Episode Transcript
[00:00:04] Speaker A: De kerk in Nederland is verdeeld rondom het thema Israël. Een deel van de kerk steunt Israël en heeft daarbij ogenschijnlijk geen oog voor leed van Palestijnen en vindt kritiek op Israël bij voorbaat al onterecht.
Een ander deel ziet vooral het lijden in Gaza en de Westbank en wijst Israël aan als oorlogsmisdadiger.
En dan zijn er nog een heleboel meningen daartussenin.
In deze uitzending spreken we met dominee Arenda Haasnoot over de plaats die de Bijbel aan Israël geeft.
Hoe houd je eenheid in de kerk rondom zo'n ingewikkeld thema? Hoe kunnen we God's trouw aan Israël in de kerk blijven benadrukken, terwijl de emoties in de gemeente over het lijden door de oorlog hoog oplopen?
En wat zeg je wel en wat zeg je niet over Israël? Is het onze plaats om Israël ongebreideld te veroordelen en welke consequenties heeft dat?
Een heleboel onderwerpen die we gaan bespreken. Arenda, fijn dat je er bent.
[00:00:56] Speaker B: Ja, dankjewel.
[00:00:57] Speaker A: Herken je dat een beetje in jouw gemeente, die twee richtingen en alles daar tussenin?
[00:01:02] Speaker B: Ja, ik herken het in mijn gemeente, maar ook natuurlijk door heel Nederland heen. Is dat wat je ziet, wat je voorbij ziet komen, ook via de mail of via allerlei mediakanalen. Dan zie je toch wel een soort van loopgraven gebeuren.
Dat de ene in z'n ene loopgraaf zit en de ander in de ander. En ze bereiken elkaar niet.
[00:01:25] Speaker A: Nou ja, dat is ook wat ik net zei in mijn intro. We merken dat het gesprek over Israël verandert. Dat merk je gewoon in seculier Nederland, maar je merkt het ook in de kerk en wij maken ook deel uit van die kerk. Hoe kunnen we dan toch uit liefde over Israël blijven spreken in de gemeente, ondanks al die grote verschillen en die loopgaven die er zijn?
[00:01:49] Speaker B: Ja, zelf vind ik het vooral belangrijk dat je met geestelijke ogen blijft kijken en dat je ook de oproep doet, maar dat is natuurlijk wel afhankelijk van de positie waar je in bevindt. Die mogelijkheid is mij gegeven om dat dan te kunnen doen, is dat ik dan erop wijs Er gebeurt van alles in deze wereld, maar achter de schermen is God bezig met zijn plan te volvoeren en heeft ook de Messias beloofd om terug te komen.
Op het moment dat je ziet vanuit de schrift, die je dan serieus hebt te nemen, ziet dat daar dus allerlei bewegingen plaatsvinden, dat alle ogen op dat kleine landje, waar de naam op de kaart niet eens in het landje past, gericht zijn, dat dan je geestelijke ogen toch horen open te gaan en dat er waakzaamheid moet zijn.
[00:02:33] Speaker A: Ja, je zegt dat geestelijke aspect is heel erg belangrijk als je naar Israël kijkt.
[00:02:36] Speaker B: Ja, dat is wel de instek die ik neem en die ik eigenlijk altijd al heb genomen, ook naar Israël. Want wij hebben die geestelijke verbondenheid met Israël vanuit de beloftes die God Israël heeft gegeven, vanuit de Messias, waardoor wij ook de gods van Israël mogen dienen.
Dat zijn geestelijke beloftes tot op heden en voor in de eeuwigheid. En dat is waar we het over moeten hebben.
[00:02:56] Speaker A: Nou ja, ik wil daar wel wat dieper op ingaan, want vaak roepen wij, en dan bedoel ik Christen over Israël, wij roepen de kerk op om te kijken naar Israël en te zien dat God zijn plan met Israël doorzet. En toch merken we, als we kijken naar de geschiedenis en ook naar deze huidige tijd, dat Israël door de kerk, of door een deel van de kerk, vaak miskend wordt. Wat betekent dat eigenlijk?
Waar komt dat vandaan, die miskenning?
[00:03:19] Speaker B: Ja, dat is natuurlijk een hele verdrietige geschiedenis, van eeuwen oud. Waarin we zien dat de vervangingstheologie is opgekomen.
[00:03:29] Speaker A: En voor die mensen die dat niet kennen, wat vervangingstheologie betekent?
