Episode Transcript
[00:00:04] Speaker A: Sinds woensdagochtend is er een staakt uit vuren van twee weken afgesproken tussen Iran aan de ene kant en Israël en de Verenigde Staten aan de andere kant.
Toch lijkt het bestand fragiel, want beide partijen zeggen wat anders over de gemaakte afspraken.
Zo gaat de oorlog van Israël tegen Hezbollah in Libanon vooralsnog door.
Later spreek ik met Yair Streiker, die in Israël woont, en ik heb het met hem over hoe de mensen in Israël het staakt uit vuren ervaren.
Maar eerst heb ik contact met Andrew Tucker, expert internationaal recht over hoe het staakt uit vuren tot stand is gekomen en wat ervan de gevolgen zijn voor Israël en het Midden-Oosten.
Andrew, welkom in de uitzending.
Sinds gisteren is er een staakt het vuren tussen Iran en Israël en de VS. En tot het laatste moment was het eigenlijk heel spannend.
President Trump had nog heftige woorden gesproken. Hij had het over dat de hele Iraanse beschaving zou ophouden als Iran zou doorgaan.
Maar uiteindelijk is het toch gelukt. Hoe komt dat?
[00:01:11] Speaker B: Ja, dat is een hele goede vraag. Het kwam opeens anderhalf uur voor het aflopen van zijn eigen deadline.
Hij had gezegd twee weken, die hield op gisteravond en plotseling kwam een verklaring van Trump op social media dat hij een voorstel had gekregen van Iraanse leiders Het is trouwens niet duidelijk wie die leiders nou zijn en wat die punten nou zijn, maar via Pakistan is het voorstel hem bereikt op basis waarvan hij zegt ik heb vertrouwen in dat wij kunnen onderhandelen en ik ga nog eens een keer voor de derde keer mijn deadline uitstellen.
Het gaat om die straight over hormoes, dat klein, of niet zo klein, maar het is een nauwe water waardoor een vijfde deel van de hele wereldse olie export doorheen gaat. Het is ontzettend belangrijk dat daar toegang wordt verleend.
Iran dreigt telkens weer om dat niet te verlenen, waardoor Amerika zegt, nou dan gaan wij op een heel heftig manier, wel een gewelddadige manier aanvallen.
als dat niet gebeurt.
[00:02:35] Speaker A: Ik ga je zo vragen natuurlijk wat er dan bekend is over die deal en wat er is afgesproken. Maar daarvoor, die deal lijkt nu ook wel heel erg wankel te zijn, want er komen ook geluiden naar buiten dat die straat van Hormuz misschien toch niet wordt opengesteld.
Hoe stabiel is deze deal volgens jou voor de komende twee weken, sta ik te vuren?
[00:02:56] Speaker B: Er is heel veel onduidelijkzaar. Het is niet helemaal helder wat nou de punten zijn die Iran naar voren brengt. Er is iets gepubliceerd, maar het is nog niet duidelijk wie dat autoriseert in Iran. Je moet niet vergeten, Het is volstrekt niet helder wie de leiding heeft in Iran. Dus met wie is Trump nou aan het onderhandelen? Is het de hoofd van de IRGC? Is het de zoon van de voormalige Ayatollah die ergens kennelijk nog leeft diep onder de grond, maar zeer verwond is?
Dus dat is een punt.
Met wie kan hij nou een afspraak maken en waarover?
[00:03:39] Speaker A: Ja, waarover inderdaad. Want er zijn een aantal dingen die we wel weten. Dat is dat het in principe twee weken duurt het zaak te tvuren. Dat er in die twee weken onderhandelingen gaan plaatsvinden.
Maar is er verder nog iets bekend over de onderdelen van de deal?
[00:03:56] Speaker B: Ja, er zijn een aantal dingen. Kijk, wat Iran wil is de vrijheid hebben om ook nog Iraans wapens te mogen ontwikkelen. Daar houden ze stand bij om dat te mogen doen. Ze zeggen dat is een soeverein recht van ieder staat.
Ze willen definitief einde van de oorlog. Ze willen ook compensatie hebben.
Dus een aantal eisen die heel ver liggen van de standpunten van Amerika.
Ze willen ook geld eisen voor toegang door de Strait of Hormuz.
[00:04:30] Speaker A: Een soort tolheffing wil je zeggen?
