Episode Transcript
[00:00:04] Speaker A: Gisteravond vuurde Iran voor het eerst sinds twee maanden raketten af op Israël, waarop Israël weer reageerde met een tegenaanval op Iran.
President Trump roepte Israël op om terughoudend te zijn. Hoe gaat deze hervatting van de oorlog zich verder ontwikkelen?
En hoe is het om in Israël te zijn en weer naar de schuilkelders te moeten? Frank van Hoort is in Israël en geeft een toelichting.
En hoe kun je als christen tot troost zijn voor Israël in deze barre tijden van de oorlog? Arenda, van harte welkom. Fijn dat je er bent.
[00:00:34] Speaker B: Dankjewel.
[00:00:35] Speaker A: Gisteravond heeft Iran dus weer voor het eerst sinds twee maanden raketten afgevuurd op Israël. Wat dacht jij toen je dat nieuws hoorde?
[00:00:43] Speaker B: Ja, ik vond dat toch wel schokkend, ineens. Hoewel in de tien dagen dat wij daar zijn geweest, met de studiereis vanuit Christen voor Israël en met een aantal christelijke leiders, dat we daar zijn geweest.
We zijn donderdagavond teruggekomen, maar al die dagen dat wij er zijn geweest, ongestoord op dat gebied, ervaar je die spanning toch wel ergens. Ook bij jezelf en bij de anderen, maar verder ook om je heen van het kan zomaar weer gebeuren en tegelijkertijd ben je ook wel weer in een gevoel van veiligheid.
[00:01:15] Speaker A: Ja, maar gisteravond escaleerde het dus weer.
[00:01:18] Speaker B: Ja, dus dan zie je dat en dan denk je, ja oké, het is nu weer gekomen.
[00:01:22] Speaker A: We gaan het in deze uitzending natuurlijk ook hebben over hoe je als christen nou achter Israël moet zijn, juist ook misschien in deze moeilijke tijden.
Over moeilijke tijden gesproken, bij een terreuraanslag in centraal Israël is gisteren een man omgekomen en ook vijf anderen zijn daarbij gewond geraakt. De terrorist die om zich heen schoot die is uitgeschakeld en een andere terrorist die is gearresteerd. Beide hebben de Israëlische nationaliteit.
Maar het is weer één terreuraanslag in een rij van zoveel.
Merkte je dat ook in Israël als je daar rondreed? De spanning van oh, er kan zomaar wat gebeuren.
[00:01:59] Speaker B: Ja, het is wel een soort van spanning, maar meer in de trend alertheid. Dus iedereen is alert.
En dat zie je om je heen bij checkpoints, bij de soldaten en de politie die oplettend is. Dus het is gewoon een continue staat van alert zijn.
[00:02:18] Speaker A: Maakte je dat ook bij jezelf, omdat je wat vaker om je heen kijkt, van is alles veilig, is alles rustig?
[00:02:24] Speaker B: Ja, maar niet in een overdreven vorm of dat je daarin compleet gespannen bent ofzo, maar je gaat als het ware mee in die lijn en het houdt je ook wakker en het houdt je ook actief, dat vind ik dan ook weer. Ik heb ook verschillende mensen ontmoet en die zeiden van ja ik ben hier zo geïnspireerd en zo vol energie.
En ik dacht, ja, dat is ook alweer het effect van alert zijn. Het is ook niet zo dat je dan een beetje in een soort slow motion terechtkomt. Maar door die alertheid blijf je ook gewoon actief en ga je door de dag gewoon toch de dingen doen die op het programma staan.
En naarmate de dag voordat en al die dingen dan ook lukken, geeft dat weer meer energie.
[00:03:06] Speaker A: Jij komt dus net terug uit Israël. We gaan zo meteen praten over wat je daar allemaal precies hebt gedaan. Maar eerst dit, want gisteravond, zoals we net al zeiden, werden er vanuit Iran opnieuw raketten afgevuurd op Israël na twee maanden van relatieve rust. We hebben nu contact met Frank van Oort, die op dit moment in Israël is.
Frank van Oort, van harte welkom in de uitzending. Gisteravond en vannacht zijn er een aantal raketaanvallen geweest. Onder andere natuurlijk vanuit Iran, maar ook vanuit Jemen. Wat hebben jullie daarvan ervaren?
