Woensdag 9 april - De profetie van Kajafas

[00:00:06] Speaker A: De 40 dagen tijd is een periode van bezinning. We staan stil bij het lijden van Jezus, maar ook bij zijn diepe verbondenheid met Israël en de vervulling van Gods belofte aan zijn volk. In deze overdenkingen ontdekken we wat dit betekent. Voor Israël, maar ook voor ons. [00:00:30] Speaker B: Deze overdenking is geschreven door dominee Henk Poot en ingesproken door Sarah van Oort. We lezen Johannes 11 vers 45 tot 53. Vele dan van de joden die naar Maria toegekomen waren en gezien hadden wat Jezus gedaan had, geloofden in hem. Maar sommige van hen gingen naar de fariseeën en zeiden tegen hen wat Jezus gedaan had. De overpriesters dan en de fariseeën riepen de raad bijeen en zeiden, wat doen we? Want deze mens doet vele tekenen. Als wij hem zo laten begaan, zullen alle in hem geloven en de Romeinen zullen komen en onze plaats en onze natie van ons wegnemen. Maar een van hen, Kajafas, die de hoge priester van dat jaar was, zei tegen hen, u weet niets en u overweegt niet dat het nuttig voor ons is dat één mens sterft voor het volk en niet heel het volk verloren gaat. Dit zei hij echter niet uit zichzelf, maar als hoge priester van dat jaar profiteerde hij dat Jezus zou sterven voor het volk. En niet alleen voor het volk, maar ook om de kinderen van God overal verspreid bijeen te brengen. Vanaf die dag dan waren zij vastbesloten om hem te doden. De opstanding van Lazarus maakt dat veel Joden in Jezus gaan geloven. Als de doden opstaan is de tijd van de Messias aangebroken. Het bericht van de opstanding van Lazarus bereikt ook het Sanhedrin en ook wat het heeft losgemaakt bij het volk. De raadslieden komen bij elkaar en weten niet wat ze ervan moeten denken. Maar ze weten wel dat het kan uitgroeien tot een gevaarlijke situatie. En misschien wel tot weer een opstand tegen de Romeinen met alle gevolgen van dien. De hoge priester Kajavas raadt de vergadering aan om Jezus uit de weg te ruimen. Het is beter dat één mens sterft dan dat het hele volk en de stad, en niet te vergeten zij zelf, ten onder gaan in een bloedige confrontatie met Rome. Maar Johannes tekent er iets bij aan. Wat de hoge priester zegt is een profetie. Hij verzegt dat Jezus zal sterven voor het volk met een betekenis die Kajafas waarschijnlijk nog niet begrijpt. Maar ook dat Jezus zal sterven om de verstrooide kinderen van God te kunnen verzamelen. Dat laatste is ook belangrijk. De stammen van Israël zijn verstrooid onder de naties van de wereld en daar heerst de overste van de wereld. En die overste van de wereld verzet zich tegen alles wat met Gods komende koninkrijk te maken heeft. Zeker ook tegen de terugkeer van de kinderen van Israël. Jezus sterven zal de macht van de Satan breken. Dat de Goede Herder zijn leven stelt voor de schapen heeft dus ook te maken met de inzameling van de kinderen van Israël. Het zal weer worden één Herder en één kudde. Dank God vandaag dat zoveel kinderen van Israël in onze dagen terugkeren naar het land dat God voor hen bestemd heeft. [00:04:07] Speaker A: De tekst van deze overdenking kun je terugvinden op cvi.nl.