Episode Transcript
[00:00:03] Speaker A: Zondagavond begon Yom Kippur, oftewel Grote Verzoendag, de heiligste dag van het Joodse jaar. Wat is de betekenis van deze bijzondere dag volgens de Bijbel? Waarom waren verzoeningen en offers zo belangrijk? En wat betekent Yom Kippur voor ons als christenen?
En als Jezus het volmaakte offer heeft gebracht, waarom spreekt de Bijbel dan over een toekomstige tempel?
Dat bespreken we allemaal in deze uitzending met dominee Willem Glashouwer. Willem, fijn dat je bij ons wil zijn in deze uitzending weer.
We gaan het hebben over de tempel, we gaan het hebben over Grote Verzoendag, maar we beginnen altijd onze uitzending met even een stukje actualiteit.
Gisteren, dus zondag, is er een Israelische man neergeschoten, doodgeschoten. Zijn naam was Netanel Shukron, een vader van zes kinderen. Hij is in Samaria doodgeschoten door een Palestijnse terrorist, terwijl hij zich ritueel aan het wassen was voor Yom Kippur. Hamas heeft de aanslag geprezen.
Het komt ook in een tijd waarin Israël ook heel gespannen is voor aanslagen, namelijk rondom de Joodse feestdagen.
Hoe kijk jij naar dit nieuws?
[00:01:11] Speaker B: Ja, dat laat voor mij iets zien van de tragiek en de diepe haat die er kennelijk leeft tegen Joden.
En met name zich dan uit ook op die voor Joden heilige dagen, feestdagen.
En daar proef je iets in dat het eigenlijk gaat om de haat tegen de God van Israël.
[00:01:35] Speaker A: In de zin van de Joden vieren de feesten van de Heere God en op die dagen worden ze aangevallen.
[00:01:40] Speaker B: Precies, op die dagen. Het doet mij ook denken aan de Yom Kippur oorlog.
Dat was in 1973.
Die vreselijke moordpartij van de Hamas in 7 oktober 2023 was precies vijftig jaar na de oktoberjong grote verzoendagoorlog in 1973. Dat was ook geen toeval. Dat op vijftig jaar later op diezelfde dag Die vreselijke moordpartij op die 1250 jonge Joden die daar feestvierden in de woestijn plaatsvond.
[00:02:20] Speaker A: De spanning is niet alleen in Israel te voelen, maar ook in bijvoorbeeld Canada. Gisteravond was er in het stadje Belleville in Canada een schietpartij vlakbij een synagoge. Daarbij is een politieagent neergeschoten. En in die synagoge was op dat moment ook de Yom Kippur dienst al begonnen.
Er werden ook kogels door de ruiten van de synagoge geschoten.
En alle diensten in die synagogen zijn daarom vanwege de veiligheid geannuleerd. Zegt dat ook iets over toenemende jodenhaat wereldwijd?
[00:02:52] Speaker B: Ja, er wordt vaak gezegd ja het gaat om politiek en om de politiek van Israël en het gaat niet tegen de joden, maar je ziet dat die jodenhaat, wat hadden die joden daar in Canada mee te maken, maar het is gewoon in dat verlengstuk van de haat tegen joden die kennelijk heel diep in het bloed van de mensheid had zitten, uit zich dan ogenblikkelijk Canada noem jij, maar ik denk dat vome joden deze dagen en zeker niet met keppeltjes in Nederland op straat durven verschijnen. Uit angst voor wat er kan gebeuren.
[00:03:32] Speaker A: Maak jij je zorgen over toenemende antisemitisme in de wereld?
[00:03:36] Speaker B: Ja, ik zie hem parallel met de opkomende antisemitisme vlak voor de Tweede Wereldoorlog. Dat begint sluipende wijs en het hult zich dan telkens in andere politieke of religieuze of filosofische ideeën die erachter zitten. Maar het is pure jodenhaat.
Antizionisme is eigenlijk ook gewoon anti-Israel, anti-Joden.
[00:04:03] Speaker A: Gisteravond, we noemden het al net, Yom Kippur begon gisteravond en in aanloop ook naar dat grootste en belangrijkste feest in het Joodse kalender zijn er op zaterdagavond verzamelden zich 150.000 mensen bij de Kotel, de westelijke muur in Jeruzalem. Het zijn prachtige beelden van al die mensen die dus naar de muren komen om de gebeden daar te doen. Ook gisteravond verzamelden zich heel veel mensen daar.