[00:03:43] Speaker C: Gisteravond hebben we eigenlijk niks gemerkt, maar vanmorgen om zes uur ging mijn telefoon heel hard af. Dat was de eerste keer en dat is altijd het eerste alarm en dan komt er een tweede en dan weet je dat je naar de schuilkelder moet.
Maar om zes uur hoefde dat niet en om zeven uur was het zelfde en toen kwam ook daarna de grote alarm en zijn we naar de schuilkelder gegaan.
En daar hebben we dus geschuild. Dat duurde niet zo lang.
en tot het zijn veilig was en toen konden we weer gewoon het leven oppakken.
[00:04:15] Speaker A: Ja, hoe reageerden de mensen om je heen hierop op weer zeg maar een hervatting van de onrust tussen Iran en Israël?
[00:04:24] Speaker C: Nou, gewoon in het hotel merk je dat iedereen gewend is aan dit soort dingen. Dus ze gaan heel rustig, iedereen gaat heel relaxed naar de schuilkelder toe.
Het is natuurlijk een hele mooie schuilkelder in dit hotel, dus dat is allemaal prima geregeld.
Maar ik kreeg meteen wel berichten van mensen in Israël en ook een soort vermoeidheid bij de mensen. Waarom nu weer? Je merkt echt dat de afgelopen jaren wel traumatisch zijn geweest voor de bevolking.
Dus de angsten zitten bij de mensen hoog. Dus op het moment dat dat alarm weer komt, dan komt meteen de hele reflectie op wat ze al zo lang te verduren hebben. En dat merk je.
[00:05:05] Speaker A: Denk je dat de Israëli's serieus rekening houden met dat de oorlog nu echt weer hervat zal worden? Want aan de andere kant had Trump gezegd van Israël moet teruggehouden zijn in zijn reactie. Maar wat leeft er onder de bevolking? Wat denken zij dat er gaat gebeuren?
[00:05:20] Speaker C: De bevolking, we spraken gisteravond bijvoorbeeld met Benjamin Philip en die zei al van nou ik moet nog zien dat jullie naar huis kunnen. Dus de bevolking van Israël is echt wel weer voorbereid omdat het werk in Iran niet af is.
Ze hopen dat dat nu wel gaat lukken. Dus vanuit Israël is wel de gedachte dat het door zal gaan.
[00:05:42] Speaker A: Nu ook Jemen, dat noemde ik net al, Jemen die mengt zich ook weer in de strijd. Die heeft een raket afgevuurd op Israël en ook de Rode Zee afgesloten voor Israëlse schepen.
Vanochtend vroeg werd er dus die raket onderschept. Ook Heisbolle, die valt nog geregeld doelen in het noorden aan.
Merk je dat als je in het land bent? Want je bent er de afgelopen dagen geweest. Merk je dat er op zoveel fronten oorlog wordt gevoerd?
[00:06:07] Speaker C: Nee, dat merk je eigenlijk niet. Eigenlijk zoals het altijd in Israël is. Je voelt het heel veilig.
Mensen realiseren zich niet. Je hoort altijd van raketten die worden afgevuurd. Maar het grootste deel van het land merkt daar niets van. Nu wel met die ballistische raketten uit Jemen en uit Iran. Dan zijn de grotere delen van het land. Maar ik begreep weer van berichten dat er ook weer bommen waren gekomen om tien uur. Maar wij waren toen in Jeruzalem en daar hebben wij niets van gemerkt.
Dus je merkt dat niet en zeker de afgelopen dagen niet. We zijn ook in Kfar Aza geweest, die kibbutz die vrijwel verwoest was. Daar merk je nu ook de serene rust, terwijl je ook weet dat er in Gaza nog strijd geleverd wordt. Dus je kan eigenlijk overal komen, maar je moet op je hoede zijn.
[00:07:02] Speaker A: Is er bij de raketaanvallen van de afgelopen dag ook voor zover nu bekend schade aangericht?
[00:07:10] Speaker C: Ja er zijn in Samaria, in een dorp in Samaria, zijn er brokstukken terecht gekomen en daar zijn een paar huizen van beschadigd. Er is gelukkig geen enkel, tot nu toe, nog geen enkel bericht van mensen die gewond zijn geraakt of anderszins.
