Episode Transcript
[00:00:04] Speaker A: Door de Israëlische wet op terugkeer heeft elke jood wereldwijd het recht om naar Israël te emigreren.
Het aantal joden dat aliyah maakt, dat is de term die wordt gebruikt voor joden die naar Israël verhuizen, neemt de afgelopen jaren toe.
Toch is er ook in toenemende mate tegenstand en kritiek op deze terugkeer. Bij mij aan tafel Shraga Evers. Hij maakte zelf Aliyah en is nu directeur van Shivat Zion, een organisatie die Joden helpt bij de emigratie naar en de integratie in Israël. Shraga, van harte welkom. Die term Aliyah, waar komt die eigenlijk vandaan?
[00:00:38] Speaker B: Het term Aliyah komt uit het Hebraeus, betekent opstijgen.
[00:00:43] Speaker A: Verwijst dat naar een vliegtuig waarin Joden opstijgen?
[00:00:46] Speaker B: Nee, het verwijst eigenlijk naar het opstijgen naar de tempel.
Dat werd Aliyah la Regel genoemd.
In de drie feestdagen.
Dat staat ook letterlijk in de Torah, in de Bijbel.
Dat mensen verplicht waren om drie keer per jaar op te stijgen naar Jeruzalem.
[00:01:06] Speaker A: Ja, en die term die wordt nu dus gebruikt voor de terugkeer van Joden naar Israël. Nu kom je net uit Engeland.
Je bent hier nu net aangekomen in Nederland. Je was eerder in Engeland, daar stond je op een alia-beurs. Dus die ging over Joden die willen emigreren naar Israël. Wat heb je daar gedaan?
[00:01:23] Speaker B: We stonden als organisatie, als enige alia-organisatie voor Europa.
die potentiële olym-immigranten begeleidt in hun hele proces. Voor, tijdens en na, lia. Mensen hebben heel veel vragen, heel veel twijfels, hebben ondersteuning nodig en begeleiding nodig.
[00:01:45] Speaker A: Want de mensen die naar die beurs komen, dat zijn dus mensen die erover nadenken om op Adelia te gaan.
[00:01:49] Speaker B: Ja, en in de Joodse gemeenschappen, als je naar een beurs komt, dan word je gezien.
[00:01:53] Speaker A: Dan je ben wel serieus.
[00:01:53] Speaker B: Ja, en er zijn ook veel mensen die, ook uit andere Europese gemeenschappen, die ons benaderen en die zeggen altijd, zeg alsjeblieft aan niemand dat wij daarover nadenken. Want dat is, ja, soms komt hun baan in gevaar of sociale druk om te blijven.
We zouden het stil houden. Dus mensen die naar een beurs gaan, dat representeert de mensen die al echt in hun hoofd een beslissing hebben genomen dat ze daar serieus op zijn.
[00:02:16] Speaker A: En was er veel belangstelling voor?
[00:02:18] Speaker B: Ja, elk paar maanden hebben we een beurs in Londen samen met de Joodse Grenschap. En elke keer zijn er meer mensen. Afgelopen zondag waren er 1263. Elke persoon wordt verteld. Volwassenen die geïnteresseerd waren, maar ook nog best wel een sloot kinderen.
[00:02:34] Speaker A: Die ook dan met de auto's... Ja,
[00:02:36] Speaker B: die gaan mee en hebben ze een tekenhoek, een activiteitenhoek.
[00:02:39] Speaker A: Merk jij ook dat er tegenstand is of kritiek is op de terugkeer van de Joden naar Israël?
[00:02:45] Speaker B: Ja, heel veel.
[00:02:46] Speaker A: Kun je daar kort wat over vertellen?
[00:02:48] Speaker B: Ik weet niet precies, ik weet wel waar het vandaan komt, maar ze proberen altijd een haakje te vinden, een connectie te vinden met iets wat illegaal zou zijn, dus een bezetting of gebieden in Israël waar mensen dan naartoe zouden emigreren.
Maar ze hebben eigenlijk een probleem met algemene alia. Dat hoor je ook met van the river to the sea. Dat heeft niks met Judea en Samaria te maken of wat dan ook. Het gaat echt puur wel of geen Joden in het land. Daarom is er veel weerstand.
[00:03:20] Speaker A: Daar komen we zometeen nog even op terug. Maar jij bent zelf een hele poos geleden al naar Israël geëmigreerd vanuit Nederland. Wanneer was dat?
