen. Daarmee hebben we de begroting door de Tweede Kamer gehaald. En vervolgens een paar dagen later dan keer je gewoon 180 graden om en dan denk je van oh we gaan nu toch maar waarmaken wat D66 graag wil.
En ja dat gaat dan omdat iedereen er zo boos over werd gaat dat dan gebeuren ergens in het najaar met nog weer een aparte kleine begroting, supporteerde begroting noemen we dat.
Ja en daar gaat dan de meerderheid in de Kamer voorstemmen. Dus er zit gewoon een stukje misleiding in.
[00:04:27] Speaker A: Welke macht heeft een oppositiepartij zoals de SGP in zulke gevallen om te voorkomen dat Sjoerdsma hiermee doorgaat?
[00:04:36] Speaker B: Of je direct de macht apart in handen hebt, is de vraag. Maar dit kabinet is een minderheidscoalitie. Die hebben 66 zetels in de Tweede Kamer. Dan heb je er altijd nog 10 nodig om tot voorstellen te komen.
Er wordt nadrukkelijk gekeken naar partijen als JA21 en SGP om de coalitie op een aantal zaken aan meerderheden te helpen om zaken te doen.
Ja kijk als je het op deze manier gaat doen dan strijk je ons wel dusdanig tegen de haren in dat wij denken kun je dit nou wel vertrouwen en gaan we hier wel zaken mee doen. Dat wordt zo wel heel moeizaam.
Er ligt, ik denk vooral, een heel groot probleem voor de coalitie. Dat ze dat vertrouwen terug moeten zien te winnen door, wat ons betreft, gewoon dat UNRWA-amendement van Stoffer Eerdmans uit te voeren. En te zeggen, we hebben hier een fout gemaakt, dit gaan we op deze manier niet doen.
En we schaffen die UNRWA-financiering gewoon in de stappen af, zoals we het hebben vastgelegd. En vervolgens gaan we op een andere manier kijken hoe mensen in Gaza en in Judea, Samaria en in Libanon wel kunnen helpen. En dan op een manier dat het geld ook echt terecht komt bij de mensen die het echt nodig hebben.
[00:05:35] Speaker A: Ja, wat vind je eigenlijk van het feit dat dit nu gebeurt in Den Haag voor de kijkers, de luisteraars thuis, wordt het wel erg ingewikkeld? Want de ene week zegt de Kamer dit, de andere week gebeurt er wat anders.
[00:05:49] Speaker B: Ja, en dat zit met name in de wending die de coalitiepartijen maken.
Dus dat vind ik oerdom.
Vorige week hebben CDA, VVD en D66 tegen het amendement van GroenLinks-PvdA gestemd, waarbij ze die UNRWA-financiering gewoon weer totaal wilden herstellen.
En dan een paar dagen later zegt de minister namens die coalitie het andere. En wat het mij stuitend is, is dat je dan Jan Paternotte en Bamenga en ook de minister gewoon totaal geen zelfreflectie ziet hebben. Dat ze denken van oh, maar hier is toch wel iets mis. Nee, ze vinden dit blijkbaar normaal. Nou, als dit normaal is, dit vinden wij echt niet normaal, dan wordt het heel moeilijk hier. Dus ik hoop dat ook binnen de coalitie daar nadrukkelijk met elkaar over gesproken wordt. Ja, en zo niet, dan wordt het denk ik heel moeilijk voor deze coalitie om zaken te doen. Dus dit kan gewoon niet. Dit takt ook alle regels van hoe je normaal met elkaar omgaat. Ik heb dit in de afgelopen acht jaar bij de kabinetten Rutte 3 en 4, maar ook met kabinet Schoof, helemaal niet meegemaakt. Dan was het gewoon wel, een afspraak is een afspraak en daar houd je je aan.
[00:06:43] Speaker A: Ja, als we het hebben over de UNRWA zelf, want je noemde het al net eventjes in een bijzin. Israël beschuldigt UNRWA ervan dat tenminste twaalf medewerkers van de organisatie deel hebben genomen aan de aanslagen op 7 oktober. Dat is ernstig natuurlijk en dat is heel kwalijk. Maar is het dan proportioneel om de hele organisatie niet meer te subsidiëren als Nederland zijnde?