[00:03:32] Speaker B: Dat betekent dat de gemeente die vanuit de heidende volken ontstaan is, dus we zien in de geschiedenis dat natuurlijk 70 na Christus, ook 132 tot 135 na Christus, de meeste joden uit het land, gejaagd zijn door de Romeinen.
Nou dan is er ineens geen Israël meer in Israël. Het werd zelfs een andere naam na aanleiding van de vijanden van Israël, de Filistijnen, Palestina werd toen daarna genoemd.
Vanuit de kerkvaders en vanuit de leiders door de eeuwen heen is er toen toch een gedachte ontwikkeld van, nou goed, Israel, waar zijn ze? Ze zitten daar ergens in een synagoge en we bereiken ze ook niet met de Messias.
En ze wijzen de Messias af en ze hebben uiteindelijk ook zelfs de Messias gekruisigd. En zo is die gedachte ontwikkeld, ook theologisch, van overal waar in de Bijbel dan Israël staat of waar beloftes gegeven worden. Ook aan Abraham.
Dan gaat het over de gemeente, de kerk vanuit de volkeren.
[00:04:36] Speaker A: Dus heel kort gezegd, de vervangingstheologie betekent de kerk heeft eigenlijk Israël vervangen. Waarom vind je dat dan zo een verkeerde theologie? Want je hebt het over de geschiedenis en dat het helemaal fout is gegaan in de kerk. Wat is er zo fout aan die theologie?
[00:04:50] Speaker B: Ja, wat er fout is aan die theologie is dat toch de schrift niet serieus genomen wordt. En ook niet de toekomstperspectief. Dat de heer Jezus spreekt over een Jeruzalem en een Israël waar hij terugkeert.
Dat de apostel Paulus spreekt in Romeinen 11. Dat er dus nog een hele belofte voor Israël open staat.
Dat God het over het echte volk heeft. Dus echt de afstammelingen van Abraham, Isaac en Jacob. Dus niet alleen de geestelijke die daarop geënt zijn. Maar ook echt een fysiek echt volk wat door de eeuwen heen ook bewaard is gebleven. Wat ook een wonder is. Dat schuif je terzijde. Dus je neemt toch een beperkte... insteek in gods woord.
[00:05:28] Speaker A: Ja, in de zin van dat je kiest wat je goed uitkomt, bedoel je dat?
[00:05:31] Speaker B: Ja, je negeert in ieder geval de vele, vele, vele beloftes die aan Israël gegeven zijn als volk.
[00:05:37] Speaker A: Kun je daar een voorbeeld van geven, van een van die beloftes die lang door de kerk genegeerd is, maar die echt bedoeld is voor Israël, die gaat over de plaats die Israël toekomt?
[00:05:47] Speaker B: Ja, nou sowieso Jeruzalem zal Jeruzalem blijven.
Die stad met ook de naam Jeruzalem.
Er staat ook in Gods woord dat van heinde en verre worden mijn zonen en dochters gedragen. Denk bijvoorbeeld aan Isaiah 49. Die worden gedragen, teruggedragen.
Nou ja, dat kun je natuurlijk niet interpreteren van dat alle...
Gelovigen uit de heidenvolken, dat ze allemaal dus op handen en op schouders gedragen gaan worden. Dat gaat natuurlijk over het volk dat vanuit het noorden, vanuit het zuiden, van alle windstreken dus teruggehaald zullen worden.
En ook helemaal aan het einde, hier bij het nieuwe Jeruzalem.
dat in die fundamenten en die poorten, dat daar natuurlijk de stammen weer genoemd worden.
[00:06:33] Speaker A: Waarom is het zo belangrijk eigenlijk om je dat weer te herinneren als kerk, dat die positie van Israël, van toen, van heel lang geleden, dat dat nu nog steeds eigenlijk heel relevant is?
[00:06:44] Speaker B: Nou ja, kijk, als je dat dus niet doet, dan mis je nu het geestelijke gebeuren wat dus nu plaatsvindt.
Dan denk je nu, nou Israël is een staat zoals andere staten. Het is een volk zoals andere volken.
En je mist totaal wat de hand van God, de God van Israël op dit moment aan het doen is.
Maar dat kan je ook wel gewoon in een heel andere mentale positie brengen. Want hoe verklaar je dan wat er in deze wereld aan de hand is?
Dan ga je met menselijke ogen menselijke oplossingen zoeken.