[00:04:32] Speaker B: Ja, een soort heffing, dat klopt.
Dus dat zijn punten waar Ja, het is denk ik zeer onwaarschijnlijk dat hier een definitief akkoord bereikt wordt binnen twee weken over deze punten.
Het gewaar is dat er een beetje hetzelfde gaat gebeuren als in de gazestrook. hebben we gezien dat Trump met een soort tussenoplossing komt. Het is nog vlees, nog vis.
En dat zie je in de Gazastrook. Gemas is nog levend.
Het is helemaal niet opgelost.
En heeft hij een soort border peace ingesteld.
Niemand weet wat dat is, waar het naar toe leidt.
En hij zegt, ja, alles is vrede. We hebben vrede bereikt. Maar ver wan, naar mijn mening.
[00:05:22] Speaker A: Ja, nu was er ook meteen onduidelijkheid, want Iran die zei van het staakt het vuren wat is afgesproken met Amerika, dat omvat ook Libanon, dus Hezbollah. Israel die zegt van nou en de VS trouwens ook die zeggen van dat is helemaal niet zo. Hezbollah valt niet onder het staakt het vuren en dat merkten we ook gisteren en vandaag omdat de bombardementen over en weer tussen Israel en Libanon heel intensief doorgaan.
Wat is daarvan duidelijk op dit moment?
[00:05:51] Speaker B: Nou kijk, we hebben twee landen die samen oorlog voeren tegen een regime in Iran, Amerika en Israël. En hun belangen zijn niet precies hetzelfde.
Voor Israël is het ontzettend belangrijk om Hezbollah uit te schakelen aan de noordgrens van Israël. Dat is voor Amerika veel minder belangrijk. Hezbollah is geen dreiging voor Amerika.
Trump zegt nou Libanon is wel onderdeel van de schikking, Israël zegt van niet en die gaat maar door.
Ik weet het niet, zeer onduidelijk. Ik denk dat Israël nog recht houdt om als soeverein staat om oorlog te blijven voeren met Hezbollah afgezien van wat afgesproken is tussen Amerika en Iran.
[00:06:40] Speaker A: Tegelijkertijd komt het Israël ook op veel kritiek te staan. Ook met name vanwege de bombardementen gisteren in Zuid-Libanon. Want bijvoorbeeld de Spaanse premier die sprak over schendingen van het internationaal recht. Dat Israël dus het internationaal recht schendt. Klopt dat?
[00:06:57] Speaker B: Ja, altijd die vraag met grote bombardementen, veel slachtoffers. Het is zeer te betreuren natuurlijk.
Israel verliest hier door de PR oorlog steeds meer.
Steeds meer landen die keren zich tegen Israël. Wat gebeurt? Ook al hebben ze recht te doen, dat kan ik niet beoordelen natuurlijk.
Dat er veel slachtoffers vallen is geen bewijs, geen sluitend bewijs van overtreding van internationale rechten. Proportionaliteit, daar gaat het om.
Het gaat niet om getallen, maar het gaat om de verhouding tussen het aantal burgerslachtoffers en het militair doel. Ik weet niet wat die doel was die ze hadden willen bereiken.
[00:07:43] Speaker A: Dus dat is allesbehalve duidelijk, zeg je, dat de Israëlite internationale regio het allemaal niet zou schenden?
[00:07:48] Speaker B: Nee, we weten onvoldoende, maar het feit is, het is zeer de vraag, of met heel veel geweld, Israël de overwinning kan halen op Hezbollah, op Hamas, op de IRGC, noem maar op, de Houthis.
Wat we geleerd hebben de afgelopen weken en maanden is dat oorlog en geweld niet de oplossing is.
Waar ik bang voor ben is dat Israël steeds meer de diplomatiek oorlog verliest.
Steeds minder landen die bereid zijn om naast Israël te staan, om begrip te hebben.
Dit is zeer gevaarlijk voor Israël.
[00:08:34] Speaker A: Je noemt al net de IRGC of de revolutionaire garde eigenlijk, want als we kijken naar de oorlogstoelen die Israël vijf weken geleden had, toen de oorlog tussen Iran en Israël in de VS begon, dan was een van de oorlogstoelen om het regime in Iran, dus de revolutionaire garde, het Ayatollah-regime, om dat omver te werpen, zodat Iran geen dreiging meer zou vormen voor Israël.