[00:07:08] Speaker B: Uiteindelijk wel denk ik, kijk het doel is dat je mensen in nood helpt en dat zijn mensen ook van Palestijnse zijde die het gewoon moeilijk hebben daar en die echt hulp nodig hebben. Maar wat je in die jaren voor oktober 23 zag je al vaak dat er al die antisemitische uitingen in schoolboeken kwamen dat het geld hoogstwaarschijnlijk ook gebruikt is om de tunnels te bouwen in Gaza waardoor die aanslag plaats kon vinden, die terroristische aanslag. op 7 oktober 23. Dus het is niet alleen de betrokkenheid van een aantal mensen, maar het is ook gewoon dat die hele geest daar doorheen ademt van anti-Israel, anti-Joods, antisemitisch. Dat moet er gewoon uit.
En de organisatie is ook voor 39% opgebouwd met Palestijnse medewerkers. Ja, die hangen normaliter ook gewoon helemaal aan de kant van Hamas enzovoort. Dat snap ik op zich ook nog wel als je daar woont. Maar ja, dat kunnen we met ons Nederlands geld niet doen. We moeten gewoon ten alle tijden voorkomen dat wij gewoon terroristische acties en mensen die terrorisme verheerlijken, dat we die financieren. Dit moet gewoon met organisaties vanuit Nederland, vanuit Duitsland, Engeland, Amerika. Die mogelijkheden liggen er volop. Dus laten we nu gewoon kiezen voor neutrale hulp die echt bij de mensen komt die in nood zijn.
[00:08:19] Speaker A: Ja, dat is tegelijk ook de vraag, want Sjoerdsma geeft aan in een brief dat er geen goed alternatief is voor UNRWA om de Palestijnen te helpen op dit moment, terwijl die hulp wel heel hard nodig is. Snap je zijn punt?
[00:08:32] Speaker B: Zeker. En dat hebben we ook nadrukkelijk laten zien in het amendement wat Stoffer en Eerdmans, dus ikzelf en Joost Eerdmans, hebben ingediend vorig jaar. We hebben niet gezegd die financiering gaat in één keer weg. Nee, in stappen van, in zes jaar uiteindelijk, dus in zes stappen bouwen we het af. En in die tijd kun je het opbouwen. Dus in één keer dat weg doen, dat zagen we ook, dat dat gewoon een stap te ver is, dat is een brug te ver. Maar dat je het afbouwt en echt zorgt voor diversificatie, dat daar dadelijk meerdere organisaties hulp kunnen verlenen, dat is van belang. Dus ik snap heel goed het statement op dit moment.
Maar ja, als je er nooit aan werkt, dan wordt het ook nooit anders en ook nooit beter. En de hele historie van Ungra, daar zie je echt dat het elke keer gewoon keer op keer fout gaat.
We hebben in het verleden, ook in de tijd van minister Kaag, al eens een keer die hele financiering stopgezet. Omdat er ook terroristische motieven zaten in de organisatie. Dus ja, je moet daar gewoon een keer vanaf. Dit moet echt stoppen. En dat het niet in één keer kan, dat zien we. Maar wel nu gewoon doorzetten en zorgen voor alternatieven. En als je daar niet gewoon aan werkt, ja, dan houdt het ook een keer op.
[00:09:30] Speaker A: Wat zeggen al deze plannen van het huidige kabinet, wat zeggen die voornemens over de Nederlandse steun aan Israël?
[00:09:40] Speaker B: Nou dat zie je al, dat is hele grote zorg. Je ziet dat dit kabinet nadrukkelijk nog meer afstand neemt van Israël dan het vorige kabinet al deed. Terwijl er van oudsher natuurlijk vriendschapsbanden zijn. Dat we daar gewoon in een heel praktisch opzicht nauwe banden mee hebben. En het ook heel nodig is voor Joodse mensen dat die Israëlische staat er is. Dat mensen daar naartoe kunnen. Ik zeg altijd het is de enige plek ter wereld waar als er echt op aankomt Joden nog gewoon veilig zijn.