En mis je ook dat je nog vertrouwt. op die God van Israël die zowel voor zijn volk zorgt als voor alle andere gelovigen.
[00:07:24] Speaker A: Je mist dan eigenlijk de geestelijke blik op wat er nu gaande is. Maar wat is dan die plek die Israël toekomt volgens de Bijbel?
[00:07:33] Speaker B: Volgens de Bijbel is nog steeds Israël gods oogappel.
En is hij degene die voor hen zorgt en heeft hij hen als eerste uitgekozen als zijn eigendom.
En dat is in de loop van de geschiedenis toch ook wel iets geweest wat vermoedelijk een bepaalde jaloesie heeft opgewekt van ja hoezo zijn wij dan niet belangrijk.
Zo als je wellicht als je opgroeit en je bent een oudste kind dat er nog meer kinderen komen en dat je denkt van ja hallo was ik niet goed genoeg of zo.
Maar even geschetst.
Ja, het wil dus helemaal niet zeggen dat de God van Israël niet van alle mensen houdt en niet van jou en niet van degene die het allemaal heel moeilijk vindt om te interpreteren.
[00:08:12] Speaker A: Ja.
[00:08:13] Speaker B: Maar hij vraagt van ons wel dat wij Israël zegenen en niet vervloeken.
[00:08:18] Speaker A: Ja, maar gaat het dan ook over, want je zegt Israël is God's oogappel, gaat het dan ook over de huidige staat Israël?
[00:08:24] Speaker B: Nou, dat wordt vaak wel gebruikt als een soort van argument, van ja, maar de staat, dat kan toch allemaal niet zo door God nu ingesteld zijn, want er worden allemaal fouten gemaakt. Nou, dat doet onze staat ook en onze regering ook. En er wordt ook in Nederland heel erg gemopperd op de regering en ook in Israël wordt gemopperd op de regering. Maar ik vind dat een beetje gekunsteld iets om dan ineens te zeggen, ja, je hebt een land en je hebt een volk, maar de staat doet niet mee. Maar als je een veilige plek wil hebben voor een volk, Om in een land te wonen, dan zul je toch ook een staat moeten hebben.
[00:08:54] Speaker A: Je zegt het is een beetje kunstmatig om de staat buiten beeld te houden.
[00:08:57] Speaker B: Om dat te scheiden, want die staat is nodig. Doet die staat alles goed? Doet die regering alles goed? Nee. Want op dit moment is de messie nog niet teruggekeerd.
en zitten daar geen perfecte mensen.
En ja, is er inderdaad eenzelfde situatie als in Nederland, dat je met regeringen te maken hebt die niet perfect zijn, maar wil niet zeggen dat God dan zijn handen heeft afgetrokken van Israël. En dat is wel de discussie binnen de kerk, dat dat dan wordt gezegd. En alsof je dan met een soort roze bril oploopt ten opzichte van Israël, van ja, jullie verheerlijken ze en ze doen alleen maar het goede.
Dat is niet waar we het over hebben.
[00:09:34] Speaker A: Dat is niet de kern van de kwestie.
[00:09:35] Speaker B: Nee, dat is niet het punt. Het punt is, accepteer je die geestelijke keuze die God maakt en de manier waarop Hij de einde van de dagen inzet?
[00:09:44] Speaker A: Ja, ik wil op dat punt nog zometeen even terugkomen, maar eerst dit, want ook wij als kerk, als gemeente van Christus, wij hebben een hele bijzondere plek gekregen van de Heer en God.
Kun je dat schetsen? Wat is die bijzondere plekk van de kerk?
in godsraadsbesluit, zoals het dan zo mooi heet.
[00:10:00] Speaker B: Ja, die bijzondere plek is natuurlijk dat door de Messias, maar uiteindelijk door één van de nakomelingen van Abraham, dus de zegen van Abraham, is door de Messias Jezus Christus is de hele wereld overgegaan.
Dus er heeft een enorme verbreding plaatsgevonden waardoor wij diezelfde God mogen dienen.
En dat is gewoon een heerlijk voorrecht. Het is gewoon prachtig. En daar mogen we mee bezig zijn als kerk wereldwijd.
En Israël heeft daarin een hele bijzondere positie.
[00:10:31] Speaker A: Nog even daarover, want je zegt dat heeft zich eigenlijk verbreed. Maar hoe verhouden Israël en de kerk zich dan eigenlijk tot elkaar op dit moment? Volgens jou of volgens de Bijbel?
