Episode Transcript
[00:00:04] Speaker A: Twee Joodse besnijders in België zullen mogelijk worden vervolgd voor het uitvoeren van illegale besnijdenissen.
Dit kan het einde betekenen van het Joodse leven in België, zo zei de ambassadeur van de European Jewish Association.
Welke toekomst is er voor Joden in België? Dat bespreken we met André Gandtman, politicus en advocaat.
Maar eerst dit. Onzekerheid heerst er rondom de vredesonderhandelingen tussen de Verenigde Staten en Iran. Kan er nu eindelijk rust komen in het Midden-Oosten? En hebben de oorlogen van de afgelopen jaren de vrede voor Israël en buurlanden bevorderd? Dat vraag ik aan Raouf Leraar, Midden-Oosten deskundige.
Raouf Leraar, van harte welkom in de uitzending.
De Verenigde Staten die hebben een 14 punten plan gestuurd aan Iran om de oorlog te beëindigen en verschillende media die melden dat er verwacht wordt dat Iran vandaag een antwoord gaat geven op dat voorstel.
Verwacht jij dat de oorlog snel over is?
[00:01:06] Speaker B: Nou eerlijk gezegd verwacht ik dat niet en dat heeft te maken met dat Het Iraanse regime en Amerika zijn natuurlijk in onderhandelingen. En Amerika wil natuurlijk dat het Iraanse regime eigenlijk compleet hun nucleaire programma opgeeft.
En dat is tot op heden een onoverbrugbaar verschil geweest.
waar het Iraanse regime niet aan heeft willen voldoen.
Nou, de Amerikanen hebben hun eisen ietsjes versoepeld, tot 12 tot 15 jaar niet verrijken, maar dat verrijkte uranium van 60%, wat al dichterbij het niveau zit van uranium om een kernbom te maken, dat moet ook het land uit.
En ik verwacht heel eerlijk gezegd dat het Iraanse regime hier niet mee akkoord zal gaan.
En dat heeft puur en alleen te maken omdat ze dan eigenlijk hun belangrijkste troef verliezen in de voor hun gerechtvaardigde strijd tegen Amerika en Israël.
[00:02:06] Speaker A: Kun je dat uitleggen? Want dat nucleaire programma dat is natuurlijk een beetje een breekpunt ook in de afgelopen jaren geweest en waar ook Amerika het heel erg moeilijk mee heeft.
Kun je uitleggen waarom Iran zo vasthoudt aan dat nucleaire programma? Waarom is dat zo belangrijk voor ze?
[00:02:24] Speaker B: Nou ja, kijk, het Iraans regime heeft natuurlijk sinds dat ze er zitten, vanaf 1979, gezworen om Amerika, de grote Satan, en Israël, de kleine Satan, volledig te vernietigen.
En dat is vanaf het begin is eigenlijk het volledige buitenlandse beleid van het Iraanse regime daarop gefocust geweest, tot op de dag van vandaag.
En ja, als je dat week na week, maand na maand, jaar na jaar zweert, dan is een nucleaire bom natuurlijk wel voor de Iraniërs vanuit hun geredeneerd. Een hele effectieve manier om dat doel te behalen.
Dus ja, dat is niet iets wat zij zomaar los zullen laten.
[00:03:02] Speaker A: Die nucleaire onderhandelingen, dat is dus een deel van de onderhandelingen. Kun jij verder nog de belangrijkste punten noemen in die onderhandelingen tussen de VS en Iran?
[00:03:13] Speaker B: Ja nou ja kijk het Iraanse regime mag ook geen ondergrondse basis meer gebruiken voor alles wat ook maar met dat nucleaire programma te maken heeft en de productie van ballistische raketten.
Dat moet volledig stoppen.
Nou ja ik had net al gezegd 12 tot 15 jaar niet verder verrijken van van uranium.