Wat zegt dat jou? Zulke beelden van massale opkomst naar gebeden eigenlijk tot de God van Israël.
[00:04:36] Speaker B: Ja, ik vind dat geweldig. Dat ontroert mij diep.
Te meer omdat je ziet dat het niet zogenoemde ultra-orthodoxe joden zijn of diep religieuze joden. Het zijn ook seculiere joden, het zijn jonge lui, die eigenlijk niks meer met het geloof of de godsen. En die vol enthousiasme en dat ook voelen van binnen.
HaShem HaMelech, God is koning.
En dat skanderen ze.
En juist op dit moment, daar zie ik haast een soort geestelijke opwekking.
[00:05:10] Speaker A: Is dat ook waar Israël echt een eenheid wordt volgens jou?
[00:05:13] Speaker B: Absoluut.
Het laat zien dat ook de meest seculiere of geseculariseerde joden, of ongelovige joden zoals ze wel eens worden genoemd, terugkeren naar hun eigen wortels, naar de God van Israël, en het geestelijk leven in een keer weer gaan beleven.
[00:05:33] Speaker A: Volgens onderzoek is er 74% van de Israelische bevolking die vandaag vastte tijdens Yom Kippur, 74, terwijl volgens mij de orthodoxe bevolking iets van 10 à 15% is. Dus veel meer mensen die vandaag vasten.
[00:05:47] Speaker B: Dat is fantastisch. Ik hoor ook wel dat er dagelijks een nieuwe synagoge ergens geopend wordt en prompt vol zit. Dus het laat zien, de geestelijke honger, maar ook het gaan beleven van wie zijn we, waaruit leven we, wie is hij, onze vader, die ons geschapen heeft en ons in de wereld gebracht heeft, om hem groot te maken en om ons licht in de wereld te laten schijnen. Geweldig.
[00:06:16] Speaker A: We gaan vandaag de Bijbel openen natuurlijk. Dat is ook de reden dat we jou hier hebben uitgenodigd. Maar we gaan het eens wat dieper inzoomen op Yom Kippur. Dat is dus de heiligste dag van de Joodse kalender.
Grote verzoendag. Wat betekent die dag volgens de Bijbel?
[00:06:33] Speaker B: Ja het is een onderdeel van de najaarsfeesten van Israël en dat begint met het feest van de trompet.
[00:06:40] Speaker A: Het feest van de bazuinen volgens mij.
[00:06:42] Speaker B: Ja bazuinen of trompetten zo wordt het ook wel genoemd en dat slaat op de De berg Sinaï, je leest als Mozes met het volk uit Egypte is bevrijd, gaan ze in de woestijn en dan klimt Mozes op de berg Sinaï en dan lees je daar dat het geluid van de bazuin steeds sterker werd, steeds sterker werd en dan vindt het grote moment plaats. dat God het verbond met dat volk gaat sluiten. Dus het begint met dat bazuingeschal. Er zijn veel meer betekenissen, maar daar beperk ik het maar even toe.
Dan volgen daarna tien dagen waarin het Joodse volk diep tot zichzelf inkeert. Ze hebben de Torah, ze hebben de tien geboden, ze hebben de 613 ge- en verboden. En wat hebben we er eigenlijk van terechtgebracht, persoonlijk, maar ook als volk. Dus tien dagen zelfonderzoek, schuldbeleidenis, gebed tot de allerhoogste.
En dan de grote dag van de verzoendag.
Dat de Allerhoogste een streep haalt door al die zonden die gepleegd zijn.
[00:07:57] Speaker A: Wat lezen we daarover in de Bijbel, over die grote verzoendag?
[00:08:00] Speaker B: Ja, dat lees je in Leviticus 16 en Leviticus 23.
Dat ging in het verleden gepaard met de hoge priester die dan de tempel inging en in het allerheiligste kwam en daar met het bloed van de offerdieren ook weer in gradaties verzoening tot stand mocht brengen door dat bloed op het deksel van de ark van het verbond van het verbond van de wet te sprenkelen waardoor als het ware de overtredingen en de zonden tegenover die 613 ge- en verboden en de 10 geboden als hart daarvan als het ware verzoend werd en dan Wachtte het volk dus in spanning dat hij weer naar buiten kwam, want dan had God hem in leven gelaten, om het zo maar te zeggen.