[00:03:30] Speaker B: 2012, 26 maart.
[00:03:33] Speaker A: 26 maart, oké. Waarom ben jij in de tijd tot die keuze gekomen?
[00:03:38] Speaker B: Een combinatie van poer en pushfactor. We zijn heel erg opgevoed van de negatieve kant met de oorlog. Achterhoofd, mijn oma is Auschwitz-overlevende. Ze zei altijd, jongens, jullie moeten weg.
Ik zie alweer de tekenen. Toen was het begin van de BDS-beweging. Die stonden bij Albert Heijn en zo. Dat is negatief.
[00:03:57] Speaker A: Nee, dat zijn die pushfactoren. Dat je weggeduwd wordt. Maar je wordt ook getrokken naar het land.
[00:04:01] Speaker B: Ja, heel erg.
Israel is het land van de toekomst. Er wordt gebouwd. Vanuit een religieus perspectief ook.
Daar gebeurt alles. Het land leeft ook.
Als Jood voel je dat heel erg.
[00:04:15] Speaker A: Was er één ding waardoor je dacht, oké, nu hak ik gewoon de knoop door, ik vertrek.
[00:04:21] Speaker B: Nee, zo snel mogelijk toen ik klaar was met school eigenlijk. Dat was jouw moment.
[00:04:27] Speaker A: Je bent in 2012 dus naar Israël gegaan, je woont er nog steeds.
Was er ook een moment waarop jij zeker wist, ik weet zeker dat ik in Israël hoor?
[00:04:38] Speaker B: Ja, eigenlijk al zelfs voor de eerste keer dat ik daar op bezoek kwam.
Voordat ik het land ooit had gezien, wist ik al dat dat de bestemming was.
[00:04:48] Speaker A: Hoe wist je dat?
[00:04:50] Speaker B: Ik weet het niet. Gewoon een gevoel. We zijn ook wel heel erg Zionistisch opgevoed. Mijn tweede naam is Ben Zion.
Misschien dat dat ermee te maken heeft.
Alles bij elkaar, plus ook de negatieve kant. Als jongeren in de jaren negentig hadden we al best wel wat issues op straat. Als je herkenbaar Joods was.
[00:05:07] Speaker A: Qua antisemitisme bedoel je?
[00:05:08] Speaker B: Ja, ja, vechtpartijen, antisemitisme, etcetera.
Dus ja, het was vrij duidelijk.
[00:05:14] Speaker A: Hoe was dat voor jou om naar Israël te emigreren?
[00:05:17] Speaker B: Ik kwam direct naar school in een programma, dus een vrij duidelijk framework.
[00:05:21] Speaker A: Een programma?
[00:05:22] Speaker B: Ja, sorry, een studie. Een religieuze studie. Daarna ben ik in dienst gegaan.
Allemaal frameworks, maar het was een cultuur die wel echt moeilijk was.
Het was niet dat ik helemaal in het diepe zat. Er was altijd een soort van... Een
[00:05:38] Speaker A: soort vangnet van mensen die jou hielpen.
[00:05:40] Speaker B: Precies, ja. Formeel of informeel. In ieder geval een systeem waar je in zit.
Maar het was heel moeilijk. Cultureel gezien is het verschil enorm. Los van de taal.
[00:05:50] Speaker A: Ik wil je dat proberen uit te leggen, want ik denk dat veel mensen die deze uitzending kijken... ...dat die best wel eens op vakantie zijn geweest in Israël. Misschien dat er ook een deel in Israël zelf woont. Maar welke moeilijkheden liep je nou tegenaan? Bijvoorbeeld cultureel of andere dingen in Israël?
[00:06:03] Speaker B: Sowieso de taal, dat is het eerste wat duidelijk opvalt.
[00:06:06] Speaker A: Want hebreus, dat sprak je nog niet.
[00:06:07] Speaker B: Nee, dat is heel gek, maar als je religieus bent leer je van drie jaar oud al lezen en bidden, maar echt te spreken op dagelijkse basis, dat ging nog niet echt.
[00:06:19] Speaker A: Dus taal, naar wat nou meer?