Maar ook moet het Iraanse regime inspecteurs toestaan die verrassingsbezoeken gaan brengen. Zodat er echt heel streng gemonitord kan worden of het Iraanse regime zich wel aan de afspraak houdt. Eigenlijk gaat dat hele akkoord over dat nucleaire programma in de ballistische raketten.
Wat tegelijkertijd natuurlijk ook het bestaansrecht van Israël in gevaar brengt. En dat is voor Amerikanen natuurlijk ook ontzettend belangrijk.
[00:04:00] Speaker A: Ja, nou ja, als we het hebben over Israël, wordt het belangen van Israël ook meegenomen in dit 14 punten plan van Amerika?
[00:04:08] Speaker B: Ja, absoluut. Kijk, het mogen duidelijk zijn dat als we kijken naar de wereldkaart, dat Israël veel dichter bij Iran ligt dan Amerika en dat het geweld van het Iraanse regime voornamelijk is gefocust geweest op Israël.
En op het moment dat die nucleaire dreiging wordt weggenomen en de productie van ballistische raketten stopt, zal dat natuurlijk in het grote voordeel zijn van Israël. Dus de Amerikanen vergeten hun trouwste bondgenoot absoluut niet.
[00:04:40] Speaker A: Nee.
Nou ja, toen het eerste staakt het vuren of het staakt het vuren tussen de VS en Israël en Iran werd afgesproken, toen was Libanon ook een ingewikkelde kwestie, want Iran die vond dat Israël ook niet meer Libanon mocht aanvallen in het staakt het vuren.
Israël die dacht er anders over en die ging met toestemming van de VS toch verder met de gevechten.
Weten we iets over of Hezbollah en Libanon ook een onderdeel is van het 14-punten plan van Trump?
[00:05:11] Speaker B: Nou ja, kijk, wat er gezegd wordt nu, we hebben het officiële document nog niet kunnen lezen, maar wat er gezegd wordt is dat er een staakt het vuren, mocht het Iraans regime akkoord gaan met dit voorstel, dat er een staakt het vuren periode van 30 dagen komt en in die 30 dagen moet dan onderhandeld worden over een, ja, over een final agreement, over een eindversie. Nou, er wordt gezegd dat dat in de wapenstilstand van 30 dagen, dat dat een wapenstilstand betreft voor de gehele regio.
De vraag is natuurlijk, wat bedoelen de Amerikanen met de regio? Bedoelen de Amerikanen daarmee dat bijvoorbeeld het Iraanse regime ook niet meer de golfstaten mag aanvallen, dat de straat van Hormuz moet worden vrijgegeven, wat ook een belangrijk deel is van die onderhandelingen? Of bedoelen ze daar ook Libaron mee?
En dan refereer ik even aan State Secretary Rubio, die gisteren heel erg duidelijk heeft gezegd dat Ja, Israël en Libanon helemaal niet met elkaar in oorlog zijn en Israël en Libanon helemaal geen tegenovergestelde belangen hebben.
Ze hebben zelfs een gemeenschappelijke vijand en dat is Hezbollah en dat is de terreurorganisatie die in de weg staat van vrede.
Dus ik vermoed dat de Amerikaanse regering zal zeggen tegen Israël dat zij door moeten gaan om die terreur uit Zuid-Libanon van Hezbollah te bestrijden, zodat er vrede kan komen met de legitieme Libanese regering.
[00:06:36] Speaker A: Als we kijken naar de afgelopen dagen, toen waren er weer bombardementen tussen Israël en Hezbollah, overal weer. Vanochtend heeft Israël voor het eerst sinds het staakt het vuren Beirut, de hoofdstad van Libanon, gebombardeerd.
Is er bereidheid bij Israël en bij Hezbollah om een einde te maken aan deze oorlog?
[00:06:58] Speaker B: Er is zeker bereidheid bij Israël. Israël is daarin heel duidelijk geweest. Israël zegt ja, wij kunnen stoppen op het moment dat Hezbollah wordt ontwapend. Dat is natuurlijk voor Hezbollah een onacceptabele eis. Want die willen hun macht in Libanon behouden en ook hun macht als bedreiging voor Israël.