[00:08:58] Speaker A: Dan had de Heere God het geaccepteerd, zeg maar, het offer.
[00:09:00] Speaker B: Was het dus door God geaccepteerd. Hij moest dus ook voor zijn eigen zonde daar dat bloed brengen van het offer.
En dan accepteert God dat.
En dan mag je weer helemaal opnieuw beginnen en dan volgt dat, daarop volgt dan het loofhuttenfeest, wat ook op die woestijn weer slaat, dat ze in hutjes woonden en de zon, de sterrens nachts zou kunnen zien op weg naar het beloofde land en dat feest Wordt dan afgesloten met Simchat Torah, de vreugde der wet.
Dus die wet die je overtreedt, maar waar je ook voor je overtreding een vergeving voor kan krijgen.
Dat wordt dan weer de richtlijn hoe je dan zal leven.
Precies, hoe je als maatschappij leeft, hoe je persoonlijk leeft. om een gelukkig en vreedzaam en een rechtvaardig leven te leiden.
[00:10:04] Speaker A: Hoe komt het eigenlijk dat het dan de taak was van de hoge priester, in dit geval van Aaron, om verzoening te doen voor heel het volk? Waarom werkte dat eigenlijk zo met een soort representant of hoe je dat dan ook noemt?
[00:10:16] Speaker B: Ja, God heeft dat zo ingesteld, heeft dat geaccepteerd.
En waarom bloedoffers? De Bijbel zegt dat het leven in het bloed zit.
En het leven is van God.
Daarom moest dat ook gestreken worden op de hoornen van het altaar en ook binnen op die verzoemdeksel, op die kist waarin de wet lag, gestreken worden. Maar daarna altijd op de grond uitgegoten.
Soms denken men, en je had allerlei gradaties, verschillende soorten offers.
Soms denken we wel eens, want die horen dan van dat grote brandofferaltaar, dat voor het heilige in die voorhof van de tempel, alsof al die offers verbrand werden.
Nee, zo is het niet.
Alleen het brandoffer wordt verbrand, maar normaal wordt gewoon het vlees dat voor de offers gebruikt wordt, wordt gewoon gegeten, verkocht. Dus ze zeggen wel eens, de tempel, vooral op die feestdagen, was één groot feestcentrum voor het religieuze feest.
[00:11:38] Speaker A: Waar mensen dan te eten kregen.
[00:11:39] Speaker B: En voor lekker eten als familie, als volk.
[00:11:43] Speaker A: Maar waarom waren die offers eigenlijk toen nodig? Waarom kon het volk Israël op Grote Verzoendag niet gewoon de Heere God bidden en om vergeving vragen? Waarom moest dat inderdaad met die bloedoffers?
[00:11:54] Speaker B: Ja, dat is door God zo ingesteld. Zonder bloedstarting geen vergeving.
Dat geldt niet alleen voor Joden, dat geldt ook voor ons christenen.
Als Paulus Jezus noemt ons paaslam, ons lam van Pesach, dan is het door zijn bloedstorting dat God kan vergeven. Er moet op een of andere manier kennelijk verzoening plaatsvinden.
Maar in plaats dat de zon daar het loodje legt, als straf op de zon de sterft, heeft hij ingesteld dat dieren hun bloed mogen geven, plaatsvervangend voor de mens.
[00:12:40] Speaker A: Wat leert de Grote Verzoendag en alle rituelen die daarbij horen, wat leert dat ons dan over zonde en schuld en vergeving en verzoening?
[00:12:50] Speaker B: Dat de zonde geen wisselwasje is. Dat het niet zomaar is van, nou ja, sorry, nee. En dat hij een heilig god is.
Hij kan met de zonde niet doen, nou ja, dat zie ik maar een beetje...
[00:13:04] Speaker A: Het is wel goed.
[00:13:05] Speaker B: Dat is wel goed, ik denk er maar niet... Nee, er moet gerechtigheid geschieden.
De zonde daar moet zijn straf ondergaan.
En dan is het zijn genade dat hij dat niet voltrekt aan de hele mensheid.
die inmissallen zondaren zijn, maar dat hij het goed gevonden heeft dat een dier in de plaats van de schuldige mens zijn bloed geeft.