Dus dat is helemaal niet. Dus dat is dankbaar. Dus tot nu toe hebben ze ook alles stevig kunnen houden.
Je hoort dan wel, als die arendoom gaat, dan hoor je echt een enorme explosie.
En dan weet je van, oh ze hebben die raket geraakt. En die valt dan in kleinere stukken naar beneden.
En vanuit die kleinere stukken zijn dus ook die huizen in een dorp in Samaria geraakt.
[00:07:55] Speaker A: Jullie zijn, ik zeg jullie, want niet alleen jij bent op reis, je bent met het bestuur van Christen Over Israel een aantal dagen in Israel geweest. Je hoopt vanmiddag terug te vliegen naar Nederland.
Wat is de reden dat jullie daar waren?
Of zijn?
[00:08:10] Speaker C: Ja, we hebben projecten bezocht en mensen en ons probeert goede indruk van de hele situatie in Ischel te krijgen.
Ook om als bestuur op de hoogte te zijn van wat er speelt. En daarin is het ook belangrijk dat ook de bestuursleden zelf met eigen ogen zien.
Daarnaast is het een enorme verbroedering en hebben we ook veel samen kunnen bidden en dat is ook belangrijk. Dus daarmee eigenlijk onszelf als bestuur weer goed bij elkaar kunnen brengen en een goede indruk te krijgen van wat nou de situatie in Israël is. We hebben bijzondere mensen ontmoet.
Het voor velen van ons meest indrukwekkende is dat we een overlevende uit Gaza hebben gesproken die zelfs meer dan 730 dagen had vastgezeten, Maxim Herkin.
En het is echt bijzonder om te zien hoe hij het heeft overleefd en hoe hij nu praat.
Dat vind ik wel kenmerkend voor Israël. Het leed is heel groot, maar ze blijven niet bij de pakkanier zitten.
Maar echt met kijken naar de toekomst en weer opbouwen en verder gaan. En dat is echt wat we op veel plekken gezien hebben.
[00:09:31] Speaker A: Ja, laatste vraag Frank, want het was natuurlijk een spannende tijd dat jullie naar Israël gingen in deze tijd van oorlog of dreigende oorlog. Hoe was dat voor jullie?
[00:09:43] Speaker C: Ook wij beseffen dat en ook vanuit onze thuissituaties zijn er natuurlijk ook mensen die dat lastig vinden.
We voelen ons gedragen door gewet en weten ons beschermd. Maar we hebben geprobeerd ook geen risico's daarin te nemen natuurlijk. Maar we ervaren ook, en dat ervaren we nu heel duidelijk ook, is dat Israël ook alles doet om altijd zijn burgers te beschermen. En daarom kan je je ook echt veilig voelen.
En ja, hebben we ook niet het idee dat we daarin risico hebben genomen. Maar we vinden het ook wel fijn nu die, ja als daar dan weer oorlog komt, dan hopen we dus erg dat de vlucht vanmiddag door kan gaan en dat Iran nu niet ineens heel erg gaat beginnen, want dan heb je kans dat de vluchtruimte dicht gaat.
[00:10:32] Speaker A: Nou we wensen jou heel veel zegen en gods zegen ook in jullie thuisreis. Dankjewel Frank van Oors.
Arenda, je bent net terug uit Israël. Wat ging je daar eigenlijk doen?
Op vakantie of was het wat anders?
[00:10:52] Speaker B: Ja, er zijn veel mensen geweest die hebben gezegd een fijne vakantie. Nou, dat is het absoluut niet geweest. Het was een studiereis. Een studiereis die we eigenlijk vorig jaar wilden maken.
[00:11:01] Speaker A: Een studiereis voor predikanten, hè?
[00:11:03] Speaker B: Voor christelijke leiders. Ja, voor predikanten. Dus via Christen voor Israël.
En die studiereis heeft ons vorig jaar in juni in Israël gebracht en toen brak de eerste lading van deze oorlog uit, dus die twaalfdaagse oorlog met Iran.
En daar zijn we toen in terecht gekomen en uiteindelijk vooral in Jeruzalem geweest.
[00:11:24] Speaker A: Ja, dus toen kon je niet echt je programma doen omdat je eigenlijk de hele dag in de schuilkamer zat.