Het regime dat is er nog, misschien wel verzwakt, maar toch.
Maar zou je kunnen zeggen dat Iran dan eigenlijk de winnaar is van deze oorlog? Want het is Israël niet gelukt.
[00:09:11] Speaker B: Ja, dat kan je zeker stellen. Kijk, Israël heeft gezegd, in ieder geval Netanyahu is heeft heel precies willen zeggen, het is niet ons doel om regime change op zich te realiseren, dat ligt niet aan ons, dat moeten de mensen in Iran zelf, maar wij scheppen wel de voorwaarden om dat mogelijk te maken.
En ik denk dat ze daarin niet gelukt zijn om een aantal redenen. Eén is, denk ik, dat de IRGC, de revolutionair gaat, veel dieper in de samenleving zit dan men dacht.
En het tweede is dat er geen eenheid is binnen de bewegingen in Iran zelf.
[00:09:58] Speaker A: En dan heb je het over de oppositie.
[00:10:00] Speaker B: de oppositie. Je hebt de perzen waarvan een aantal monarchisten die achter de crownprins Pahlavi staan.
Die willen Pahlavi als leider hebben binnenhalen.
Maar er zijn heel veel perzen die dat niet willen. Die willen een republiek hebben. Dus daar is oneinigheid.
En bovendien hebben ze niet de middelen om een militair opstand te bewerkstelligen. Dan heb je de niet-perze groepering, de Koerden, de Azeri's, de Badoch enzovoort. Die hebben ook allemaal verschillende belangen.
Steeds meer werken ze samen, maar ze zijn niet genoeg om samen de IRGC-revolutionair graad omver te werpen. Er is niet eens een poging gedaan.
Dus aan beide kanten zou je kunnen zeggen dat het veel moeilijker is dan is waarschijnlijk verwacht.
[00:11:04] Speaker A: Het is een beetje gissen, maar had het dan nuttig geweest dat de oorlog tussen Iran en Israël verder door was gegaan om zo het regime verder te verzwakken volgens jou?
[00:11:17] Speaker B: Dat vind ik heel moeilijk te beoordelen.
Blijkt, kijk wat ze zeggen is dat de raket aanvallen veel echt verminderd is met 90% maar aan de andere kant schijnt dat Iran heel veel raketten heeft onder de grond die Amerika niet heeft kunnen bereiken, Israël ook niet.
waardoor ze steeds telkens weer raketten kunnen afvuren, niet alleen op Israël maar ook op de gulfen van andere landen zoals Qatar en Bahrein en andere.
Het lijkt dat ze gewoon weken en maanden nog door moeten gaan, willen ze echt dit regime omver kunnen werpen en ook echt de raketmogelijkheden te kunnen uitschakelen. Daarnaast heb je toen nucleair Stof die diep onder de grond ligt, die 400 kilogram zeer ontwikkeld nucleair materiaal wat uranium gebruikt kan worden voor het bouwen van een nucleair bom.
Trump zegt ja, zolang het diep onder de grond ligt, is alles veilig.
Maar ja, als je een schikking bereikt aan het einde van de oorlog, dan heeft Iran de mogelijkheid om dat opnieuw te benutten.
Dus ik zie hier niet dat Amerika en Israël hun doelen kunnen bereiken door nu al een schikking te bereiken.
[00:13:00] Speaker A: Hoe ver rijkt de macht van Iran nog, en dan bedoel ik specifiek naar zijn proxy, dus zijn bondgenoten zoals Hezbollah en Helmas?
[00:13:11] Speaker B: Dat weet ik niet precies, maar het is wel heel duidelijk dat Hezbollah nog krachtig is in Libanon.
Die gaat ook niet omver laten werpen.
Hamas is, we hebben niet zoveel meer over het Gazastrook, maar Hamas is nog levend.
krijgt nog middelen. Kijk, een van de punten is, als een CISVA nu bereikt wordt, dat Iran, het regime in Iran, steeds meer geld zal krijgen. Sancties worden waarschijnlijk opgeheven, dat eisen ze, waardoor ze inkomsten kunnen genereren van olieverkoop, dan kunnen ze doorsluisen naar Hezbollah en Hamas enzovoort.