[00:06:20] Speaker B: Taal, cultuur, hoe regel je dingen, hoe onderhandel je. Vooral in het Midden-Oosten of in Israël houdt mensen van onderhandelen. Dus als jij niet onderhandelt is het jouw fout dat je een slechte prijs hebt gekregen. En in Nederland voel je je opgelicht. Dat heb ik nog steeds trouwens hoor. Ik heb het gevoel dat ik niet uit heb onderhandeld.
[00:06:39] Speaker A: Maar wat vond jij het lastigste in Israël om daar te kunnen aarden?
[00:06:44] Speaker B: Ik heb in dienst gezeten, dus dat is de allerbeste cursus om te aarden. Maar wat lastig is, is inschatten wat iemand nou precies bedoelt. Dus je bent gewend aan bepaalde normen en waarden. Als iemand A zegt, dan snap je wat hij daarmee bedoelt. Dat kost best veel tijd voordat je dat doorhebt.
En de onderhandelcultuur, maar dat kom je ook tegen in een overheidskantoor.
In Israël moet je altijd een soort mix gebruiken van beleefd zijn, je stem verheffen, op het gevoel inspelen als je iets gedaan wil krijgen. Dingen kunnen ook als ze niet kunnen, maar ook de dagelijkse dingen zijn soms moeilijk.
In Nederland kan alles altijd, als het routinematig is, als het binnen de perk is.
[00:07:28] Speaker A: In Israël is dat toch een beetje anders.
[00:07:29] Speaker B: Ja, maar aan de andere kant kunnen daar ook weer de dingen die niet kunnen, die kunnen toch wel.
Dat lukt hier niet.
[00:07:34] Speaker A: Joden die kunnen dus naar Israël emigreren vanuit de hele wereld. Dat is vanwege de Israëlische wet op de terugkeer. Wie vallen er onder die Israëlische wet?
[00:07:45] Speaker B: Op het moment, volgens de huidige wetgeving, de eerste wet is in 1950 aangenomen. Er zijn amendementen geweest in 1952 en 1970.
In feite hebben we het over Joden, dus mensen die letterlijk volgens de wet geboren zijn uit de Joodse moeder. De kinderen daarvan en de kleinkinderen daarvan.
[00:08:04] Speaker A: Die hebben allemaal recht, wereldwijd, waar ze ook zitten, mogen naar Israël immigreren.
[00:08:07] Speaker B: Ja, omdat ze dat kunnen bewijzen.
[00:08:09] Speaker A: En dat zijn er een heleboel, neem ik aan.
[00:08:11] Speaker B: Het zijn er best veel, ja. De bewijslast is ingewikkeld. Er komt wel heel veel bij kijken. Maar ja, dat is in feite de...
[00:08:21] Speaker A: De regel. Ja. Nu, een aantal jaar geleden heb jij de organisatie Shivat Zion mede opgericht. Dat had ook alles te maken met de uitdaging waar je zelf tegen aanliep, bij je eigen emigratie, wat je ook om je heen zag gebeuren.
Kan je daar wat meer over vertellen, over die club?
[00:08:37] Speaker B: Nou, ik ben zelf eerst naar Israël geweest voor de definitief aliaap gemaakt.
En het viel me heel erg op dat er een totaal gebrek is aan support voor het Nederlandse oliem.
Dat was er niet.
Met de jaren hebben best wel wat mensen geholpen. Ik heb ook veel in Europa gereisd voor een vorige baan, de ideologische gemeenschap. Ik zag dat het onderwerp alia niet werd benaderd. Dus het was een beetje een non-issue aan het worden.
Het leven in Europa was goed.
[00:09:05] Speaker A: Dus daar was een behoefte, zag jij, en daarom heb je die club opgericht?
[00:09:09] Speaker B: Sowieso behoefte, maar ook vanuit de ideologie een noodzaak om het onderwerp alia te benoemen en mensen te bemoedigen om daarover na te denken.
[00:09:19] Speaker A: Wat is jullie doel?
Alle joden naar Israël brengen?
[00:09:22] Speaker B: Ja, eigenlijk wel.
[00:09:25] Speaker A: Leg eens uit.
[00:09:26] Speaker B: Wij geloven dat wij, maar dat is ook gewoon een algemeen concept in Joden, omdat alle Joden in Israël thuis horen, dat het de beste plek is voor de Joden.
Dat kan je religieus benaderen, maar ook gewoon praktisch. Zowel vanuit antisemitisme als assimilatie, et cetera.