Nou ja, een dier sterft toch als je dan als dier zo mag fungeren dat jij jouw bloed mag geven om de doodstraf voor de mensheid af te wenden, te bedekken dan is dat geweldig. Het wordt natuurlijk al meteen in de Bijbel duidelijk voorgesteld dat wanneer God zegt tegen Abram, die heeft inmiddels een zoon Isaac gekregen, ga naar een berg in het land Moria en offer hem daar.
En Abram vertrouwt op God.
[00:14:18] Speaker A: Van God zal voorzien.
[00:14:21] Speaker B: Hij denkt, nou ja, als hij het zegt, dan zal hij wel een goede bedoeling mee hebben. En dan komt hij daar en dan is hij op het moment om het mes te hanteren om Isaac te offeren.
En dan komt de engelders heer en zegt stop, niet, niet doen, geen Isaac.
En dan wordt er een lam, een ram, dat met zijn horens verwart in de struiken.
Die mag vervolgens de plaats innemen en wordt geofferd.
[00:14:50] Speaker A: Ja, nu als christenen houden wij niet Jom Kippur. Wij vasten niet op Jom Kippur, ik denk de meeste christenen in ieder geval. Hoe is dat zo gekomen dat dat feest eigenlijk niet is overgenomen door ons als christen?
[00:15:03] Speaker B: Ik denk dat dat alles te maken heeft met wat al heel vroeg in de kerk en in de theologie gezegd werd, al in de vroege kerk, dat met Joden, dat zijn Joodse feesten, dat is voor de Joden, Maar dat is een gepasseerd station.
Wij, christenheid, christelijke gemeente, wij begrijpen dat het laatste offer heeft plaatsgevonden, namelijk de dood van Jezus, die zijn bloed gegeven heeft als lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt. En daarmee is die hele offerdienst voorbij, daarmee is eigenlijk ook zij de kerk. het bijzondere van dat volk voorbij.
Daarmee is ook het bijzondere van die tempel voorbij. Dan is ook het bijzondere van dat land voorbij.
Het gaat nu om de dingen geestelijk te zien en wij herdenken met het paasfeest, maar ook Goede Vrijdag, wanneer de joden altijd een pesach hadden met dat lam.
[00:16:18] Speaker A: Dat denken we terug aan het offer van de heren Jezus.
[00:16:21] Speaker B: Precies, dat is voor ons en wij doen dat als christenheid de protestanten symbolisch doordat het brood en de wijn bij het heiligavondmaal als symboliek wordt gezien voor de dood, het sterven, het bloed en het gebroken lichaam van Jezus. De katholieken blijven nog veel dichter, die zeggen eigenlijk het is een herhaling van het offer en de wijn die alleen door de priester wordt gedronken en brood, de ouwel, die mag de rest.
Dus daar is het haast een soort herhaling van het offer.
[00:17:05] Speaker A: Maar vraag je, want je zegt van de kerk heeft dat al heel vroeg besloten, van nou die feesten zijn niet voor ons. Maar is dat dan een vergissing volgens jou? Zouden wij als christenen de Grote Verzoendag wel moeten vieren?
[00:17:15] Speaker B: Ik weet wel dat bepaalde christenen er steeds meer voor gaan pleiten dat ook christenen de Joodse feesten moeten gaan houden. Dus inclusief de Grote Verzoendag.
Ik denk wel dat de functie van de Grote Verzoendag, dat je niet slechts het eenmalige offer hebt van Jezus, wat dan jaarlijks herdacht wordt op de Grote Verzoendag door het Joodse volk, maar dat ieder christen ook de dagelijkse reiniging nodig heeft op grond van zijn vergoten bloed en zijn gebroken lichaam, dus dat die verzoening jou deelachtig moet worden en dat zelfs dagelijks.
[00:17:58] Speaker A: Maar dat meer op een geestelijke manier dan, van dat je daar aan bewust bent.
[00:18:01] Speaker B: Op een geestelijke manier ja.
Of dat uiteindelijk misschien leidt tot De joden zelf hebben natuurlijk het in de afgelopen eeuwen niet meer kunnen doen.
[00:18:13] Speaker A: Omdat de tempel er niet meer is.
[00:18:14] Speaker B: Er was geen tempel meer. Dus ze hebben toen gezegd, ja in de Bijbel staat ook dat de ware offeranden zijn een gebroken hart, een gebroken geest en dat versmaat u niet. Dat is meer belangrijk dan alle brandoffers en slachtoffers.
Dus wij beschouwen ons schuldbeleidenis.