Dus die proxies, die zijn lang niet dood, die zijn er nog levend. Houthis ook. Ook in Irak, niet te vergeten, Iraanse proxies volop in beweging zijn met veel middelen om daar eigenlijk de baas te zijn in Irak.
[00:14:17] Speaker A: We hadden het net ook al eventjes over Libanon en de onrust die met name in Zuid-Libanon er is, de bombardementen over en weer.
Maar met name die zuidgrens van Libanon, die 30 kilometer tot de Litani-rivier, daar is het erg onrustig.
Het is ook een veelbesproken onderwerp, de Litani-rivier. Er zijn geluiden dat Israël daar een soort van bufferzone wil instellen in die 30 kilometer zone.
Wat vind jij daarvan? Mag dat volgens internationaal recht? Mag Israël dat zomaar doen?
[00:14:53] Speaker B: Dat is een zeer goede vraag. Kijk, dat is natuurlijk een inbruk op de soevereiniteit van Libanon, een eenzijdig.
Het is zo dat in een oorlog mag je land van de buurland de tegenstander bezetten als het nodig is.
Mag je tijdelijk in ieder geval doen.
Ik denk dat Israël goede argumenten heeft dat het tot de Litaniër weer nodig is, want die buffen, daar hebben ze ook de Golan hoogte, redelijk diep in Syrië toe.
Niet te vergeten, Hezbollah die blijft dreigen.
Syrië is ook nog een dreiging hoor.
Dus ik denk dat Israël goede argumenten heeft om die bufferzone onder controle te houden.
[00:15:44] Speaker A: Ja, laatste vraag, Andrew, want de oorlog die er dus was de afgelopen vijf weken tussen Israël en de VS en Iran, die is nu in ieder geval gepauzeerd. Er is een status fure. Heeft de oorlog volgens jou iets veranderd aan de balans in het Midden-Oosten?
[00:16:04] Speaker B: Dat zeker, dat zeker.
Alleen het feit dat het regime andere staten heeft aangevallen.
Al die staten die zijn nu zeer tegen het Iraanse regime, die hebben ook een belang om ervoor te zorgen dat het regime nu echt valt.
Er is veel meer samenwerking, ook tussen Israël en de Gulf States bijvoorbeeld.
En Iran is niet meer de dreiging in de regio die het was.
Er was natuurlijk een strijd tussen Saudi-Arabië enerzijds met haar bondgenoten aan Iran, anderzijds. Dat is natuurlijk een heel andere verhouding nu.
Maar wat de long-term effects zijn, is zeer moeilijk te beoordelen. Maar het is in ieder geval heel anders geworden.
[00:16:56] Speaker A: Ja, duidelijk. Dank voor jouw toelichting en we blijven het natuurlijk op de voeten allemaal volgen. Andrew, dank je wel.
[00:17:02] Speaker B: Dank je wel. Dank je wel, Sarah.
[00:17:12] Speaker A: Hoe gaat het nu met de mensen in Israël? Zijn de raketaanvallen afgenomen sinds het zaak te vuren? En hoe was het om Pesach te vieren tijdens de oorlog? Dat vraag ik aan Jair Strijker die in Israël woont.
Jair, welkom in de uitzending. In Israël was het de afgelopen weken Pesach. Dat hebben jullie ook gevierd. Hoe was dat voor jullie om Pesach te vieren in oorlogstijd?
[00:17:39] Speaker C: Ja, het was heel bijzonder natuurlijk, want we hadden gelukkig grote kinderen thuis.
En ja, Pesach is natuurlijk het grote bevrijdingsfeest, wat Israël eigenlijk dagelijks, ja, probeert te herinneren ook in de gebeden van de bevrijding uit Egypte.
En ja, nu zitten we natuurlijk weer in een oorlog en hoopte je natuurlijk ook dat nu ook weer, ja, dat we bevrijd zouden zijn van de raketten, dat die ook aan de huizen van Israël voorbij zouden gaan, zeg maar.
Zoals destijds dan de doodsengel aan de huizen van Israël.
waar het bloed aan de deurposten was gestreken. En ja, we hebben dus vlak voordat Pesach begon, ja, moesten we dus wel weer de schuilkelder in. We waren nog bezig met voorbereidingen.
Maar de avond zelf zijn we gelukkig niet gestoord. Snachts weer wel. We slapen eigenlijk al vijf weken in de schuilkamer.