Maar ook vanuit positieve kant, daar draait het om. In ieder geval vanuit de Joods perspectief.
Dus wij geloven dat iedereen thuis moet komen. Dat is ook een voorspelling in de profeten, in het dagelijks gebed. Voor drie keer per dag bidden we dat God de Joden terugbrengt naar huis.
[00:10:04] Speaker A: Dus dat is echt een essentieel onderdeel
[00:10:05] Speaker B: van het Joodse geloof.
[00:10:07] Speaker A: Daar kom ik ook zo meteen op terug. Jullie vinden dat dus, maar hoe vertaalt zich dat dan in de praktijk? Wat doen jullie dan?
[00:10:16] Speaker B: In de praktijk uiteindelijk moet iedereen zijn eigen keuzes maken in het leven. We zijn geen religieuze organisatie. We helpen praktisch, hoewel ik wel religieus ben.
In feite willen we dat mensen erover nadenken. En als ze die stap willen zetten, wat hun reden dan ook is, of het positief, negatief of een combinatie daarvan is, staan wij klaar om met beide handen te helpen door het proces heen.
[00:10:39] Speaker A: Stel, ik ben Joods, ik wil graag naar Israël. Kun je mij helpen? Wat doe je dan voor mij?
[00:10:44] Speaker B: Nou ja, we beginnen in ieder geval met een plan te maken.
Om jouw situatie, wat je wil... Kijk, in West-Europa zijn mensen, of in Europa überhaupt, ze zijn heel individualistisch ingesteld.
En we proberen die transitie zo makkelijk mogelijk te maken.
[00:11:02] Speaker A: Maar help je bijvoorbeeld met een huis zoeken, of een baan zoeken, of met een cursus Hebrews of zo?
[00:11:08] Speaker B: Ja, we helpen ervoor om alles goed voor te bereiden, zodat je de situatie waar je nu in zit, plus alles wat je nodig hebt, dat makkelijk te vertalen is naar de Israëlische realiteit. De overstap is heel moeilijk.
Is zoals een duur land, duurder dan Nederland, taal, werk, weet je, als je het goed voorbereidt, of als je bijvoorbeeld een familie hebt met een kind met een beperking, als het goed wordt voorbereid en banen wordt geleid, dan heb je te maken met een relatieve zachte landing. Als mensen gewoon gaan...
[00:11:36] Speaker A: Maar je moet wel de weg weten in Israël.
[00:11:38] Speaker B: Ja, je moet heel goed de weg weten.
[00:11:39] Speaker A: Nu zijn er veel mensen die de alia of de terugkeer van het Joodse volk naar Israël, die dat een beetje romantiseren. Wat zijn de dingen waar mensen zich vaak op verkijken?
[00:11:51] Speaker B: De realiteit. De realiteit van de prijzen in Israël. In Israël werken altijd twee ouders bijna vast. Het leven is duur. Het is hard, maar het is ook heel zoet. Het is heel intens.
Dat vooral. Dat is wat het meeste opvalt. Het gebrek aan de diaspora gemeenschappen, die soms een beetje benauwend zijn misschien, maar in ieder geval echt als... gemeenschap fungeren. In Israël heb je een staat met joden, dus de synagoge is niet meer de plek waar je dan samenkomt wel om te bidden, maar niet... Gewoon op straat meer, ja. Ja, dat kan ook. Nee, maar je komt niet alleen om te bidden, maar het sociale leven speelt niet rondom de gemeenschap. Of je nou religieus of circulier bent, buiten is dat heel vaak. Het geval, dat is iets wat heel erg opvalt. En natuurlijk de verschillen in cultuur en alles.
[00:12:48] Speaker A: Je zegt ook eerder al, ik vat dat even met mijn eigen woorden samen, maar alles staat of valt met een goede voorbereiding.
Wat doen jullie eigenlijk na emigratie? Dus iemand besluit van ik ga Alia maken, ik verhuis naar Israël. Jullie denken een beetje mee met hoe ze een beetje hun weg kunnen vinden in Israël.
Wat doen jullie dan daarna? Helpen jullie ook bij integratie ofzo?
[00:13:11] Speaker B: Kijk, alles wat we voor Alia doen, gaat eigenlijk over na Alia.
Wat bedoel je daarmee? Het Alia proces is vrij simpel. Het is een papieren proces, gegeven dat je de juiste papieren hebt en dat je dat kan aanleveren en dat je in aanmerking komt om op Alia te gaan.