[00:18:37] Speaker A: Dat is ons offer.
[00:18:39] Speaker B: Dat is ons offer voor God. En dat doen we eigenlijk dus ook dan heel specifiek met die grote verzoen, dan ervaren we dat dubbel.
[00:18:48] Speaker A: We gaan het over die tempel hadden. Die noemde je net al eventjes, want die tempel die is, hebben we net ook al in de bijzin genoemd, die is natuurlijk gestopt kort na de Heer Jezus, in het jaar 70 toen is die tempel verwoest. Dus toen konden al die offers ook niet meer doorgaan. Maar in de Bijbel staat er natuurlijk het een en ander beschreven over de herbouw van de tempel, over een nieuwe tempel.
Waar lees je dat?
[00:19:14] Speaker B: Het is heel mooi dat je het jaar 70 noemt want dat is een buitengewoon interessante periode dat sinds het jaar 30, 33 toen Jezus tieren vanuit de doden is opgestaan en dat jaar 70 heeft de tempel gewoon gefunctioneerd ook voor de vroege christenen. Je leest van Paulus dat hij op een gegeven moment een gelofte aflegt voor het nazireenschap, dat ging met offers gepaard.
Hij betaalt voor de offers en daar had hij helemaal geen probleem mee. In het boek van de handelingen gedurende die veertig jaar lees je geen enkel protest van de eerste christenen tegen de tempeldienst.
Wel tegen de misbruiken, dat deden de essenen ook, die joodse secten. Maar De tempeldienst als zodanig, met alles wat erbij hoort, daar kwamen ze vaak ook bij elkaar om te bidden op de gebedstijden, namen dus ook gewoon deel aan het joods-religieuze leven, veertig jaar lang, totdat die tempel vernietigd werd.
En dat was eigenlijk ook de aanleiding dat toen ook al meteen bepaalde theologen zeiden, ja zie je wel, God heeft er nu een end aan gemaakt, de tempel is verwoest, offers kunnen niet meer, dat is allemaal onder de besturing van de Allerhoogste heeft dat plaatsgevonden, dus dat is nu een voorbije zaak, we moeten dat anders invullen.
[00:20:44] Speaker A: Maar er staat wat anders in de Bijbel.
[00:20:46] Speaker B: Maar er staat wat anders in de Bijbel en dan kom ik eigenlijk Ik heb in mijn boekenkast allemaal mooie boeken. Daar zit ook een prachtige commentaar bij over het boek Ezekiel. En daar ga ik naartoe, naar Ezekiel 37.
Dat begint dat je daar leest over de vallei van de dorredroodsbeenderen, die dan opstaan.
Dat wordt in de kerk meestal gewoon uitgelegd als, dat is een hoofdstukje over de lichamelijke verrijzenis van de gelovigen.
Nou die is er wel, maar daar gaat het in dat hoofdstuk niet over. Het betekent daar dat Israël, dat over de hele wereld verstrooid ligt, weer gaat opstaan en terug gaat naar het beloofde land, naar Israël.
En nu heb ik in die commentaar uit 1650 van een Engelse dominee, een Anglikaan, en ik lees zijn commentaar en daar staat rustig, dat betekent dat de Joden ooit uit de hele wereld zullen terugkeren naar het beloofde land.
[00:21:58] Speaker A: Toen al, in 1650 zei hij dat.
[00:22:02] Speaker B: De rest zei gewoon nee, dat gaat over de lichamelijke verijzenis ooit als Jezus wederkomt enzovoort.
[00:22:09] Speaker A: Maar leg eens uit, wat heeft dan die terugkeer van het Joodse volk van EZGL 37, wat heeft dat dan te maken met de herbouw van de tempel?
[00:22:16] Speaker B: Dat gebeuren vervolgt... naar de Vallei van de Dorredoodsbeenderen, zegt de Zegiel dat de hereniging van Israël en Judah gaat plaatsvinden. Dus het tien stammenrijk, dat collectief Israël genoemd wordt, en het twee stammenrijk, dat collectief Judah genoemd wordt, komen weer bij elkaar.
En dan moet hij twee stukken hout nemen en tegen elkaar houden en dan wordt het één. Dus de twaalf stammen keren weer terug.
En dan lees je verder in datzelfde hoofdstuk Ze zullen niet langer... Ik zal hun tot één volk maken in het land op de bergen van Israël.