Maar Israël is daar heel duidelijk in geweest. Israël heeft deze oorlog nooit gewild.
Israël heeft gezegd op het moment dat Hezbollah wordt ontwapend dan stopt deze oorlog meteen.
Dat is ook publiekelijk door de regering meerdere malen aangegeven. Maar het mogen duidelijk zijn dat Hezbollah is een terreurorganisatie, is de lange arm van het Iraanse regime in Libanon. en heeft er geen enkel belang bij om vrede en stabiliteit te creëren omdat juist chaos en oorlog iets is waar dit soort organisaties ja in kunnen bloeien en hun legitimiteit vandaan halen.
[00:07:52] Speaker A: Wat als Iran niet akkoord gaat met het vredesvoorstel van Trump?
[00:07:57] Speaker B: Als het Iraanse regime niet akkoord gaat met het vredesvoorstel van Trump, dan zal, denk ik, zullen er luchtaanvallen weer opgevoerd gaan worden op doelen van het Iraanse regime.
Maar dat zal verder gaan dan wat we tot nu toe gezien hebben. Dat zal ook van nog meer invloed zijn op de bevolking, waarbij er ook infrastructuur geraakt kan worden, waardoor de inflatie verder toeneemt, waardoor prijzen verder toenemen. En daarmee zorg je ook eigenlijk dat je een bepaalde interne onrust creëert die ook nodig is om het Iraanse regime omver te werpen. Want alleen met bommen lukt dat niet. De verandering zal van binnenuit moeten komen.
Al moet ik ook zeggen, kijk, De wapenstilstand die er nu is, moeten we niet interpreteren als een volledige stop van de oorlog.
De wapenstilstand die er nu is, is inderdaad een stop van de luchtaanvallen op het Iraanse regime, maar de blokkade van de straat van Hormuz door de Amerikanen, ja die is nog in volle gang.
En uiteindelijk, zeker ook als we kijken naar de geschiedenis, als we kijken naar de val van de Sovjet-Unie bijvoorbeeld, uiteindelijk zal een economisch financiële vurggreep zal heel veel invloed kunnen hebben op of het Iraanse regime gaat vallen ja of nee want op het moment dat gewoon Iraniërs geen brood meer kunnen kopen omdat de prijzen iedere dag verdubbelen. Ja, dan zul je zien dat de onrust heel erg snel toeneemt. En ik denk ook dat de Amerikaanse regering ook deze periode gebruikt om die blokkade in stand te houden, tegelijkertijd te onderhandelen over een wapenstilstand, maar eigenlijk ook de hoophebbende dat die blokkade het Iraanse regime dusdanig zal verstikken dat er dus meer en meer interne onrust gaat plaatsvinden.
[00:09:44] Speaker A: Is volgens jou ook vandaag daarin een beslissende dag? Want je zou kunnen zeggen misschien gaan de onderhandelingen nog wel een paar weken door.
[00:09:52] Speaker B: Ik zou niet zeggen dat dat vandaag daarin een beslissende dag is.
Stel je voor dat het Iraanse regime wel akkoord gaat met het voorstel. dan heb je alsnog een termijn van 30 dagen waarin onderhandeld moet worden. Nou ja, het is nog maar de vraag of de partijen er dan uitkomen. Want dat 14 punten plan is een heel globaal algemeen plan.
Zo'n vredesovereenkomst moet heel, zal heel gedetailleerd zijn. Dus de vraag is of ze daar überhaupt uitkomen.
En als in die periode van 30 dagen er onhandeld wordt, dan zullen de Amerikanen naar mijn verwachting de blokkade in stand houden van de straat van Hormuz, zodat het Iraanse regime geen olie kan verkopen en dus geen inkomsten heeft.