[00:11:29] Speaker B: Klopt, we hebben toen wel diverse mensen gesproken, maar het was niet het programma wat oorspronkelijk natuurlijk de bedoeling was.
En van daaruit hadden we gedacht, nou het zou mooi zijn om toch weer terug te gaan en wel dat hele programma mee te maken en dat hebben we gedaan.
[00:11:45] Speaker A: Want je was er dus vorige week, toen was er ook nog geen sprake van het opladen van het geweld tussen Iran en Israël. Kun je de sfeer beschrijven daar, hoe was het daar? Je noemde het net al, er zat wel spanning.
[00:11:56] Speaker B: Ja, er is een spanning in de lucht toen en nu is die spanning natuurlijk losgegaan. Dus dat is dan weer anders op dit moment en daar denk je dan wel gelijk weer aan. Je denkt aan de mensen die je gesproken hebt, je denkt aan die kwetsbare situatie waarin Israël zit, natuurlijk Libanon waar het natuurlijk vorige week wel al los is gegaan, meer dan daarvoor.
Want uiteindelijk zijn we in het noorden begonnen en vandaar het weer afgezakt richting Jeruzalem en het zuiden. Maar toen wij op een gegeven moment in het zuiden waren, toen is het ook weer in het noorden richting Tiberië, waar wij gezeten hadden. Het is flink losgegaan.
[00:12:31] Speaker A: Maar merk je, was de oorlog vorige week echt een onderwerp waar de Israëli's veel mee bezig zijn?
[00:12:36] Speaker B: Ja, dat vind ik weer het bijzonder van de Israëli's. Kijk, zij gaan gewoon door. Ze doen hun dingen. Ze moeten weer verder met de orde van de dag.
En daarin zijn natuurlijk wel velen getraumatiseerd. Dat kan niet anders. En toch is het niet waar ze dan gelijk mee komen. Ik vind het een hele open samenleving.
En ik merk ook altijd, als je er bent, dat de contacten met gewoon de mensen die er zijn nogal heel soepel verlopen. En zeker dus in deze situatie.
Omdat ze toch een beetje verbaasd zijn zo van ja, komen jullie uit Nederland?
[00:13:09] Speaker A: Ja.
[00:13:10] Speaker B: En dan zie je ook gewoon lijkbaar weer die dubbelheid, want Nederland staat op dit moment nou niet echt heel positief op de kaart bij Israël. Ze weten precies wat er allemaal in Amsterdam gebeurt.
[00:13:18] Speaker A: Ja.
[00:13:18] Speaker B: En ook de dubbele houding van onze overheid en de hele negatieve houding van het kabinet op dit moment.
[00:13:26] Speaker A: Dat houdt ze wel bezig, ja.
[00:13:28] Speaker B: Dat houden ze allemaal in de gaten.
[00:13:29] Speaker A: Maar je zegt het leven gaat door, maar hoe was het dan vorige week? Gingen scholen ook gewoon door? Iedereen gaat naar z'n werk en gewoon z'n gangetje?
[00:13:37] Speaker B: Ja, de wegen zijn vol, de files. En iedereen moet z'n werk doen.
[00:13:45] Speaker A: Dat is vandaag natuurlijk veranderd. Vandaag zijn de scholen gesloten.
[00:13:48] Speaker B: Kijk, en iedereen houdt natuurlijk wel die app in de gaten.
het Homefront app die dan aangeeft wat de restricties zijn van de dag of dat die er niet zijn en dat moeten ze natuurlijk in de gaten houden.
[00:14:01] Speaker A: Zijn er in jouw reis, want je bent dus van noord naar zuid gereisd, het hele land.
[00:14:06] Speaker B: Ja, we zijn zelfs bij de Libanese grens geweest en we hebben daar ook hele bijzondere ontmoetingen gehad met Ja, kun
[00:14:10] Speaker A: je daar wat over vertellen? Want het was mijn vraag ook, van wat is nou het meest bijzondere wat je op die reis hebt gedaan?
[00:14:16] Speaker B: Ja, het meest bijzondere vind ik lastig, want in iedere ontmoeting raakt het je, brengt het je nieuwe inzichten of een hele nieuwe ervaring en zie je hoe bijzonder de mensen zijn. We hebben hele verschillende mensen gesproken.
orthodoxe joden, maar ook Arabische christenen, de salim shalas zijn we geweest in Nazareth en daarvoor zijn we ook nog bij een Aramees gemeenschap geweest.