[00:10:42] Speaker B: Ja goed, dat is natuurlijk ook een hele brede vraag hoe ze dat verhouden.
Maar in ieder geval vanuit de gelovigen die natuurlijk tot geloof zijn gekomen door de Jezus-Messias, betekent Israël een plek van hoop en een land van hoop en ook wordt ons gebed gevraagd voor hen, zodat zij ook kunnen zien welke naam hun gegeven is, want dat zien ze natuurlijk niet allemaal.
[00:11:10] Speaker A: Het geeft een bepaalde verantwoordelijkheid naar het volk Israël toe vanuit de kerk.
[00:11:13] Speaker B: Ja, en het zal voor Israël, zeker als ze natuurlijk niet zien wie hun Messias is, lastig zijn om met die christenen vanuit de heidevolken om te gaan, die ook nog eens een keer een hele nare geschiedenis hebben ten opzichte van heel veel joden.
[00:11:29] Speaker A: We begonnen deze uitzending met het hebben over de verdeeldheid die er is binnen de gemeente. Er zijn veel predikanten en ook kerkgangers die het moeilijk vinden om de Bijbel en de actualiteit met elkaar te rijmen als het over Israël gaat.
Hoe moeten we dat doen volgens jou?
Er is een oorlog gaande, wij hebben het er net over. Israël is ook geen perfect land, er worden veel fouten gemaakt.
Hoe moet je als christen je verhouden ten opzichte van Israël op een bijbelse manier?
[00:12:00] Speaker B: Kijk, wat er natuurlijk in de actualiteit gebeurt, is het juist een bevestiging wat er in de Bijbel staat.
Dus dat zou niet iets hoeven te zijn waar je dan van slag van raakt, want het is allemaal wat de heer Jezus zelf ook heeft voorspeld.
En wat ook in Sagaria staat. En daar is uiteindelijk wat je bedoelt?
[00:12:16] Speaker A: Wat zijn dan die dingen die gebeuren die je ziet?
[00:12:19] Speaker B: Dat alle ogen op dit landje weer gericht zullen zijn. Dat ook zelfs alle volkeren uiteindelijk zullen optrekken naar Israël. En je ziet dat dat gewoon een realiteit is sinds 7 oktober 2023. Dus eigenlijk sinds 8 oktober 2023 toen voor het eerst gezegd werd... Ja, Israël heeft dat hele... Dit hele slachtge... Die slachtpartij hebben ze aan zichzelf te danken.
Dus 7 oktober.
Dan zie je dat vanaf dat moment, dat is echt een soort game changer geweest, vanaf dat moment er niet alleen maar plaatselijk in de regio, waar ze natuurlijk dat kleine landje ook wel kunnen schieten en eigenlijk liever willen weg hebben vanuit omringende Arabische landen, althans een groot deel laten we het zo zeggen, zie je dat het een hele rondwaaide beweging is gaan worden.
[00:13:06] Speaker A: Ook binnen de gemeente?
[00:13:08] Speaker B: Ook binnen de gemeente, ja.
[00:13:09] Speaker A: Maar goed, er is veel gehoorde kritiek op mensen die, of predikanten zoals jij, die pro-Israël zijn, die zeggen van hoe voorkom je nou dat je met de Bijbel in de hand oorlogsmisdaden aan het goed praten bent? Want daar lijkt het soms een beetje. Mensen zeggen met de Bijbel in de hand, nou, Israël is gods volk. Dus kunnen ze helemaal niks verkeerd doen. Hoe voorkom je dat?
[00:13:31] Speaker B: Ja, dat is natuurlijk wel het frame waardoor je weggezet wordt.
Dus ja, je wordt eigenlijk verplicht om Israël dan niet meer te steunen met de berichten die vanuit de media ons toekomen.
Nou één, is het van belang om dat allemaal te checken of dat allemaal wel klopt.
En nou ja, als je in Israël bent, ik ben er onlangs weer geweest en jij ook, dan zie je dat bepaalde aantijdingen gewoon helemaal niet kloppen. Dat zie je ook weer met... Dus dat zijn ontwikkelingen die je natuurlijk wel voor jezelf helder moet hebben van wat ze tegen mij zeggen.
Maar om daar op lief te voelen...
[00:14:06] Speaker A: Het is goed om je na te denken van kloppen dingen, maar laten we er even van uitgaan. Er is natuurlijk leed in Gaza. Ik bedoel, we zien de beelden van de verwoestingen van de gebouwen daar.