Dus wat ik net al een beetje zei, het directe geweld is eigenlijk wel zo goed als gestopt. Maar die economische vurggreep, die mijns inziens uiteindelijk veel effectiever kan zijn om het Iraanse regime omver te werpen, ja, die blijft in stand. En ik verwacht ook, ongeacht het antwoord van het Iraanse regime, dat die na vandaag ook in stand blijft.
[00:10:57] Speaker A: Ja, laatste vraag Roof, want de oorlogen van de laatste jaren in het Midden-Oosten die hebben heel ingrijpende gevolgen gehad natuurlijk, vooral op de bevolking van de betrokken landen.
Hebben deze oorlogen eigenlijk effect gehad voor Israëls veiligheid en voor de vrede of bevordering van vrede in de regio?
[00:11:16] Speaker B: Nou ja, ik denk absoluut dat deze oorlog... Kijk, als je naar effecten gaat kijken van een oorlog, moet je eigenlijk altijd een onderscheid maken tussen korte termijn en langere en langere termijn. Kijk, op de korte termijn kun je natuurlijk stellen dat oorlog in principe de veiligheid doet afnemen van alle betrokken partijen, omdat je te maken hebt met bombardementen en noodsituaties en luchtaanvallen, et cetera.
Maar als je kijkt naar de middellange en naar de lange termijn, zien we dat eigenlijk sinds 7 oktober 2023, na die vreselijke slachtpartij van Hamas, dat Israël Hamas dusdanig verzwakt heeft en teruggedrongen heeft in een klein gebied in de Gaza-stroken, waarin ze eigenlijk totaal geen dreiging meer vormen. Hetzelfde geldt voor Palestijnse islamitische jihad.
En als je ook kijkt hoe Israël in een kwestie van weken Hezbollah verzwakt heeft en gedegradeerd heeft, tot op het punt dat zelfs de Libanese regering openlijk durft te zeggen dat ze vrede zoeken met Israël. En dat hebben ze daarvoor natuurlijk nooit gedurfd, omdat ze veel te bang waren voor de represaiërs van Hezbollah, wat gewoon een veel te sterke speler was in het Libanese speelveld.
En als je kijkt naar het Iraanse regime, duizenden vluchten door de Amerikanen en Israëli's uitgevoerd om allerlei doelen te raken.
Ook het aantal ballistische raketten, de lanceerplatformen zijn ongelooflijk teruggebracht.
Dus ja, ik denk absoluut dat op de lange termijn deze oorlogen veel meer vrede kunnen brengen. En ik zeg met opzet kunnen, omdat uiteindelijk zal het resultaat afhangen van of het Iraanse regime valt, en of er een regering voor in de plaats komt die voornemens is om op een vreedzame manier in de regio te bestaan. En als dat lukt, dan gaan wij, denk ik, een hele lange periode van relatieve vrede en stabiliteit tegemoet in het Midden-Oosten. En ja, dat zou voor alle volkeren, voor iedereen in het Midden-Oosten, zou dat een grote zege zijn.
[00:13:25] Speaker A: Ja, we blijven het met belangstelling volgen. Heel hartelijk dank, Raouf, voor je toelichting.
De mogelijke vervolging van twee Joodse besnijders of moheels leidt in België tot veel opschudding.
Wat is er aan de hand en waarom bedreigt deze vervolging mogelijk het Joodse leven in België? We bespreken het met André Gandman, politicus en advocaat.
André Gantman, van harte welkom in de uitzending.
In het België zijn de afgelopen weken twee moheels, dat zijn Joodse besnijders, die zijn volop in het nieuws geweest vanwege het feit dat er een klacht is gekomen over deze besnijders. Kunt u kort schetsen wat er op dit moment aan de hand is in België?