[00:14:42] Speaker A: En die zit dan bij de Libanese grens he?
[00:14:45] Speaker B: Ja die zitten daar tegenaan en daar hebben we ook een geweldige vrouw gesproken, Nevine Elias.
En die begon zo te vertellen over het leven daar bij de grens en die begon ook in één keer heel positief te spreken over de IDF.
Dat als er dan die beschietingen zijn en het gaat over en weer of ze moeten daar in de grens natuurlijk verder ook vanwege de veiligheid van de Israëlische bewoners. Daar moet de IDF natuurlijk actief zijn.
Dat ze enorm bezig zijn, ook met die Armeense gemeenschap en met de Druzen, om hele praktische hulp te bieden, om medische hulp te bieden.
En het beeld dat je natuurlijk hier in Nederland hebt is, oh wat zijn dat natuurlijk voor verschrikkelijke moordenaars deze ADF-soldaten. En natuurlijk heel eenzijdig, is er dan slecht enzovoort. En dan sta je haar te beluisteren en dan denk ik... Wow, het is toch goed dat we hier zijn, van deze vrouw die niet een Israeli is.
Ze is geen Joods van geboorte, ze is Aramees.
Ze is Christen, dus daarin hebben we ook... Ze heeft heel prachtig met onze vader gezongen.
[00:15:48] Speaker A: In het Aramees.
[00:15:49] Speaker B: Wow, dat was echt huiveringwekkend mooi.
[00:15:52] Speaker A: Maar je zat dus vlakbij die grens met Libanon. Kreeg je ook wat mee van de oorlog die daar een paar kilometer verderop plaatsvond?
[00:15:59] Speaker B: Ja, je hoort het stuk te knallen.
Die hoor je. Dus dan is het ook weer apart dat je je wel op dat moment gewoon veilig voelt.
[00:16:05] Speaker A: Ja, dat is heel apart inderdaad.
[00:16:07] Speaker B: Dat is apart en ja daarom ben ik ook uiteindelijk wel mee gegaan want ik dacht ik weet nog wel ook uit van vorig jaar dat als je daar bent en de dreiging is er, de spanning is er en zelfs als dat het los gaat en toch zijn er zoveel dingen geregeld zo is Israel bezig zijn eigen bevolking te beschermen en daar ben je dan op dat moment onderdeel van.
dat je toch veiligheid ervaart.
[00:16:29] Speaker A: Wat vonden de Israëli's ervan? Dit is een hele algemene vraag hoor, maar wat merkte jullie dat de Israëli's ervan vonden dat jullie als Nederlandse groep, dominees, predikanten, voorgangers, dat jullie toch besloten, ook al is het oorlog, we gaan toch naar Israël.
[00:16:44] Speaker B: Ja, ze vinden het geweldig.
Ja, ze moeten eerst even lachen als ze horen dat we in Nederland komen. Holland.
En vervolgens gaan ze vragen. En ja, je raakt zo makkelijk ook met mensen in gesprek. Terwijl je in eerste instantie hebt van het lijkt heel gesloten, de samenleving. Maar als je dus dan onder de mensen bent, waar je ook gaat. Of dat je nou naar een shopje gaat. Of dat je over een plein loopt. Of dat je natuurlijk op te bezoeken bent die we zouden doen. We waren ook bij het Jaffe-instituut. Dat is ook een geweldig project dat Christen van Israël ondersteunt. En daar worden vierduizend tieners opgevangen die aan de onderkant van de samenleving dus die hulp nodig hebben. En dan sta je ineens met toch al een paar docenten te praten waarvan ik dan achteraf denk van ja, als we nou in een soort van gewone tijd waren gekomen, waren ze dan zo open geweest, hadden ze dan hun... Waar
[00:17:35] Speaker A: had je het dan over met ze?
Over het geloof?
[00:17:39] Speaker B: Ja, daar ging het ook over, maar ook gewoon over de hele situatie.
Zij wilde weten hoe wij het ervaren om in Israël te zijn en ook waarom we er zijn.