Het gaat allemaal om het leven daarna.
Het ministerie van Alia en Klita, dat is echt een zo'n ministerie in zichzelf, die zijn best goed ontwikkeld.
Hebben een vrij groot netwerk van supportpersonen in de gemeentes.
We kennen alle instanties, we kennen alle gemeentes. Zelfs op het niveau van scholen kunnen we komen.
Dus als mensen problemen hebben, dan weten we vrij snel hoe we dat kunnen oplossen. Dus ik probeer heel snel in te stappen.
[00:14:03] Speaker A: Moeten mensen betalen voor jullie diensten?
[00:14:05] Speaker B: Nee, we zijn een stichting.
[00:14:06] Speaker A: Dat is gratis.
[00:14:07] Speaker B: Ja, gratis. Dat is wel een probleem, maar we zijn een autocannibalistische operatie. Hoe meer mensen wij helpen, hoe groter het probleem.
[00:14:14] Speaker A: Maar jullie worden dus betaald door giften?
[00:14:16] Speaker B: Ja.
[00:14:16] Speaker A: Hoeveel mensen hebben jullie in de afgelopen jaren kunnen helpen?
[00:14:20] Speaker B: We hebben 9.332 unieke mensen, individuele mensen mogen helpen sinds de oprichting.
[00:14:29] Speaker A: En dat is vier jaar geleden?
[00:14:31] Speaker B: Ja, we zijn in februari 2022 begonnen.
En zo'n 3.000 mensen hebben Aliya gemaakt, die met ons contact zijn geweest in het proces, hebben uiteindelijk ook Aliya gemaakt, voor zover we weten. We weten niet altijd wie Aliyah maakt. Vaak komen mensen met ons in aanraking op een bepaald punt en dan verdwijnen ze opeens.
[00:14:51] Speaker A: Dan stellen ze een vraag en dan gaan ze weer naar hun eigen gang.
[00:14:53] Speaker B: Dan hebben ze hulp nodig en dan opeens een paar jaar later hoor je weer van ze.
[00:14:56] Speaker A: We hadden het net in het begin er al even over. Er komt ook tegenstand op jullie werk, überhaupt op de Aliyah, de terugkeer van de Joden naar Israël. Bijvoorbeeld demonstraties bij beurzen. Kun je iets vertellen wat die tegenstand inhoudt?
[00:15:11] Speaker B: Nou, ten eerste de beveiliging rond evenementen. Eigenlijk alles wat met Joodse evenementen te maken heeft, maar zeker als het met Israël of Aliaat te maken heeft. Ze zijn best wel vergaand. Locaties zijn niet bekend.
Vroeger deden ze nog postcodes. Dat zijn ze ook mee gestopt. Dat de buurt weet. Registratie, screening. En dan zijn er nog twee of drie lijnen van beveiliging voordat mensen naar binnen kunnen komen.
Dus dat met al die voorzorgsmaatregelen zijn er ook wel nog steeds demonstraties of mensen die er doorheen glippen. Laatste november in Londen, in St. Johnswood, was er een groep die door de politielinie heen is gebroken, gelopen en tot aan de poort van die synagoge waar dat evenement was, waar die beurs was, zijn gekomen.
Uiteindelijk tot een vechtpartij gekomen met de Joodse beveiliging, niet met de politie, die is daarna pas gekomen.
Dus dat zien we steeds meer.
[00:16:07] Speaker A: En ook jullie organisatie heeft ook de nodig kritiek te verduren. Waar focust die kritiek zich dan op?
[00:16:14] Speaker B: De kritiek is vooral omdat we bezig zijn met Aliyah en met Israël. Ze proberen altijd een connectie te vinden met iets wat ze illegaal kunnen noemen.
Bijvoorbeeld, wij beslissen niet waar mensen gaan wonen. Dus als iemand naar Judea wil verhuizen of naar Samaria of naar de Golan of naar Jeruzalem, dan is dat zijn of haar keus. Het mag ook volgens de Israëlische wet.
Daar proberen ze ons op te pakken dan.
Ja, uiteindelijk gaan mensen ook in dienst. Jongeren gaan in dienst en dat is gewoon een deel van het normale leven. Dat zijn onderwerpen waar ze dan kritiek op geven. Ja, ze zeggen, oh ja, jullie bevorderen, of jullie recruteren Nederlandse jongeren of Britse jongeren om te gaan dienen in het genociedeleger.