[00:14:17] Speaker C: Het Openbaar Ministerie parquet van Antwerpen heeft beslist Zoals we zei, de besnijders, de moalim, een twee of drietal te vervolgen, wegens wat zij noemen, ik bedoel het parquet, de onwettelijke uitoefening van de geneeskunde, met mogelijke vervolgen, aanslagen en verwondingen.
Dat was inderdaad een slag bij heldere hemel.
Omdat het een praktijk is die al duizenden jaren zonder één enkel probleem werd uitgevoerd. Niet alleen in België, maar overal.
Maar om de zaken juridisch, procedureel correct vast te leggen.
Op 18 of 19 juni moet het dossier behandeld worden door de Raadkamer.
En de Raadkamer kan de volgende beslissingen nemen. Ofwel het parquet te volgen en de besnijders naar de correctionele rechtbank verwijzen, ofwel niet verwijzen, ofwel op vraag van hun advocaten bijkomende onderzoeksdaden te stellen. Dus in een nutshell de procedure.
[00:15:41] Speaker A: Ja, u noemde het al net. Het is een traditie natuurlijk, de Joodse besnijdenis, die al duizenden jaren bestaat.
Hier gaat het over een handeling, een medische handeling eigenlijk, die dan wordt uitgevoerd door deze besnijders en dat daar een probleem mee zou zijn.
Nu veroorzaakt dat ook veel onrust bij de Joodse gemeenschap. Kunt u daar wat over vertellen?
[00:16:01] Speaker C: Je moet de zaken heel nuchter bekijken.
door het feit dat er een aantal mensen vervolgd zijn. En misschien zou men de ouders ook kunnen vervolgen, want uiteindelijk hebben zij de toelating gegeven om de kinderen te laten besnijden.
Men zou ze kunnen beschouwen tussen aanhalingen als medeplichtige, maar dat zullen we wel zien.
Geen enkel ouder heeft trouwens ondervraagd, dus dat is niet gebeurd.
Dus dat is de situatie op dit moment.
En men weet niet goed in welke richting dat men gaat.
Om de eenvoudige reden dat verminst er nooit een probleem is geweest, dat er ook geen specifiek wettelijk kader is in verband met besnijdenissen.
Dat is de situatie waarin men zich vandaag bevindt.
Dus het zou goed zijn dat er echt een wettelijk kader tot stand komt waarbij rekening wordt gehouden met de geplogenheden zoals die, zoals u terecht zegt, duizenden jaren bestaan.
met wellicht een aantal wettelijke vreissen, bijvoorbeeld, maar ik spreek mij niet uit, maar ik geef dat de titel van voorbeeld, dat er in de zaal een dokter aanwezig zou zijn die kan vaststellen dat alles verloopt zoals het hoort.
In een ideale wereld zou men kunnen stellen dat een dokter in de geneeskunde, een arts, besnijden zou kunnen zijn.
Er is er één in België zo, in Brussel. De anderen die geen artsen zijn en geen medici, die hebben wel certificaten om die besnijdings uit te voeren en, je kan dat nagaan, er zijn nooit problemen geweest.
[00:18:11] Speaker A: Nu is mijn vraag, die daarbij komt kijken, hoe wordt er door de Joodse gemeenschap in België op gereageerd? Zijn mensen geschrokken?
[00:18:20] Speaker C: Absoluut.
Absoluut.
Omdat sommigen zo ver gaan. Als men dat verbiedt, wat het gevoel zou kunnen zijn, dan is er geen plaats voor de Joodse gemeenschap meer in België.
Dat is de harde conclusie die men daaruit trekt. Of dat met antisemitisme te maken heeft of niet, dat laat ik eventjes in het midden.
En inderdaad, er is geen verwittiging geweest enzovoort, maar het blijkt dat op dit moment door een aantal politieke spelletjes, zal ik maar zeggen, men op wetgevend vlak niet ver geraakt. De eerste minister heeft gisteren al duidelijk gezegd dat hij alles in het werk zou stellen om eerst de Joodse gemeenschap gerust te stellen, tweede te zeggen, en hij heeft het duidelijk gezegd, steeds een plaats voor de Joodse gemeenschap in Antwerpen specifiek, dus in België, Brussel, in Vlaanderen enzovoort.