En eigenlijk ook met kleren aan. Maar vannacht gaan we lekker weer in ons eigen bed slapen. Daar hebben we dus van, nou, nu is het er even over.
[00:18:43] Speaker A: Want sinds gisteren is er een staakt het vuren tussen Israël en de VS en Iran. Wat merken jullie daarvan? Is het ook inderdaad rustiger?
[00:18:52] Speaker C: Nou ja, we hebben in ieder geval geen raketen vanuit Iran ontvangen. Dus dat is dan een enorme opluchting. Want ja, iedere keer als er zo'n alarm afging. En we hebben dus in vijf weken tijd 143 keer zo'n pre-alarm gehad. Dat snijdt door je heen zo hard gaat dat. En dan dorpsalarm daarna.
Dus dat is wel fijn dat dat gewoon nu niet meer bij ons is en dat we gewoon weer kunnen gaan winkelen. De kinderen gingen hier in Nale ook weer naar school.
En ja, maar in het noorden gaat het allemaal nog wel door, want Iran dacht blijkbaar dat ook Hezbollah ook niet aangevallen zou worden door Israël. Maar dat was helemaal niet in de overeenkomst erbij getekend en Hezbollah heeft ons enorm aangevallen, ook voor de oorlog al en enorm veel verwoesting veroorzaakt. En ja, die actie is gewoon doorgegaan, ook gisteren. En zij sturen dus terug.
[00:19:49] Speaker A: Ja, Hezbollah heeft gisteren opnieuw raketten op Israël afgevuurd.
Betekent dat dan dat heel Israël weer de schuilkelders in moet of is dat echt geconcentreerd op het noorden?
[00:20:00] Speaker C: Dat is echt geconcentreerd op het noorden, echt de noordelijke dorpen.
Maar dat kan dus wel tot Haifa gaan, maar meestal is dat zeg maar Kiryat Shmona, Kibbutz Manara en echt wat helemaal in het noorden ligt.
Dus die worden enorm bestookt en ook terwijl wij spreken en daarvoor vanaf al twaalf keer is er een RPG of een raket afgeschoten op het noorden van Israël. Dus dat is nog niet voorbij. Israël heeft zelf ook aanvallen uitgevoerd op commandoposten van Hezbollah en dat was al lang gepland. Het was niet iets van dat is extra gisteren gebeurd vanwege die deal.
Maar goed, de hele wereld spreekt er natuurlijk ellende over. Gewoon, waarom Israel dat deed? Zij zijn agressief.
Nou ja, moet je Macron horen erover.
Maar ja, het zijn vooral dus commandoposten van Hezbollah die aangevallen zijn. Een beetje vergelijkbaar met die pager, weet je wel, die kleine telefoontjes die ontploften. Weet je, zo'n soort aanval is dit dus op de commanders van Hezbollah geweest.
[00:21:16] Speaker A: Maar het voelt ook een beetje tegenstrijdig, want aan de ene kant is er een staakt het vuur aan, aan de andere kant gaat de oorlog met de Israël of de gevechten in Libanon van het Israëlische leger, die gaan nog steeds door. Hoe ervaar jij dat dan? Is de oorlog nu soort van voorbij, in ieder geval tijdelijk, of ervaren jullie dat heel anders?
[00:21:35] Speaker C: Nee, ik ervaar totaal niet dat het voorbij is.
Want ja, kijk met Iran is dan eventjes die afspraak gemaakt dat ze dus twee weken even pauze houden. En ja, met Libanon, met Hezbollah zijn daar geen afspraken over gemaakt.
Je kunt je ook afvragen waarom Iran nu ook even besloten heeft om de straat van Hormuz af te sluiten in plaats van dat ze hem open zouden gooien in verband met de aanslag van Israël op Hezbollah. Dat betekent dus hoe nauw verbonden ze zijn met elkaar en Israël heeft geen afspraken met Amerika ook over Libanon gemaakt. Dat heeft Amerika ook duidelijk gezegd.
[00:22:19] Speaker A: Is er al opluchting dat er nu een staart uit vuren is met Iran?
[00:22:24] Speaker C: In zekere zin wel, want kinderen gaan weer naar school, er worden allemaal weer afspraken gemaakt, vliegtuigen gaan weer de lucht in.