Dus we hebben daar gewoon ook echt Historische banden liggen. We hebben daar ook gewoon, denk ik, een stuk schuld liggen wat we moeten inlossen. En het tweede is, ja wij kijken natuurlijk ook altijd vanuit theologisch perspectief naar Israël. Dat is de plek waar Jezus straks terugkomt. Dus vanuit beide optiek zeggen wij, laten we volop laten zien dat we Israël steunen. En gaat alles daar goed? Nee, absoluut niet. Daar leggen we ook geregeld de vinger bij dat dingen daar beter kunnen. Maar we moeten wel zorgen dat we echt die vriendschapsbanden aanhalen. Met Israël, dat we die ook houden. En dit kabinet neemt daar nadrukkelijk veel meer afstand van. We hebben ook allerlei sancties plaats laten vinden en daar maken we ons van grote zorgen over.
[00:10:40] Speaker A: Kunnen wij ons als Nederland nog bondgenoot noemen van Israël?
[00:10:44] Speaker B: Als Nederlander moet je dat volgens mij altijd uitspreken. Dus ik roep ook iedereen die dit hoort op. Spreek je uit, laat zien dat je een vriend van Israël bent. En van de Joodse gemeenschap hier in Nederland die dat hard nodig hebben.
Maar als je kijkt naar hoe de Nederlandse regering opereert, dan denk je als je zulke vrienden hebt, dan heb je geen vijanden nodig.
[00:11:02] Speaker A: Nee, nee. Hoe nu verder dan?
[00:11:05] Speaker B: Nou ja, kijk, mijn oproep is heel helder, telkens naar het kabinet toe, van kom op en laat zien dat je gewoon een bondgerant van Israel bent. Dus niet die sancties enzovoort. En als er iets misgaat, mag je ze best aanspreken. Dat doen wij ook wel eens, als dat nodig is. En dat kan het kabinet ook gewoon doen. Maar zorg wel dat je erachter blijft staan. Dat je ze steunt in de strijd tegen Iran. Dat je ze steunt in de strijd tegen Hamas en Hezbollah. Dat je ziet van wat een moeilijke positie dat land heeft. En dat moeten we gewoon doen. En ja, ik zal ze daar Tot de laatste minuut dat ik hier in de Tweede Kamer zit, zal ik ze daartoe oproepen. En dat doen mijn broeders van de SGP gelukkig allemaal.
Ja, en wat dat betreft, dat is denk ik onze opdracht. En laat de mensen die dit zien en horen, ook gewoon laten merken dat ze dat belangrijk vinden. In alle opzichten. Gewoon in praktische opzichten. Dat je laat merken aan de Joden hier in Nederland dat je belangrijk vindt. Laat ook zien dat als het kan, dat je naar Israël toegaat. En laten we alsjeblieft die banden met elkaar goed vasthouden.
[00:12:01] Speaker A: Dank voor je toelichting, Christopher van de SGP.
[00:12:05] Speaker B: Hoe
[00:12:11] Speaker A: gaat het nu met de Iraanse bevolking, nu de oorlog al ruim een maand duurt?
Kevan Shabazi is bestuurslid van het comité Iran Vrij. Gisteren was hij bij de minister van Buitenlandse Zaken om daar te praten over de oorlog in Iran.
Met Kevan bespreken we de voortgang van de oorlog en wat Nederland kan doen om het Iraanse volk te helpen.
Kevan, van harte welkom in onze uitzending. Jij was gisteren bij de minister van Buitenlandse Zaken, Tom Berendsen. Daar was je samen met de andere vertegenwoordigers van het comité Iran Vrij. Een comité waar jij bestuurslid van bent.
Waarom was je daar?
[00:12:51] Speaker C: Ja, we waren gisteren in gesprek met de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken vanuit het comité Iranvrij met de voorzitterschap van Uri Rosenthal en samen met Maxime Verhaeghe, dus twee oude ministers van Buitenlandse Zaken die lid zijn van van ons bestuur om de minister te informeren over de huidige situatie, zowel in Iran als de Iraniërs hier in Nederland.
En vervolgens met hem in gesprek te gaan over wat wij vinden dat Nederland zou moeten doen om de Iraanse bevolking daar in politieke onmeteling zo te versnellen.