Dat betekent dat op het vlak van de besmijdenis, dat er daar een oplossing moet komen. Het kan niet zijn dat men anno 2026, en ik stel het scherp om het duidelijk te maken voor degenen die naar ons luisteren, dat een ondergrond zou gaan.
Want dat doet denken aan rare en dramatische episodes binnen de Joodse gemeenschap. Zo wijs je al de jaren 40.
[00:20:06] Speaker A: Ja, onder andere Ralph Peiss, dat is de ambassadeur van de European Jewish Association, die heeft ook gezegd, mocht dit ons worden afgenomen, en dan bedoelt hij de besnijdenis, dan is dat het einde van het Joodse leven in België. Maar is dat niet een beetje een overdramatisering van wat er aan de hand is? Of denkt u dat het echt zo ernstig is dat besnijdenis mogelijk onmogelijk wordt in België?
[00:20:34] Speaker C: De zaken zijn heel duidelijk. Ik heb er trouwens in 2012 een artikel over geschreven, naar aanleiding van een soortgelijke zaak in Duitsland.
Geen besnijdenis, geen jodendom. Punt.
Het is nu eenmaal zo.
Die twee zijn aan elkaar verknocht.
Dus als men zegt, besnijdenis, dat kan niet meer.
Zoals uitgevoerd door de steden duizenden jaren.
Ja, welke gevolgen moet je daaraan verbinden?
Ik denk dat de helft Parijs een logische conclusie heeft getrokken. Maar verminst heeft onze eerste minister duidelijk gezegd dat er steeds een plaats is voor de Joodse gemeenschap.
België, dan zal men dat probleem moeten oplossen.
En wat men moet doen, zoals in Nederland, zoals in Duitsland, in Groot-Brittannië, en noem maar op, een aantal vereisten van de moderne maatschappij wat betreft gezondheid zal ik het maar zeggen, en de traditie met elkaar kunnen verzoenen.
[00:21:45] Speaker A: Ja, eerder werd ook de koosjere slacht ingeperkt, of daar werden in ieder geval grote vraagtekens bij geplaatst.
Hebben deze situaties volgens u met elkaar te maken?
[00:21:58] Speaker C: Ik denk niet dat je de twee kunt vergelijken wettelijk.
Maar het heeft wel psychologische gevolgen voor de Joodse gemeenschappen, waarin er zich kijkt eens Dat wordt alles afgenomen.
Of dat is al afgenomen, het koorselslag.
Nu gaat het over de besnijders. Het antisemitisme neemt toe, niet alleen in België, maar in Antwerpen, overal.
Ja, dat is de conclusie.
Dat we ons weg willen.
En als dat het resultaat is van hetgeen dat gebeurt, dan zal men de conclusie moeten En dat zal niet de eerste keer zijn in de geschiedenis van het Jodendom dat men verhaast.
[00:22:46] Speaker A: U noemde al net de premier, de Belgische premier Bart Wever. Die zei gisteren, België is geen antisemitische staat. Dat is onzin. Besnijdenis is voor het Joods geloof en voor de islam essentieel. Maar tegelijk heb je kwaliteitseisen van onze wetgeving en die zijn ook essentieel. En je moet die twee zien te verzoenen.
Kan dat volgens u?
[00:23:08] Speaker C: Dat kan perfect in andere landen ook, dus dat kan ook in België. Ik denk niet dat dat een fundamenteel probleem is.
[00:23:16] Speaker A: En denkt u dat de politieke wil er is in België om koosjere slag... Nee, ik bedoel natuurlijk de besnijdenis.
Denkt u dat de politieke wil er is om die besnijdenis, om die in stand te kunnen houden in België?
[00:23:29] Speaker C: Nu zal ik een scherpe conclusie trekken in verband met die vraag.