En dan staat die vraag nog steeds overeind. Kun je dan met de Bijbel in de hand goed praten over het leed wat daar gaande is?
[00:14:23] Speaker B: Leed en oorlog is sowieso lastig om rond te praten. Maar je zou natuurlijk zeker kunnen zeggen, het raakt mij ook.
En het is mijn opdracht om daarvoor te bidden. Het is onze opdracht te bidden voor de gazalen. Het is onze opdracht te bidden voor Hamas. Het is onze opdracht te bidden voor onze vijanden.
Maar dan zou ik ook die tegenvraag willen stellen aan degene die toch niet echt op een plezierige manier over Israël spreken. En dan heb ik het dus ook over dominees. Als het dan allemaal zo slecht is, waarom luisteren we dan niet naar de opdracht van de heer Jezus die zegt, bid voor je vijanden.
Als Israel dan zo slecht in jouw ogen is geworden dat het alleen maar een vijand kan zijn, dan horen we toch juist voor hen te bidden. Dan zouden we toch juist allemaal al mas op onze knieën moeten gaan en onszelf verootmoedigen.
en bidden voor hun harten en voor hun ogen. Maar nee, wat gebeurt er in de kerk? We gaan stenen lopen gooien en we gaan eigenlijk nog meer toevoegen aan de verschrikkelijke geschiedenis die we al achter de rug hebben ten opzichte van Joden en Israëlieten.
Het bloed dat we al in onze handen hebben gaan we vervolgens nog een keer weer opnieuw zwart maken. En dat zouden we niet moeten doen. We zouden in gebed moeten gaan. We zouden voor hem moeten pleiten voor de hemels troon.
[00:15:34] Speaker A: Hoe voorkom je dat je Israël vervloekt? Als dominee of als kerkganger, wat moet je wel doen, wat moet je vooral niet doen?
[00:15:41] Speaker B: Het woord voor vervloeken, wat er in Genesis 12 al staat, dat is een woord waar je al heel snel aan zit. Het is dus niet alleen maar, zoals wij vloeken zien, de naam van God misbruiken.
Hier staat eigenlijk al afkeuren, veroordelen, wegzetten, nare woorden gebruiken.
[00:16:00] Speaker A: Dat mag allemaal niet?
[00:16:01] Speaker B: Nee, je zit al heel snel aan het zoeken. Echt al heel snel.
Moet je wel realiseren dat als je dus in die trend meegaat, dat het dus ook vloek gaat opleveren, ook voor je gemeente, ook voor je kerk.
En ook voor je persoonlijke leven, dat de zegen van God zich terugtrekt.
En als wij ook een verlangen hebben om een levendige kerk in Nederland te hebben of wereldwijd.
Ja, dan hebben we deze teksten gewoon heel erg serieus te nemen. En hoe moeilijk we het dan ook vinden dat we hen toch blijven zegenen. En we kunnen uiteraard de dingen waar we tegenaan lopen bij God brengen. Daar kunnen we ook voor bidden. Heer, ontferm u toch over de gazane. Ontferm u toch over die verharding die we ook daar zien plaatsvinden. Want verder moet je toch over die hele situatie. Als we die insteek zouden nemen met elkaar, denk ik dat het een stuk minder verdeeld zou zijn.
[00:16:52] Speaker A: Hoe verhoudt zich dat dan ten opzichte van de actualiteit? Hoe kun je als christen, want het gaat best ver wat je zegt, je mag zelfs niet kritiek hebben, maar hoe kun je wel gewoon oog hebben voor de waarden die zeg maar vervolgens het christelijke geloof ook belangrijk zijn, namelijk liefde voor het leven, rechtvaardigheid. Hoe kun je dat ten opzichte van Israël toepassen zonder dat je vervalt in vervloeken?
Dus ja, ik zoek een beetje naar hoe ver kan je gaan.
[00:17:21] Speaker B: Nou ja, ik denk ook dat je sowieso een beetje hebt te realiseren wie wij eigenlijk zijn.
Wie zijn wij in Nederland? Wat weten wij nu van de hele situatie?
Hoe kunnen wij als Nederlanders en waarvan velen ook nog niet eens stappen in het land hebben gezet, nu al precies weten hoe het in elkaar zit.
Waarom hebben we die woorden nodig? Die hebben we toch eigenlijk helemaal niet nodig.