[00:13:42] Speaker A: Want hoe is jouw gevoel dan van de toewijding van de Nederlandse regering aan het Iraanse volk? Vind je dat Nederland meer zou moeten doen?
[00:13:52] Speaker C: Nederland kan meer doen.
Bijvoorbeeld die ambassade te sluiten of de ambassadeur het land uit te zetten.
Want de Nederlandse vertegenwoordiging in Teheran is dicht en het personeel is naar Azerbaijan vertrokken.
Dus het argument van wij moeten contacten houden om op de hoogte te blijven van de situatie daar.
wat altijd werd gebruikt, is niet meer geldig. Tegelijkertijd hebben wij ook gezien dat de Revolutionaire Garde vanuit die ambassades aanslagen georganiseerd.
En de Revolutionaire Garde is sinds kort op de terrorisme lijst van de EU.
Het ligt voor de hand om die ambassade te sluiten.
Ja, die plekken wat eigenlijk gebruikt worden om allerlei dingen te beramen, om die te sluiten.
Daarnaast is het belangrijk om de Prins Reza Pahlavi, de vertegenwoordiger van het Iraanse revolutie, wat momenteel gaande is, die hier uit te nodigen en Shirin Ebadi, Het is de voorzitter van het comité wat hij heeft aangewezen om de overgang en de juridische kant van de overgang, waar Afsine Elian ook lid van is, om die te organiseren, om die uit te nodigen.
Je weet, Shirin Abadi is de Nobelprijswinnares, winnares van de Nobelprijs voor de Vrede, om hier in Nederland toelichting te geven over hun plannen voor de transitieperiode en de toekomst van Iran.
[00:15:46] Speaker A: Ja, dus dit zijn ongetwijfeld ook onderwerpen die je gisteren besproken hebt met de minister.
Wat voor gevoel hou je over aan het gesprek?
[00:15:55] Speaker C: Ik moet eerlijk zeggen dat ik er een goed gevoel over heb. We hebben een minister die open en transparant is, zijn argumenten op tafel kan leggen en gewoon vrij open en oprecht met ons in gesprek is gegaan. Ik ben op zich wel tevreden over het gesprek en de houding van de minister ten opzichte van het van het vraagstuk.
[00:16:22] Speaker A: Nu sinds de oorlog tussen Israël en Iran is begonnen, is het ook in Nederland onrustig. Het heeft zijn impact ook op de Iraanse gemeenschap in Nederland. Onder andere is er recent een aanslag gepleegd op een Iranier in Schoonhoven, dus in Nederland. En sinds die tijd word jij ook beveiligd.
Wat doet dat met jou?
[00:16:45] Speaker C: Kijk, over de inhoud van die beveiliging kan ik niets natuurlijk zeggen, maar wat dat met mij persoonlijk doet is dat er gewoon een hoop herinneringen uit de periode waar ik ondergedoken heb gezeten terugkomen.
Zoals je weet, ik ben ongeveer twee jaar ondergedoken gezeten in Teheran.
En ja, in die twee jaar heeft een behoorlijke impact gehad op mijn latere leven.
Twee jaar angst.
Invallen die werden gedaan in huizen waar ik dan nacht ervoor geslapen had.
Geen plek meer hebben om te kunnen overnachten.
Elke auto die op straat naast je stopt als je gewoon hartkloppingen krijgt omdat je denkt dat je naar binnen wordt getrokken. dat je door je eigen familie naar het huis wordt uitgezet, omdat het gewoon te gevaarlijk wordt.
[00:17:46] Speaker A: Dat komt weer een beetje terug.
[00:17:47] Speaker C: Het weegt van die soort herinneringen die op een gegeven moment terugkomen in deze periode.
[00:17:52] Speaker A: Ja, nu is die oorlog tussen Iran en enerzijds in Israël en de VS, anderzijds al ruim een maand aan de gang. Hoe groot acht jij de kans dat het regime uiteindelijk zal vallen?
[00:18:05] Speaker C: Kijk, die oorlog is tussen de Islamitische Republiek en Amerika en Israël. Ik maak daar altijd onderscheid, want Iran is van Iraniërs en de Iraniërs staan niet achter dit regime. Dit is een bezettingsmacht, een ideologische bezettingsmacht die zelfs heeft gedreigd van als wij dreigen macht te verliezen dan laten we niks van het land zelfs. Dus mensen zijn zelfs bang dat ze nu raketten gaan richten naar de steden.