[00:17:02] Speaker A: Wat vind je van die kritiek?
[00:17:04] Speaker B: Totale kul. Het gaat dan helemaal niet om het rechtvaardigheid of internationaal recht. Het is gewoon anti-Israël. Dat zie je uiteindelijk ook in de reacties die je van die hele achterban van die organisaties krijgt.
Je hoort altijd from the river to the sea. Het gaat niet from the river till the 1967 borders. Daar ga je nooit om.
[00:17:23] Speaker A: Er komt ook kritiek op Aliyah, dat het bedoeld is door de Israëlische overheid om een Joodse meerderheid in Israël te willen creëren ten koste van Palestijnen of andere minderheden.
Wat vind je van die kritiek?
[00:17:38] Speaker B: Ja, ik denk dat degene die de kritiek uit ook veel zegt over het standpunt wat die persoon in probeert te nemen.
In Israël heb je minderheden, binnen de Israëlische grens heb je Israëlische Arabieren, zo'n 2 miljoen. In de Palestijnse gebieden heb je Palestijnen. Palestijnse Arabieren. En dat is zeker een punt, de demografie is zeker een punt in Israël. Ik denk niet dat Aliyah, als je kijkt naar de cijfers, dat Aliyah de doorslag heeft gegeven. Uiteindelijk vertrekken ook Israëli's uit Israël. Net zoals elk land waar bewoners emigreren of migreren.
Dus ik denk niet dat dat een heel... Een valide argument is, ja. Nee, ik denk het niet.
[00:18:23] Speaker A: Als we het hebben over 7 oktober 2023, wat toch een keerpunt is geweest ook voor heel Israël.
Zie je verschillen tussen wat er redenen waren voor Jodom naar Israël te verhuizen voor 7 oktober en na 7 oktober?
[00:18:38] Speaker B: Ja, heel groot verschil.
Wat ik ook aan het begin zei, elke beurs of elk alleeïwinnement die we organiseren of aan deelnemen, ziet meer belangstelling. Wat ik al zei, in februari 2022 zijn we begonnen. We vonden dat het onderwerp Alia niet werd belicht. Dus het was een non-issue.
We waren een beetje de dorpsgek af en toe hoor. Die zeggen, oh jongens, denk nou over Alia.
En het leven is zoals hart en mensen houden sowieso niet van veranderingen.
Europa kan ook zijn welvaartslanden, ik denk dat dat waar is.
Dus die stap is niet logisch. Het is heel comfortabel.
[00:19:16] Speaker A: Maar de 7 oktober is daarin een keerpunt geweest. Is dat vanwege bijvoorbeeld toenemend antisemitisme in Europa?
[00:19:22] Speaker B: Eigenlijk alleen maar vanwege toenemend antisemitisme. En niet 7 oktober. Uiteindelijk is het cumulatieve aantal geweld en haat wat elke Jood mee moet maken.
In het Hebrew zeg je dat is het stukje stro wat de rug van de kameel breekt. Of de druppel die de emmer doet overlopen.
[00:19:40] Speaker A: Die ken ik wel, die uitdrukking.
[00:19:42] Speaker B: Dus er is weer een aanval, er is weer iets op campus gebeurd. Weet je wel, als je een student bent, er is weer iets voor de zinnige ogen gebeurd. Het is een steekpartij.
[00:19:49] Speaker A: Het is niet één ding, maar het is echt een opeenstapeling van iets.
[00:19:52] Speaker B: Iedereen heeft een ander breekpunt. Dus voor de ene persoon, een vrouw die wordt uitgescholden bij de dokter in de wachtkamer door de dokter zelf. die iets over Nettenjauw zegt.
Voor de andere persoon is dat, weet ik veel, nummer 50, dat die wordt uitgescholden op campus.
Iedereen heeft zijn eigen tolerantieniveau, maar dit... Elke keer heb je weer meer mensen, nog een groepje, die geïnteresseerd is in Aliyah. Vaak vanwege antisemitisme.
[00:20:21] Speaker A: Je zegt al van veel joden, met name na 7 oktober, die vertrekken naar Israël vanwege antisemitisme.