[00:17:43] Speaker A: Dus je zegt, we moeten wat terughoudend zijn?
[00:17:45] Speaker B: Ja, ik vind van wel, ja.
En laten we dan ook eens kijken naar de geschiedenis van ons eigen land.
Als we dan zo'n grote mond hebben voor Israël. Ik vind dat we echt pas op de plaats moeten maken. En ook in onze politiek en in de steden waarin we zitten. En dat is niet om dan te baritaliseren. Alsof daar dan niks gebeurt, want het is oorlog. En oorlog is vuil. Aan beide kanten. En waar twee strijden hebben, twee schuld.
[00:18:11] Speaker A: Wat is dan onze verantwoordelijkheid als christenen? Want we merken, nou ja, daar begonnen we ook deze uitzending mee, het is een twistpunt binnen de gemeente.
Er zijn mensen die pro-Israël zijn, heel erg pro-Israël. Er zijn mensen die heel erg anti-Israël zijn en hele schakkeringen daartussenin.
Wat is onze verantwoorlijkheid als christenen in de kerk rondom dit thema volgens jou?
[00:18:34] Speaker B: Ja, liefdevol blijven spreken.
En in gebed gaan.
Zoals Daniel in gebed gaat. Wij hebben gezondigd. Wij zijn niet beter. Wat zouden wij doen als wij daar zouden zitten?
Hoe zou het ons vergaan als wij in de situatie van Israël zouden zitten? Hoe zou Nederland het oppakken? Als hier zo'n aanslag was geweest en met zo'n geschiedenis van vervolging.
Dat we onszelf blijven spierelen van wie zijn wij.
En er op letten, en dat spreek ik ook tegen mezelf, om toch te blijven zegenen en niet te vervloeken.
[00:19:09] Speaker A: Naar Israël toe bedoel je dan hè?
[00:19:11] Speaker B: Ja, maar ook naar elkaar.
[00:19:13] Speaker A: Ja, want dat was eigenlijk meer wat ik bedoelde met mijn vraag.
[00:19:16] Speaker B: Als je in die kampen zit, is het natuurlijk één, het is heel lastig om met mensen te praten die eigenlijk niet meer met je willen praten, dus die aan het zenden zijn. Nou, dat is ook iets wat je zelf kunt realiseren. Ben ik nu alleen maar aan het zenden of ben ik ook nog bereid om te luisteren naar die anderen? Maar goed, dat geldt ook in in de andere loopgraaf.
[00:19:37] Speaker A: Ja, maar die loopgraaf inderdaad. Hoe kom je daar met z'n allen uit?
[00:19:41] Speaker B: Nou ja, dat is denk ik ook een kwestie van gebed.
Want ik zie op dit moment zo'n verharding plaatsvinden. Maar ook wat mij wel zorgbaard is dat ik toch zie dat de steun van Israël binnen de kerk, de kerkkun, dat dat zinderwijze afneemt. Dus degene die nog staan, Ja, laten we ook bidden en elkaar vasthouden dat we daarin staande blijven en ons niet laten overroelen door wat de wereld zegt, maar dat we toch bij het woord blijven van wat zegt Gods woord. En daar moeten we naar kijken.
En Gods woord wil dat we zegenen en dat we ons gedragen en opletten wat we allemaal ook naar de andere loopgraven toe roepen.
Maar Gods woord wil wel dat we die steun blijven Het is een beetje
[00:20:30] Speaker A: dubbel, aan de ene kant wil je kunnen doorgaan met die steun geven, aan de andere kant is het laatste wat je wil is twee spalt binnen de gemeente, want we zijn ten slotte met z'n allen zijn we de gemeente van Christus, hoe oneens we het misschien op sommige onderwerpen met elkaar hebben, hoe sta jij daar zelf in?
[00:20:48] Speaker B: Ja, ik vind dat wel een hele lastige, want soms kijk je ook wel met een beetje roze bril naar wat de heer Jezus allemaal heeft gezegd. Soms doen we net alsof hij alleen maar liefdevol en zalvend heeft gesproken, maar hij zegt ook van ja, ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar ook het zwaard.
Dus soms kunnen bepaalde belangrijke bijbelse waarheden voor scheiding zorgen alleen.
Zorg dan voor zover het van jezelf afhangt dat je vrede houdt met anderen.