We hebben gezien dat ze in staat zijn reële wijze dertig, veertigduizend van hun eigen bevolking binnen 48 uur te vermoorden.
Dus die oorlog, dat is eigenlijk voor Iraniërs een soort bevrijdingsoorlog.
En vaak wordt het vergeleken met de bevrijding van de bevolking in Japan en Duitsland na de Tweede Wereldoorlog.
Maar de Iraniërs hadden om hun hulp gevraagd om de onderdrukkingsinstanties uit te schakelen.
en de infrastructuur waarmee ze werden onderdrukt om niet te vernietigen.
En Iraniërs hadden nooit om soldaten gevraagd vanuit Amerika of Israël. Dus dat is wat er nu gaande is.
En vervolgens moeten Amerika en Israël de rest aan de Iraniërs zelf overlaten.
[00:19:46] Speaker A: Maar het interessante wat er nu gebeurt is dat president Trump die matigt deze week de verwachtingen een beetje, zo lijkt het, van een regimeverandering. Want hij zegt er is nu al een ander regime aan de macht waarmee hij bedoelt van de oude leiders die zijn allemaal uitgeschakeld zoals Ayatollah Khamenei in de tijd en andere leiders. Nu zijn er al nieuwe mensen aan de macht. Wat vind jij ervan? Probeert hij een beetje de verwachtingen te temperen?
[00:20:15] Speaker C: Hij probeert een uitweg te zoeken.
Je moet het vergelijken met een voetbal elftal.
Als de A-selectie is West.
De B-selectie is ook West.
En de C-selectie speelt met acht, negen spelers in plaats van elf. Dus dat regime is behoorlijk verzwakt, maar dat betekent niet dat er een nieuw regime is.
Vanuit dat regime, vanuit die ideologie, kun je geen andere werkwijze, andere denkbeelden uithalen dan de basis van de ideologie van dat regime is. Het enige grondige, strategisch houdbare wijze om Midden-Oosten veilig te houden en langdurig vrede te hebben, is met wortel en tak dat regime uit te trekken.
En dat is wat Iraniërs willen.
[00:21:14] Speaker A: Ja, als we nu kijken wat er de afgelopen weken en ook gisteren, onder andere werd Israël ook weer zwaar aangevallen door allerlei raketten vanuit Iran. Nu is er een Iraanse legerwoordvoerder die zei vandaag dat er verpletterende aanvallen gaan komen op Amerikaanse en Israëlse doelen.
Zijn ze daar volgens jou nog toe in staat? Want de woorden hebben ze wel.
In Israël zie je dat ze toch nog veel schade ook berokkenen aan steden zoals Tel Aviv enzo.
Hoe sterk zijn ze nog volgens jou?
[00:21:48] Speaker C: Ik denk dat uw macht behoorlijk verzwakt is.
Dus kijk, woorden zijn gratis en dan kunnen ze die gebruiken. Maar je moet naar hun daden kijken en niet naar hun woorden.
En wat je ziet is dat ze behoorlijk verzwakt zijn.
Er staat geen gebouw overeind waar een revolutionaire garde zich in kan schuilen.
Ze schuilen zich nu op, bijvoorbeeld gisteren is de oude gebouw van de Amerikaanse ambassade in Teheran gebombardeerd. Je moet je voorstellen, de Amerikanen, ze hadden nooit verwacht dat de Amerikanen hun eigen ambassade zouden bombarderen, want het kon Doordat er een missionaire gardenaar zich had verscholen in dat gebouw.
Dus ze kunnen nergens. En hun infrastructuur is vernietigd.
Het ministerie van Informatie bestaat niet meer. En daarmee zijn niet alleen de gebouwen weg, maar ook al hun informatie is weg. Hun servers zijn stuk.
Een vriend van mij Die is naar Turkije gegaan en die vertelde dat dat drie uur heeft geduurd voordat ze de paspoorten één voor één telefonisch met Teheran gingen checken op de grens, met Turkije, om mensen het land uit te laten gaan. Dus hun ICT-systeem is voorkomen vernietigd. Op het moment dat ze iemand bijvoorbeeld op straat aanhouden, hebben ze geen idee wie die persoon is.