Indien we dat niet doen, dan kan men zeggen België is een antisemitisch land.
Plantlicht.
Ik ben geboren en getogen in Antwerpen, zelfs politiek mandataris, van de partij van de premier trouwens.
En ik zou, ik vind dat, zoals ik het gisteren gezegd heb, met een aardbloed, wanneer ik lees, ik hoor, dat mezelf, dat België een antisemitisch land is, is daarom dat de premier op die manier ook gereageerd is.
Maar natuurlijk als men zegt je kunt dat niet doen, je mag dat niet doen enzovoort, dan zegt men ja, wat is de conclusie?
[00:24:17] Speaker A: Zelfs de Amerikaanse ambassadeur die beschuldigde België van antisemitisme, vindt u dat overtrokken of heeft hij misschien toch een punt?
[00:24:26] Speaker C: Ambassadeur Bill Waring, goed ken, heeft een bijzondere stijl van communicatie.
Ik zal niet zeggen op dit moment dat de wijze waarop het Antwerps parquet functioneert het gevolg is van antisemitisme.
Het probleem ligt niet bij het parquet, maar bij de magistratuur.
Het probleem ligt bij degenen die wetten maken.
Daar heeft het probleem.
Men kan zelfs niet aan een parquet hoe dat Ik ben natuurlijk geen voorstander van wat er nu gebeurt met de bevolking, dat is wat anders.
Maar, men had een aantal zaken kunnen voorkomen door wettelijk in te grijpen en dat heeft men niet gedaan.
En dan zijn er een aantal psychologische gevormen aan verbonden, waarom? Zeg, ja, als men dat niet wil doen, dan wil men de Joden kwijt. Oké, dat is antisemitisme, punt aan de lijn.
[00:25:38] Speaker A: Ja, laatste vraag meneer Gandman, want de beslissingen rondom de besnijdenis, eerder dus ook de koosjere slacht, zijn die wat u betreft, ja die hebben natuurlijk impact op de Joodse gemeenschap in België.
Ziet u dat ook echt zo dat het daardoor moeilijker voor Joden wordt om in België te kunnen blijven?
[00:25:59] Speaker C: Ja, dat zet problemen en ik ken een aantal gevallen van mensen die weggegaan zijn.
Nu, ik zou het koser slachten niet op dezelfde lijn willen plaatsen als de besnijding. Een koser vlees kan je altijd importeren, dus dat heeft wel economische en financiële gevolgen voor de gebruikers, dat is iets anders.
Maar de besnijding raakt het wezen zelf van het jodendom.
Daar gaat het om.
En wat ik wel aan het parquet zou kunnen verwijten, dat het op geen enkel moment dit element ook in aanmerking heeft genomen.
Als een zaak verwezen wordt naar het rechtbank en wanneer wordt die zaak gepleit, is dat binnen een jaar, binnen twee jaar, niemand weet het op dit moment, dan zal dat een essentieel element zijn van de verdediging.
Want dit element van godsdienst.
Artikel 19 van de Belgische Grondwet waarborde de vrije uitoefening van de godsdienst.
Dus ik zou haast kunnen zeggen dat het parquet in feite handelt tegen de Belgische Grondwet.
[00:27:27] Speaker A: Ja, we blijven het met belangstelling volgen.
[00:27:29] Speaker C: Maar dat zullen we wel zien.
[00:27:30] Speaker A: Ja, dat gaan we zeker blijven volgen. Meneer Gandman, hartelijk dank voor uw toelichting.
Zo zijn we aan het einde gekomen van deze uitzending van Christen voor Israël en u kunt op de hoogte blijven over de actualiteit. Ga daarvoor naar onze website cvi.nl slash actueel. Daar vindt u allerlei interessante artikelen en ook deze uitzendingen en onze podcasts. Nogmaals heel veel dank voor het kijken en graag tot de volgende keer.