En één koning zal over hen allen koning zijn.
Dus niet een parlementaire democratie of wat ook. Een koning zal over hen komen. Wie is dat?
Mijn knecht David zal koning over hen wezen. Nou, David was al 300 jaar dood toen... Ezekiel dit schreef, maar een Davide, iemand uit het geslacht van David, waar ook Jezus uit voortgekomen is, de stam van Juda, die zal koning over hen wezen. Ze zullen wonen in het land dat ik aan mijn knecht Jacob gegeven heb, Jacob betekent Israël, waar hun vaderen gewoond hebben, ja ze zullen daarin wonen, kinderen, kindskinderen, tot in eeuwigheid.
en mijn knecht David zal voor eeuwig tot vorst zijn.
Ik denk dat het hier wel om de opgestaande... En ik zal met hen een verbond des vredes sluiten. Het vredesverbond. Een eeuwig verbond.
En dan besluit hij, helemaal aan het eind van dat hoofdstuk, mijn woning zal bij hen zijn.
[00:24:09] Speaker A: En dat is die tempel.
[00:24:10] Speaker B: Dat is de tempel. Ik zal hun tot een god zijn. Ze zullen mij tot een volk zijn. En de volkeren wereldwijd, de heidevolkeren, Zullen weten dat ik de Heren het ben die Israël heiligt, doordat mijn heiligdom voor eeuwig te midden van hen staat.
[00:24:30] Speaker A: Maar hoe weet je dan dat dit dan gaat om een fysiek gebouw, een tempel en niet de geestelijke betekenis van een tempel, van gods woonplaats in geestelijke zin?
[00:24:42] Speaker B: Dat is volstrekt duidelijk. Het is tot, want als je dan verder gaat, want het is eigenlijk een heel prachtig verhaal. In segiel 36, 37, 38, 39 en dan 40 tot 48, daar wordt die laatste tempel beschreven. Met maten, met hoe het gebouw eruit zag. Ik heb ooit nog eens van Roger van Hoort, die tegenwoordig honorair konsul van Israël is, dit prachtige boek gekregen. De Messianic Temple.
waarin orthodoxe joden op grond van die hoofdstukken van de Ezekiel precies hebben getekend en aangegeven hoe die tempel eruit moet zien.
[00:25:22] Speaker A: Maar je zegt, het is heel duidelijk, dit gaat om een fysiek gebouw.
[00:25:25] Speaker B: Het gaat om een fysisch gebouw. En dat betekent dat dat ook een grote struikelsteen voor theologen geworden is, want die hebben alles vergeestelijkt wat met letterlijke betekenis. te maken heeft met als gevolg dat iemand als Calvijn die commentaar op de hele Bijbel zo ongeveer Dit valt niet te vergeestelijken.
Ik vind het trouwens ook geweldig dat er in een gereformeerde kring in 2021 een meneer een dissertatie geschreven heeft over die hoofdstukken 40 tot 48 waarin hij ook helemaal zegt dat kan niet anders dan een gewoon gebouw zijn.
Dat betekent dat de offers die daar gebracht zullen worden, meer herinneringsoffers zijn aan het offer van Jezus. Zoals de offers van het Oude Testament voor uitwezing naar het bloed van het lam van Jezus.
[00:26:23] Speaker A: En nu kijken ze als het ware terug.
[00:26:24] Speaker B: Nu kijken ze terug. Het blijft, al die bloedoffers, dat bloed blijft getuigen van hem.
[00:26:32] Speaker A: Wat betekent het feit dat op een dag die tempel er komt?
Dat staat in de Bijbel namelijk. Wat betekend dat dan voor ons?
[00:26:43] Speaker B: Dat heeft verstrekkende gevolgen.
Dat betekent dat de hele plaats van Jeruzalem en van het Joodse volk en van Israël van wereldbetekenis gaat worden.
Ik heb er onlangs nog eens een brochure over geschreven. Er staat ook een mooie plaatje van de Van die laatste tempel van Ezekiel.
[00:27:15] Speaker A: Dat is een boekje dat binnenkort uitkomt hè?
[00:27:16] Speaker B: Ja, dat is morgen of overmorgen denk ik, ligt dat wel in de winkel hier.
Maar... Daar heb ik voorin gezegd, dit is een serie waarin de tempel door God genoemd wordt mijn huis.
Mijn heiligdom zal in hun... mijn huis.