Dus ja, er is even weer een ontspanning, maar toch aan de andere kant weten we allemaal dat het een tijdelijke ontspanning is en dat het zomaar weer kan opladen.
En we weten ook niet of dit fragile bestand met Iran het gaat houden. Omdat Israël echt niet gaat stoppen met het opspeuren van commanders van Hezbollah die ons dan constant bestoken.
[00:22:59] Speaker A: Want het interessante is dat het Ayatollah-regime in Iran er nog steeds zit. Iran heeft wel natuurlijk stevige klappen gekregen over het regime, heeft stevige klappen gekregen in deze oorlog. Zien de Israëli's Iran op dit moment nog als een grote bedreiging?
[00:23:16] Speaker C: Veel minder.
Ze zijn natuurlijk enorm teruggeslagen ook wat betreft het procederen van het productieproces van verrijkt uranium.
Dus dat is een minder gevaar, maar ze hebben natuurlijk nog wel voorraad en de angst is, en dat wordt ook wel in de media zo gezegd, dat dus nu de grenzen ook open zijn tussen Rusland en Iran en vanuit China en Noord-Korea ook allemaal weer wapens en spullen binnenkomen.
Dus ja, het is wachten op een volgende ronde in die zin en de Bijbel zegt over een Gog en Magog oorlog, dus dat was deze oorlog dus nog duidelijk niet.
[00:24:00] Speaker A: Jullie hebben net Peesdag achter de rug.
Zoals je al schetst, het voelt nog niet alsof de oorlog voorbij is, ook omdat het natuurlijk in het noorden nog steeds doorgaat.
Wat voor bemoediging haal je op zulke momenten uit de Bijbel?
[00:24:17] Speaker C: Weten dat het ooit goed komt, maar ook weten dat er nog een heleboel ...gaat en kan gaan gebeuren voordat het goed komt. We houden ons daar maar niet te veel mee bezig. We hebben gewoon ons werk, onze dingen. En de kinderen zitten in het leger en hebben hun dingen.
En ja, we putten gewoon wel kracht natuurlijk, een hoop uit gods woord in die zin.
Het volk is door de Rietzee vertrokken. Dat is trouwens iets wat we gisteren allemaal collectief gelezen hebben. Die bijzondere bevrijding. Maar dat daarna ook Amelet daar stond om ons aan te vallen. Dus we weten dat het uiteindelijk toch goed komt. Dat komt ook in het belopen land.
Die weg zijn we nu weer gegaan, die zin is er al zit hier en laat zich niet zomaar verdrijven. Maar de dreiging is groot, die blijft er ook op.
[00:25:10] Speaker A: Laatste vraag, waar kunnen we voor bidden?
[00:25:14] Speaker C: Ja, er zijn denk ik een heleboel gebedspunten, maar er is gewoon zoveel chaos, ook in de mediawereld. Dat de ene zegt dit, de andere zegt dat.
Dat je soms gewoon door de boom het bos niet meer ziet.
Ja, ik bid eigenlijk gewoon dat Hezbollah, Hezbollah dus echt uitgeschakeld zal worden. Dat dat gewoon een afgehakte arm zal worden van Iran. Zodat er gewoon echt minder vervaar zal zijn. En ik bid ook voor rust voor de Israëli's de komende periode.
Want eigenlijk heel het volk heeft hier gewoon vijf weken lang gewoon moeten rennen naar schuilkelders. En dat is natuurlijk niet zo met de Iraniërs. Dat is natuurlijk beperkt neergeschoten voor trucken.
Nederland en allerlei industriële plekken, maar hier zijn eigenlijk iedere Indonesische burger vijf weken lang in een mate stress beleefd van de kinderen. Ik hoop ook echt dat er rust mag stijgen voor het volk en dat de juiste beslissingen worden genomen ook ten aanzien van wat het vervolg wordt van die deal.
[00:26:21] Speaker A: Ja, we gaan het blijven volgen en we blijven voor jullie bidden. Ja, Eer, dank je wel voor jouw toelichting.
Zo zijn we aan het einde gekomen van deze uitzending van Christen voor Israël. En u kunt op de hoogte blijven over de actualiteit. Ga daarvoor naar onze website cvi.nl slaasje actueel. Daar vindt u allerlei interessante artikelen en ook onze uitzendingen en podcasts. Nog heel veel dank voor het kijken en graag tot de volgende keer.