Waarom zijn jullie hier? Omdat we naast jullie willen staan en we willen het echte verhaal horen.
[00:17:57] Speaker A: Heb je het idee dat jullie tot troost hebben kunnen zijn van het Joodse volk in Israël?
[00:18:02] Speaker B: Ja, we zijn in totaal met dertien leiders, christelijke leiders geweest. Dus ja, in het geheel van het land voel je natuurlijk een beetje een druppel op een gloeiende plaat. Maar we wilden ons echt wel daarin door God laten lijden in het tot troost zijn van. Dus we hebben altijd iedere keer gebeden van brengt u dan maar de juiste mensen op ons pad. Geeft u dan de juiste gesprekken, de juiste woorden.
En we hebben echt wel ervaren dat dat ook zo gegaan is.
[00:18:26] Speaker A: Toen kwam je terug voor het weekend en een paar dagen later escaleert de situatie tussen Israël en Iran weer. Wat doet dat met jou als je dan terug bent in Nederland en dan hoor of lees je al die berichten van wat er weer in Israël gaande is?
[00:18:41] Speaker B: Je bent natuurlijk gelijk bewogen met de mensen en met het land en je hebt direct weer die kwetsbaarheid waarin Israël zit, want ze zijn gewoon omringd door alleen maar vijanden.
En als je daar bent, maar dan heb ik dan ook als die berichten weer komen van ja uiteindelijk zijn ze compleet afhankelijk van Hashem, van de God van Israël, die wij mogen dienen door de Messias, Jezus.
En die kwetsbaarheid voel je dan Opnieuw en direct.
En het bracht mij ook weer een beetje down to earth, want toen wij dus terug waren gekomen, donderdagavond, en dan ben je weer onder de mensen en dan wil je je daarvan delen. En toen ik wegging, zijn een aantal mensen toch een beetje negatief geweest van ja, wat ga je daar doen en straks gebeurt er wat en je gezin en dus dan krijg je een beetje het gevoel alsof je daar onverantwoord dan bezig zou zijn. Dus toen ik terugkwam wel zoiets van nou mensen, Zie je wel, het is goed gegaan. Kijk eens, ik ben er weer.
En als s'avonds komen die berichten, toen voelde ik me eigenlijk wel weer heel klein. Ja, dat is niet allemaal door jouw geluk of prestatie, maar het is hoe de Heer het leidt. En daar moeten we op vertrouwen.
[00:19:50] Speaker A: Heb jij gisteren in de kerkdienst, toen je voorging, heb je nog aandacht gegeven aan de situatie in Israël? Want toen was je net een paar dagen terug.
[00:19:58] Speaker B: Ja. Ik weet dat heel veel mensen hebben gebeden en natuurlijk allemaal wisten dat ik daar voor de studiereis heen zou gaan.
Dus ja, ik heb wel gelijk kort wat weergegeven. Dat het een bijzondere reis is geweest, dat het zeker de moeite waard is geweest. Dat ik echt weer zo ervaren heb dat de God van Israël, dat zijn hand op dit land is.
En dat als je daar bent, je des te sterker ervaart hoe waar zijn woord is.
En ik had twee diensten, dus ik ben daar toch wel gelijk mee begonnen. En ik heb geprobeerd om niet iedere keer, ook in de verkondiging en in het delen van Gods Woord, om daarin dus uitstapjes te maken naar allerlei gebeurtenissen die we hebben meegemaakt. Ja, toch een beetje de lijn verkrijgen. Dus om wel even de lijn te houden en te bedenken, kijk, deze mensen waren daar niet vorige week en die zitten hier in dit land. En die hebben te maken met de situatie, zoals ook hier in de media steeds telkens weer de berichten naar voren komen. Maar ik probeer daarin dus wel een tegenwicht te bieden om te getuigen hoe het werkelijk is als je daar bent. En ook de hele samenleving die zo divers is.
En dat heb ik ook gedeeld dat als je in Israël bent, in tegenstelling tot Nederland, dat het compleet normaal is en soort van voor iedereen, ook al zijn er niet religieuze mensen in dit land, dat toch de samenleving zo is ingericht dat je met God leeft.
En dat is normaal.
En dat je de Israelische vlag daar ziet hangen, terwijl in Nederland natuurlijk daarin flink geïntimideerd wordt om dat vooral na te laten.