Omdat ze niet meer beschikken over systemen wat ze hadden. En dat is precies waar Iraniërs om hebben gevraagd.
[00:23:35] Speaker A: Ja, maar nog steeds komen die raketten richting Israël en ze richten ook behoorlijke schade aan. Dus uitgeschakeld zijn ze nog niet.
[00:23:44] Speaker C: Nee, nog niet voorkomen, maar als je vergelijkt met de eerste dagen van de oorlog, dit is een fractie wat er nu wordt afgeschoten. En ik denk dat dat gewoon een aflopende zaak is.
[00:23:57] Speaker A: Nu komt de informatie vanuit Iran, die komt nog steeds mondjesmaat naar buiten, omdat de internet nog steeds is afgesloten, al wekenlang.
Heb jij enig idee hoe het met de gewone Iranier op dit moment gaat?
[00:24:13] Speaker C: Ja, slecht.
Heel erg slecht. Er wordt gezegd dat bijvoorbeeld Teheran bijna uitgestorven is.
De mensen zijn weg. Mensen trekken naar het noorden toe, naar de wat agrarische gebieden waar geen plekjes zijn waar revolutionaire garden. geconcentreerd is, zodat ze dan veilig zijn.
Het beeld wat er af en toe hier in het westen wordt geschetst alsof Israël en Amerika alles bombarderen wat daar los aan vast is, dat klopt gewoon niet.
Die bombardementen zijn chirurgisch, zijn gekozen. Bijvoorbeeld hebben ze vanmorgen, hebben ze oud-minister van Buitenlandse Zaken, Gerard Razé, die was de man achter de commissie die zogenaamde onderhandelingen via de Pakistan voerde.
Die was de grote man daarachter. Die hebben ze uitgeschakeld.
Hij is zelf zwaar gewond geraakt. maar zijn vrouw is overleden.
Dus wat serieus is, die mensen worden gesignaleerd en vervolgens worden zij gemordeerd en men probeert zoveel mogelijk te voorkomen dat er geslacht wordt.
[00:25:34] Speaker A: Ja, nu laatste vraag Kévan, want aan het begin van de oorlog zagen we mondjesmaat, maar toch zagen we video's vanuit Teheran, vanuit Iran, van een bevolking die blij was met de oorlog die was begonnen, hoe tegenstrijdig dat ook klinkt. Omdat ze hoopten dat het regime eindelijk ten val zou komen.
Nu lijkt het er ook tegelijk op dat de islamitische revolutionaire garde de macht vasthoudt. Is er nog steeds hoop bij de Iraniërs?
[00:26:06] Speaker C: Ja, er is hoop. Er is altijd hoop.
Je moet je voorstellen, er zijn nu checkpoints en die checkpoints worden door drones van Israël aangevallen.
En de Iraniërs die nemen het geluid van zo'n drone op en die gaan in de auto dicht bij de checkpoints staan en laten dat geluid afspelen. En dan lachen ze om de manier waarop die basiet En dan moet je naar de garde dan vluchten.
Dus ze steken de draad met ze op.
En dat is het echt altijd hoop.
En die checkpoints, die zijn echt niet voor Israël en voor Amerika.
Het zijn voor hun eigen bevolking. En er komt echt een dag, het kan wel even duren, maar er komt die dag waar ze de prijs voor betalen wat de Iraanse bevolking en de Israëlse bevolking hebben aangedaan. Daar ben ik van overtuigd.
[00:27:07] Speaker A: Kevin, dank voor jouw toelichting en heel veel sterkte gewenst ook in de komende tijd.
Zo zijn we aan het einde gekomen van deze uitzending van Christen voor Israël. En als u meer wilt weten over de actualiteit, verwijs ik u graag door naar onze website cvi.nl slash actueel. Daar vindt u allerlei interessante artikelen en ook onze uitzendingen en onze podcasts.
Heel veel dank voor het kijken. Ik wens u alvast hele fijne paasdagen toe en graag tot de volgende keer.
