Woensdag 5 maart – De Bewaarder van Israël sluimert noch slaapt

[00:00:06] Speaker A: De 40 dagen tijd is een periode van bezinning. We staan stil bij het lijden van Jezus, maar ook bij zijn diepe verbondenheid met Israël en de vervulling van Gods belofte aan zijn volk. In deze overdenkingen ontdekken we wat dit betekent. Voor Israël, maar ook voor ons. [00:00:31] Speaker B: Deze overdenking is geschreven door Roger van Oort en ingesproken door Paola Groenenwold. We lezen op Psalm 121, een pelgimslied. Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal. Mijn hulp is van de Heere, die hemel en aarde gemaakt heeft. Hij zal uw voet niet laten wankelen. Uw bewaarder zal niet sluimeren. Zie, de bewaarder van Israël zal niet sluimeren of slapen. De Heere is uw bewaarder, de Heere is uw schaduw aan uw rechterhand. De zon zal u overdag niet steken, de maan niet in de nacht. De Heere zal u bewaren voor alle kwaad, uw ziel zal hij bewaren. De Heere zal uw uitgaan en uw ingaan bewaren, van nu aan tot in eeuwigheid. De psalmist richt zijn ogen naar de bergen en vraagt zich dan hardop af, zal daar hulp vandaan komen? Hij en Israël verkeerden waarschijnlijk in grote benauwdheid. Zij richtten echter hun ogen op de Heere die de hemel en de aarde gemaakt heeft. Onze hoop voor Israël is niet Amerika, Europa of Azië. Onze hoop is de God van Israël, die sluimert nog slaapt. Hij is klaar wakker. Hij is de schaduw aan hun rechterhand. Zo is dat ook voor ons. In onze nood zijn we geneigd om te vertrouwen op ons verstand, onze overleggingen of de welwillendheid van onze omgeving. Maar het komt erop aan om ons vertrouwen in Hem te stellen. Hij is de weg, de waarheid en het leven. Hij zal onze ziel bewaren, ons begin en ons einde. Om over na te denken. Wanneer heb jij in je leven mogen ervaren dat de God van Israël jouw schaduw aan je rechterhand was?