Hij zegt van de tempel, het is mijn huis waar ik wonen zal.
Hij zegt van Jeruzalem, het is mijn stad.
Hij zegt van Israël, het is mijn land.
Hij zegt van het Joodse volk, het is mijn volk.
En als ze nu terugkeren, als Jeruzalem hersteld wordt, als het land hersteld wordt als de tempel hersteld wordt dan zal van dat centrum de hele wereld geregeerd worden.
Dat betekent dat niet meer de Verenigde Naties en een wereldparlement gaat beslissen hoe het er in de wereld aan toe zal gaan.
[00:28:28] Speaker A: Maar wat voor regering is dat dan?
[00:28:30] Speaker B: En dat vanuit de tempel, dat daar de Allerhoogste weer zijn intrek neemt om te wonen onder zijn volk. Dat is iets unieks, dat heb je nergens.
Dat begint al op de woestijnreis. Als het volk uit Egypte op weg is naar het beloofde land, dan heb je daar die tent, de tabernakel.
Daar woont God.
De heiligheid gods, de shakhina, neemt bezit van die tent. Als een vuurkolom rust hij erop.
En als een wolkkolom trekt hij voor het volk uit.
Door de woestijn leidt hij ze totdat ze ten slotte bij het beloofde land Kanaan aankomen.
Dan gaan ze dat land binnen en dan ontstaat het probleem waar zetten we nu de tabernakel neer met die ark van het verbond.
Ze wisten het niet dus ze zetten het bij Silo.
In die brochure noem ik een aantal plaatsen op waar die zo succesievelijk beland is.
[00:29:36] Speaker A: Maar uiteindelijk kwam hij in het jubileum.
[00:29:37] Speaker B: eindelijk onder koning David in Jeruzalem. En dan bouwt Salomo de tempel en dan komt de wolk en de vuurkolom weer en neemt bezit. Dus hij woont onder zijn volk. Maar die tempel is verwoest.
En dat betekent dat ze vanaf toen... Ja, wat moeten we nu?
Babylonische ballingschap 70 jaar terug. Oh, gelukkig, we kunnen nog weer een kleine tempel bouwen.
Maar daar heeft nooit die heiligheid van God zijn intrek genomen.
Je leest ook in Ezekiel dat hij eerst vertrekt uit de tempel naar het oosten in de richting van de Olijfberg.
Nou, die tweede tempel, daar is de Shechina niet ingekomen.
Schrijft ook meneer Klorfien, een zeer orthodoxe jood, die hoofdstukken bekommentarieert.
[00:30:28] Speaker A: Maar bij die derde tempel komt de Heere God er wel in wonen.
[00:30:32] Speaker B: Ik heb het dus ook niet meer over de derde tempel. Ik heb het over de laatste tempel, de tempel van Ezekiel.
[00:30:38] Speaker A: Ik heb daar nog één laatste vraag over.
Wat betekent het nou voor ons, voor de wereld, dat de Heere God ervoor kiest om in zijn tempel, temidden van zijn volk, in Jeruzalem te gaan wonen?
[00:30:50] Speaker B: Dat betekent dat hij net als in het paradijs verschijnt, aan de mens, dat hij de mensheid persoonlijk leidt en hij doet dat door middel van zijn messias, van zijn gezalfde.
In dat eegl 37 hebben we ook gehoord van die koning en als je dan Jezaja 2, en misschien is dat wel goed om dat erbij te leggen, want daar staat het precies hetzelfde in, daar lees je dat ooit Jeruzalem Het centrum van de wereld zal zijn.
Daar staat het zal geschieden in het laatst der dagen in de toekomst en daar zijn wij nu aangeland in die toekomst.
Dan zal de berg van het huis des heren vaststaan, dat is de Tempelberg.
Als de hoogste van de bergen.
En alle volkeren, de heidevolkeren, zullen daar op gericht zijn. Zullen derwaarts heen stromen.
Vele natieën zullen optrekken.
en zeggen kom laten we opgaan naar de berg des heren, naar de tempelberg, naar het huis van de God van Jacob, mijn huis, de tempel, opdat hij ons leren aangaande zijn wegen en opdat we zijn paad, hij moet het nu maar zeggen in de wereld.
Want uit Sion, uit Jeruzalem zal de Torah uitgaan, de 613 ge- en verboden.