Dus dat je wel kijkt hoe kan ik in ieder geval in mijn leven me zo opstellen dat ik ook niet met opzet of dat ik eigenlijk door me niet goed te gedragen die scheiding veroorzaak.
[00:21:30] Speaker A: Nou ja, laten we het proberen concreet te maken. Ik denk dat er veel christenen zijn in de kerk.
Heel veel zelfs, die op het nieuws zien wat er gebeurt in Gaza. Die zien de ellende en het leed dat daar zich afspeelt. En die daar verdriet over hebben. In ieder geval ontzettend mee begaan zijn. Hoe moeten zij zich als christenen, wat er heel veel zijn, zich verhouden tot die bijbelse belofte die over Israël in de Bijbel staat? En die we als christen ook serieus moeten nemen.
[00:22:03] Speaker B: Ja, ik zou zeggen, zoon van David, ontferm u over deze situatie.
Dat is wat we kunnen bidden en kunnen blijven bidden.
Wat geen goed plan is, is om maar dan maar bezig te gaan met het demoniseren van Israël. Want dan verval je weer in het vervloeken van. En dat dient je kerk en je gemeente niet. En dat dient zeker niet de heer van je kerk, de God van Israël
[00:22:26] Speaker A: Wat dient de gemeente wel?
[00:22:29] Speaker B: Ja, je mag je ogen open houden. Die opdracht heb je voor het leed. Het leed van de Palestijnen.
Het leed waar Israël zich in bevindt. Het leed waar vervolgde christenen zich in bevinden. Dat is leed van de gebrokenheid in deze wereld en in de weg die God gaat richting de wederkomst van de Messias.
Ja, dat is verschrikkelijk. En dat mag je raken, maar dat brengt ons op de knieën.
Of in gesprek met elkaar tenminste, zou dat kunnen zijn. Je zou kunnen kijken in hoeverre je daar... Ja, gewoon ook op een liefde manier in ieder geval over kunt spreken. Of iets mee kunt doen.
Maar dat mag niet een reden zijn om dan...
af te haken van het verbond dat God met Israël heeft gesloten. Om dat te gaan negeren of te zeggen, nee het is hier niet meer of sterker nog.
Israël is eigenlijk iets verschrikkelijks. Dus dat je Israël als een soort monster gaat afschetsen. Wat we natuurlijk ook meemaken vandaag de dag. En dat is echt een stap te ver.
[00:23:31] Speaker A: Jij hebt een gedeelte uit de Bijbel gekozen. Om het ons of met mij en met de luisteraars te delen. Welk gedeelte heb jij gekozen?
[00:23:41] Speaker B: Ja, ik had een gedeelte uitgekozen uit Jeremia.
En daar staat dat er nog steeds dagen komen dat de heren met het huis van Israël en met het huis van Jura een nieuw verbond zal sluiten. En dan gaat het echt over Israël.
En dan gaat er een gedeelte over het leren kennen van hem, bij hart, wat natuurlijk van belang is.
Maar vervolgens wordt er iets gezegd wat ondersteunend kan zijn als je denkt, en je kijkt zo die hele geschiedenis van wat er gebeurd is, maar ook als je kijkt over het hele wereldgebeuren. Gaat dat nog goed komen met dit vonk?
Zijn ze niet uit zijn hand gevallen?
Straks worden ze weggevaagd, want die kans zou er goed in kunnen zitten als je ziet hoe de volkeren zich opstellen.
En dan zegt Iremia namens de Heer het volgende. Zal ik dat lezen? Dat is hoofdstuk 31 vanaf vers 35.
[00:24:40] Speaker A: Ja, lees maar.
[00:24:41] Speaker B: Zo zegt de Heere die de zon tot een licht geeft overdag en de vaste orde van maan en sterren tot een licht in de nacht.
die de zee opzweept, zodat haar golven bruisen.
En dat kun je dus helemaal letterlijk zien, dat dit gebeurde. Je kunt het ook even voelen van de zee van de volkeren en de golven die allemaal bruisen.
Heren van de legermachten is zijn naam.
Als deze verordeningen ooit zouden wijken, van voor mijn aangezicht, spreek de heren, dan zou ook het nageslacht van Israël ophouden.
een volk van mijn aandegezicht te zijn, alle dagen.
Zo zegt de Heere, als de hemel hierboven ooit opgemeten zou kunnen worden en de fundamenten van de aarde beneden onderzocht zouden kunnen worden, dan zou ook ik heel het nageslacht van Israël verwerpen om alles wat zij gedaan hebben, spreekt de Heere.