Maar komen ze ook wel naar Israël omdat ze graag naar Israël willen? Of is het echt meer wat je eerder verteld, de push, dat ze weggeduwd worden uit bijvoorbeeld Nederland?
[00:20:38] Speaker B: Kijk, uiteindelijk worden dioden niet neergeschoten in de straten van Europa. Op het moment. In het algemeen niet. Gebeurt nog wel. Dus we hebben nog veel te maken met mensen die ook een positieve drijfvier hebben.
En die eerder ook wel zoveel jaar hebben nagedacht. Dat is hoofdzakelijk nog de groep. En ik krijg een extra deeltje in de rug om die stap te zetten.
Je ziet wel steeds meer mensen waarbij angst echt de overhand neemt.
[00:21:04] Speaker A: En die vertrekken dus. Hebben mensen dan wel de behoefte om naar Israël te emigreren? Komen ze dan niet een beetje van de regen in de druk? Want Israël is nou ook niet bepaald een rustig land.
[00:21:15] Speaker B: Nee, we zijn ook heel erg tegen dat mensen vanuit angst komen vanwege antisemitisme. Niet dat iedereen moet besluiten waarom hij komt en zijn eigen overwegingen maken.
[00:21:26] Speaker A: Maar Israël is een land in oorlog. Het is niet bepaald een veilig land
[00:21:29] Speaker B: om Nee, dat zeggen wij ook ten eerste. We zeggen altijd in Engeland, we horen de hele tijd, we have to leave, it's time to go, we shouldn't wait longer. Dat is een van de meest gehoorde dingen tijdens zo'n beurs, tijdens zo'n Ali-A evenement.
En we proberen dat een beetje te zeggen, jongens, we proberen naar de positieve kant te kijken, want uiteindelijk is die overstap best wel moeilijk.
Het wezenlijke verschil is, als je het aan mij als jood vraagt, is dat, en dat zag je in Amsterdam ook, in de nadirelle, dat joden weten... Die bedoelde de macaberelle. Ja, de macaberelle in Amsterdam, maar je hebt de soortgelijke dingen in Engeland gehad en in andere landen.
dat Joden snappen dat de overheid of niet wil of niet kan optreden tegen de dreiging die er is, die alleen maar groter wordt. Dus ze snappen dat het een aflopende zaak is.
En dat is nummer 1. Nummer 2 is dat je wordt bedreigd in je directe persoonlijke leefomgeving, je buurman, op straat. En daar tegenover staat Israël, waarbij je weet dat het land jou probeert te verdedigen, ook als er een aanslag is.
En ten tweede is het eigenlijk een vijand van buitenaf. Ook al heb je veel meer aanslagen.
[00:22:40] Speaker A: Maar het is wel een beetje dubbel. Het is van het ene gevaar naar het andere gevaar.
[00:22:43] Speaker B: Ja klopt, maar het is een wezenlijk verschil. Als jij bang bent om in je eigen huis te lopen bijvoorbeeld, ten opzichte van of je bang bent dat er uit een ander land een keertje iets op je wordt afgeschoten. Natuurlijk, we hebben de Iranoorlog, we hebben ik weet niet hoeveel oorlogen we hebben gehad en aanvallen en aanslagen.
Maar toch is dat gevoel dat je aan je lot wordt overgelaten, dat is het gevoel waarom mensen Israël ondanks de oorlog prefereren boven de diaspora.
[00:23:07] Speaker A: Nu, de terugkeer van de joden, die wordt ook uitgebreid beschreven in de profeten, in de Bijbel. Daar hebben wij het ook in onze uitzendingen regelmatig over.
Zit er wat dat betreft ook een geloofsaspect aan het werk wat jij doet?
[00:23:21] Speaker B: Ja, alleen maar in feite.
De naam van de organisatie is Shivat Zion, komt uit Psalm 126, betekent terugkeer naar Zion.
Het staat letterlijk in de Hebrews zo in Psalm 126.
Het heeft, sorry, die naam Shivat Zion wordt ook gebruikt voor de terugkeer van de joden na de verwoesting van de eerste tempel, dus voor de bouw van de tweede tempel, rond de bouw. En er zijn ook heel veel parallellen, dat is heel interessant. Zowel van de reactie van de Joden, dat kwam al heel moeilijk op gang.
Als vanuit Corus, de koning die de Joden zegt, jongens, ga terug naar het land.