Met de tien geboden als het hardt. En desheer een woord uit Jeruzalem. En hij zal rechtspreken tussen volk en volk. Rechtspreken over machtige natieën. En dan komt vrede op aarde. Want dan zullen ze hun zwaarden tot ploegscharen omsmeden. Staat nu op het gebouw van de vrede van de naties, deze tekst. Maar dan is het echt in Jeruzalem Dan zullen ze hun zwaarden tot ploegscharen omsmeden, hun speren tot snoeimessen. Geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen.
Halleluja zou ik gaan zeggen, dat het eindelijk is afgelopen met de oorlog.
[00:33:01] Speaker A: We hebben het dus over die derde tempel, de laatste tempel. Wat roept dat bij jou op als je over al deze dingen nadenkt?
[00:33:09] Speaker B: Fantastisch.
Fantastisch. En dat het echt op aarde gaat gebeuren.
In die vergeestelijking door de kerk is eigenlijk de aarde aan zijn lot overgelaten. Het is allemaal voor het vuur bewaard en er komt een keer een end aan en er komt een nieuw hemel en een nieuwe aarde. Maar hij gaat op aarde vrede en gerechtigheid brengen.
Hij zegt, Jezus zegt tegen zijn discipelen dat als hij in heerlijkheid terugkomt dan zullen zij zitten op twaalf tronen die de twaalf stammen van Israël zullen richten. Recht zullen spreken over Israël. Nou, dat vindt op aarde plaats, niet in de hemel. Als Jezus aan het avondmaal zegt bij Pesach, ik zal de wijn niet meer met jullie drinken, pas als het koninkrijk gekomen is, dan zal ik opnieuw de wijn drinken. Dat is allemaal op aarde. Dus het ademt de aarde, Gods toekomst.
Israël niet los. Hij laat dat kleine... En de volkeren zouden moeten respecteren hoe hij over de dingen denkt.
Hij is de schepper van hemel en aarde, van het ganse universum.
En nu heeft hij besloten om dit volk te scheppen, om daarmee de wereld te zegenen, dit Joodse volk, en om dat te doen vanuit Israël. Als je dat respecteert, dan zegt hij dan zal ik je zegenen op een enorme manier. Als je Israel zegent, dan zal ik jou zegenen. Als je Israël vervloekt, zal ik jou vervloeken. En daar zijn we druk mee bezig.
[00:34:47] Speaker A: Zullen we daar voor bidden?
[00:34:48] Speaker B: Ja.
Heren, wat verlangen we daarnaar? Dat het eindelijk zover is dat Jezus komt in heerlijkheid en dat zijn shalom wordt wereldwijd.
Dat van Jeruzalem uit de vrede de ganze aarde zal bedekken. Dat de volkeren de oorlog niet meer zullen leren.
Dat de militairen academisch gesloten worden.
Dat het wapentuig wordt omgesmeed tot landbouwwerktuigen.
Heren, wat verlangen we dat daarna de demonie tot een einde gebracht wordt?
Heren, en dat we kunnen genieten van die geweldige schepping die u hebt geschapen, dat we u kunnen verheerlijken om wie u bent, dat we de zegen ervan kunnen ervaren en dat u ook de volkeren zult leren wat ware recht en gerechtigheid is.
Heren, en dat dat prachtige huiste weer staat, wat helemaal dan ademt, waar de wolk en het vuur zijn intrek neemt, waar de Messias vanuit regeren zal over de wereld. Heren, wilt u dat heel spoedig laten komen, zodat aan de haat een einde komt, zodat aan de verblinding een einde komt.
en zodat u tenslotte alles zult zijn in allen en het helemaal uw heerlijkheid weer spiegelt en dat tot in eeuwigheid. Daarbidden we om.
Laat komen, Heer uw Rijk, Christus uw Heerschappij, Messias kom, tot lof en eer en verheerlijking van uw eeuwige naam.
Halleluja.
Amen.
[00:36:49] Speaker A: Amen.
Willem, dank voor jouw komst naar de studio. En u thuis ook, bedankt voor het kijken naar deze uitzending van Christen voor Israël. En u kunt op de hoogte blijven over de actualiteit op onze website cvi.nl slash actueel.
Daar publiceren we regelmatig nieuwe artikelen en natuurlijk ook deze uitzendingen en onze podcast.
Nogmaals heel veel dank voor het kijken en graag tot de volgende keer.