Dus ja, als we kijken naar de hemel, naar de fundamenten van de aarde waar wij niet eens bij kunnen, Dan, als dat allemaal dus opgemeten kan worden, wat niet kan, dan zouden ze de heren het nageslacht van Israël verwerpen om alles wat zij gedaan hebben. Dus we zien hier de trouw van de God van Israël aan Israël, te midden van alles wat ze gedaan hebben.
[00:26:01] Speaker A: Alle misstappen, alle fouten.
[00:26:03] Speaker B: Die ook in de Bijbel allemaal beschreven staan, dus dat vind ik ook weer zo'n mooi godswoord, we poetsen het allemaal niet weg, maar het laat wel zijn trouw zijn als hij trouw is.
Dan is dat ook een oproep voor ons. Dat ook wij trouw zijn in zijn trouw.
[00:26:17] Speaker A: Mooi.
Zullen we daarvoor bidden?
[00:26:19] Speaker B: Ja, is goed.
God van Abraham, Isaac en Jacob, God van Israël en door de Messias, ons Heer Jezus Christus, ook onze God.
Heer, allereerst willen we tegen u zeggen dat het een voorrecht is om u te mogen dienen.
U die dit volkje heeft uitgekozen als uw eigendom en oogappel.
Aan een volkje dat op dit moment de gemoederen van de hele wereld doet opspringen.
Waarin we ook merken in de kerk, althans de gelovigen, bij de volkeren, ook hier in Nederland, dat we het lastig vinden, als we die woorden ook net hebben gelezen, om al wat zij gedaan hebben, om daar een weg in te vinden. Hoe we dat kunnen zien, wanneer we lezen in uw woord dat u hen trouw blijft.
te midden wat er gebeurt, te midden wat ze doen of niet zouden doen.
En heer wil u bidden of u ons wil helpen te midden van al die gemoederen die er rondom ons heen plaatsvinden om de rust en de kalmte te bewaren, om liefdevol en zegend te blijven spreken over uw volk, maar ook met compassie en met een open vizier om te gaan met de mensen die toch die andere kant nemen.
Ook al zeggen ze, volgelingen van Messias, de heer Jezus te zijn.
En dat dat toch ook in de gemeenten scheidingen brengt. Heer, we willen u bidden of u ons wil helpen daar op een goede manier mee om te gaan.
Maar boven alles u te blijven bidden om uw ontferming over uw volk, uw ontferming ook over al het leed wat er plaatsvindt daaromheen dus in al die gebieden waar er gevochten wordt, waar er aanslagen zijn en waar er ja ook ondergronds diep negatief op Israël wordt ingezet maar waar ook heel veel leed is in Gaza, in Samaria, in Judea.
Heer, we willen u bidden. Zoon van David, ontferm u over hen. Ontferm u over de kinderen die zo moeten opgroeien.
Ontferm uw over onze tegenstanders.
Heer, we kunnen ze inderdaad vervloeken, maar u vraagt dat we voor onze vijanden moeten bidden.
Helpt u ons die houding aan te nemen, dat we bidden voor onze vijanden en dat we ook uw shalom bewaren en kijken naar u met geestelijke ogen wat u aan het doen bent achter de schermen. Open onze ogen daarvoor.
Geef ons daartoe uw heilige geest, om dat te kunnen zien en uw woord vast te houden en te lezen zoals u het zegt en bedoelt.
Heer, ontferm me over uw volk Israël, ten midden van al die andere volken.
We zegenen hen. En help ons niet die weg te gaan van vervloeking, wat u niet van ons vraagt, wat u van niemand vraagt.
Ja, kom zo hier bij ons in ons land.
Wees uw kerk genadig. We bidden u dat er toenadering komt in plaats van verwijdering.
En dat we in dit alles toch kunnen blijven bidden en streven naar de eenheid die u van ons vraagt.
Leid ons zo in Jezus' naam.
Amen.
[00:29:30] Speaker A: Renda, dank voor jouw komst naar de studio.
En u thuis ook bedankt voor het kijken naar deze uitzending van Christen voor Israël. En u kunt op de hoogte blijven over de actualiteit.
Ga daarvoor naar onze website cvi.nl-actueel. Daar vindt u allerlei interessante artikelen en ook deze uitzendingen en onze podcasts. Nogmaals heel veel dank voor het kijken en graag tot de volgende keer.