De bouw voor declaraties, al die declaraties en de volkeren die zeggen, ga terug. En de Joden niet echt helemaal reageren.
Dus dat lijkt heel erg op het verhaal van Purim met Haman.
Volgens de Joodsoverlevering is het een deel daarvan, omdat de Joden probeerden te pushen om terug te gaan.
[00:24:19] Speaker A: Ja, dus die hedendaagse terugkeer van nu, die we nu zien, dat heeft alles met de Bijbel te maken.
Maar zegt dat jou ook...
[00:24:25] Speaker B: De weerstaand ook van de herbouw van Jeruzalem.
Het land ligt desolaat erbij, ook toen, 70 of 80 jaar.
En dan komen mensen het weer opbouwen en opeens is er opstand. Er komen steeds meer groepen bij ook kijken die problemen hebben. Ze gaan brieven schrijven, ze gaan boycotten, ze vragen om een bouwstop. Allemaal elementen die we ook bijna hebben.
[00:24:46] Speaker A: Zegt de terugkeer van het Joodse volk jou ook iets over de tijd waarin wij leven? Op godsklok dan bedoel ik?
[00:24:52] Speaker B: Ja, tuurlijk.
Er is een discussie in de Taalmoed over hoe weet je dat de verlossing nabij is en de conclusie daar is. Ik ben even de bron vergeten, want het is altijd gebaseerd op een bron uit Tannach.
De conclusie is daar, als het land zijn vruchten in rijkt om af te dragen, dan dan is de verlossing nabij.
En de volgorde is dat het land eerst tot bloei komt en daarna komt het Joodse volk terug en dan begint langzaam de herbouw van Jeruzalem, et cetera.
Dus dat is, ja tuurlijk, maar dat zie je ook.
[00:25:28] Speaker A: Het is een bijzondere tijd waarin jij leeft en dit werk mag doen.
[00:25:30] Speaker B: Het is een voorrecht dat we bezig mogen zijn met dat onderwerp.
[00:25:34] Speaker A: Laatste vraag, Shraga, want je vertelt dat je heel erg gemotiveerd bent om dit werk te doen. Hoe zie jij De nabije toekomst, denk je dat er in de komende tijd veel joden naar Israël gaan vertrekken?
[00:25:47] Speaker B: Ja, zeker.
Zonder twijfel. Niet alleen ik.
Alle organisaties, Joodse Agentschap, ministerie, andere stichtingen die zich bezighouden daarmee, voorspellen. Het is ook niet zo'n hele moeilijke voorspelling. Je ziet de aantallen stijgen.
Frankrijk, het enige land in Europa waar we ons niet mee bezighouden omdat er heel veel andere organisaties zijn, wordt altijd als voorbode genomen van hoe gaat het straks met de rest van Europa en soms zelfs de rest van de wereld. Het aantal Olim uit Frankrijk is meer dan 3000 per jaar. 2-3% van de gemeenschap vertrekt naar Israël.
Frankrijk is niet zo heel ver, ook niet qua realiteit en ook niet qua geografische afstand van de rest van Europa.
Dus iedereen is het over eens dat de grote volgende Aliage-golf, die al begonnen is, uit het westen komt. Dus je hebt over Europa, Amerika, Australië, Zuid-Afrika, alle westerse landen.
[00:26:45] Speaker A: Daar komen Joden thuis in Israël.
[00:26:48] Speaker B: Dat is nu heel erg aan de gang.
Oost-Europa ziet dat heel erg afneem.
[00:26:55] Speaker A: Dus voorlopig heb je nog genoeg werk te doen?
[00:26:57] Speaker B: Ja, we doen het vanuit overtuiging. Het is heel hard werk. We zitten met een team van negen mensen, dag en nacht. Niet alle nachten, maar harde werk. De vraag blijft alleen maar toenemen.
[00:27:10] Speaker A: Ja, ik wens je heel veel succes in jouw werk Shaga en dank voor jouw komst naar de studio.
En u thuis ook. Bedankt voor het kijken naar deze uitzending van Christen over Israël. En u kunt op de hoogte blijven over de actualiteit in Israël. Ga daarvoor naar onze website cvi.nl slaasje actueel. Daar vinden we allerlei interessante artikelen en ook deze uitzendingen en onze podcast. Nogmaals heel veel dank voor het kijken en graag tot de volgende keer.