[00:21:31] Speaker A: Nou ja, als we het hebben over Israël en in hoeverre dat onderwerp een plek kan hebben in de kerken. We horen regelmatig van mensen die zich eenzaam voelen, soms in de kerk en al helemaal naar buiten.
Maar die zich eenzaam voelen als ze voor Israël willen opkomen. Ervaar jij dat ook zo?
[00:21:48] Speaker B: Van tijd tot tijd, ja. Zeker als je natuurlijk mensen spreekt of mensen op een bepaalde manier reageren.
en je niet in de gelegenheid willen stellen om naast Israel te staan.
En je toch een soort van dwingen om je tegenover hen op te stellen, terwijl onze samenleving pretendeert zo vrij te zijn.
En als je dan besluit, ook in navolging van Gods woord, waarin ons wordt opgedraagd te bidden voor de vrede van Jeruzalem, waarin daar staat dat we verbonden zijn met hen, omdat we dat zijn door hun messias, waarin wij ook mogen geloven, dat we daarop geënt zijn. Dus dat we niet zonder die wortels kunnen. Dat je dan door een politieke situatie je zou laten dwingen om afstand van hen te doen. Daar zit je dan in en dan merk je dat deze samenleving helemaal niet vrij is.
[00:22:40] Speaker A: En ondanks dat je je soms daarin eenzaam voelt, blijf je opkomen voor Israël en voor het Joodse volk. Maar wat is dan jouw motivatie daarachter? Waarom blijf je dat doen?
[00:22:51] Speaker B: Omdat de God van Israël, die wij dienen, in eerste instantie hun God is. En hij het ons ook opdraagt.
En ook duidelijk wordt gezegd dat wij geënt zijn op hen.
[00:23:03] Speaker A: Je hebt geen keus om het te doen.
[00:23:05] Speaker B: Nee, en iedere politieke situatie zou geen reden moeten zijn om dan ineens je wortels weg te snijden.
Want dan snij je je basis weg. En uiteindelijk is ook alles in de handen van de God van Israël, die zijn plan heeft voor zijn volk, die zijn plan heeft voor de wereld.
En met uiteindelijk de bedoeling dat wij samen met Israël uiteindelijk zullen loven en eren. En hoe kunnen wij dan heulen met de vijanden van Israël, die overduidelijk, als je er goed in verdiept en ook met hen spreekt, En naar hen toegaat. Ook hier in dit land kun je dat gewoon doen. Je kunt gewoon contacten zoeken met de Joodse gemeenschap. Ook hier in Nederland zijn ze dan verbaasd en daar erg blij over als je dat doet.
Ja, dan kom je achter hoe het werkelijk in elkaar zit. En dan merk je dat hoe de media hier in Nederland bezig zijn, dat het gewoon helemaal niet klopt.
[00:23:52] Speaker A: Nee, maar ik denk dat het gevoel dat jij beschrijft, dat gevoel van eenzaamheid, dat dat ook breder levert, dat veel pro-Israalkristenen, noem ik ze maar even, dat die dat ook ervaren en ook soms denken van ja, wat is dan het nut dat ik in mijn kerk opkom voor Israël, want niemand luistert en iedereen vindt het maar irritant. Maar wat is dan het nut volgens jou?
[00:24:11] Speaker B: Je ziet ook in de Bijbel, er zijn wel meerdere die zich roepend in de woestijn voelen of die zelfs zo genoemd worden, die maar als enkeling door God geroepen zijn om te komen vertellen wat zijn plan is en wat zijn bedoeling is en dat we ons moeten bekeren en dat is wel weer mooi in Gods woord, dat je natuurlijk ziet dat de profeten vaak ook even hun opdracht wilden teruggeven aan onze Heer. Omdat ze het zwaar vonden.
Zelfs Mozes die heeft op een gegeven moment gezegd van ja Heer heb ik dit volk gebaard.
En uiteindelijk helpt God hem door meer van zijn geest te geven. En zo kunnen we dat ook vandaag de dag ervaren. Zo ervaar ik het zelf ook wel. Telkens weer vast houden aan zijn belofte. Telkens weer truildenken aan de woorden die Hashem, die God van Israël tegen Abraham zegt van wie u zegent zal ik zegenen, maar wie u vervloekt zal ik vervloeken.
En Salme bidt voor de vrede van Jeruzalem. En ook de bewogenheid van onze heer en heiland zelf die verbonden blijft met zijn volk. Hij is in eerste instantie natuurlijk vanuit zijn volk gekomen om de koning van Israël te zijn. En vandaar uit de vrede te brengen voor de hele wereld. Daar moeten we ons aan vasthouden.
[00:25:17] Speaker A: Heb je daar nog tips voor voor de mensen thuis die denken van ja ik vind dat soms ook wel heel zwaar. Hoe kun je dat dan aanpakken?
[00:25:24] Speaker B: Ja, nou in eerste instantie dus je niet laten afleiden van mensen. Ook angst voor mensen spant een strik, zegt het boekspreuker.
Dichtbij het woord blijven, maar ook wel weer plekken opzoeken waar je dus ook andere kunt vinden.
die ook even als jij naast Israël staan. En die zijn er. En dan wellicht niet op die eenzame plek waar jij je bevindt, maar wel ook op andere plekken. Dat is net zo met christelijke leiders. Wij zijn nu met dertien geweest en we voelden enorme eenheid. Terwijl we uit allerlei verschillende stromingen kwamen, van vol evangelisch tot hervormd. Hebben we die eenheid ervaren in het naast Israël staan?
[00:26:05] Speaker A: Daarin vind je elkaar, ja.
[00:26:06] Speaker B: Ja, en zo zie je dat natuurlijk ook in de activiteiten vanuit Christen voor Israël waar je naartoe kunt gaan of die je online kunt bekijken.
En ja, je zou je toch wel even moeten inzetten om toch achter het juiste nieuws te komen.
[00:26:18] Speaker A: Ja, nu die oorlog en die spanning rondom Israël die blijft maar voortduren, nu al jarenlang.
Welke houvast vind jij in de Bijbel in deze spannende tijd?
[00:26:29] Speaker B: Ja, de toekomst en de beloftes die er zijn voor Israël, die zijn eeuwigdurend en dat zijn er heel veel.
En daar zijn we ook weer een aantal, hebben we daar mee gelezen in Israël zelf. Maar wat ik wel het meest bijzondere vond waar ik achterkwam, dus zoals gisteravond, Dat je ineens merkt, dus als je even omdenkt in de kalender waarin Israël zich bevindt, dus niet in onze kalender.
[00:26:52] Speaker A: De Joodse kalender, is dat waar?
[00:26:54] Speaker B: Ja, dus gisteren 7 juni en 8 juni in Nederland, maar de Joodse kalender is gisteravond de 23e Shivan ingegaan.
[00:27:01] Speaker A: En wat is dat?
[00:27:03] Speaker B: Dat is dus de maand geweest waarin Mordegai, dus van koning Ares Veros in de tijd van Esther en in de tijd waarin het Poerinfeest ook is ontstaan, dus de vrije brief kreeg om de Joden brieven te sturen dat ze zich zouden mogen verdedigen op het moment dat de wet van medepersen was ingezet vanuit Hamas om de joden te vernietigen.
[00:27:28] Speaker A: Ja, dus de joden mochten zich verdedigen tegen het geweld wat toen in de tijd door Haman is geïnitieerd.
[00:27:35] Speaker B: Ja, dat kon Aasferis dus niet tegenhouden, want dat was een wet van medepersen geweest. En wat natuurlijk op de Poerimfeesam dan ook zou moeten gebeuren.
[00:27:42] Speaker A: Ja.
[00:27:43] Speaker B: In die laatste maand.
[00:27:44] Speaker A: Ja.
[00:27:45] Speaker B: Maar in die maand Sivan, de 23ste daarvan, daar kreeg Mordeguy dus al die vrijbrief om een andere brief te schrijven van nou het gaat gebeuren maar jullie mogen je verdedigen.
[00:27:56] Speaker A: Ja.
[00:27:56] Speaker B: En uiteindelijk hebben ze in die verdediging hebben ze natuurlijk de vrijheid en de overwinning ontvangen.
[00:28:01] Speaker A: Ja, jij wilde het gedeeld ook met ons lezen.
[00:28:03] Speaker B: Ja, ik vond het dan dat zo Niet toevallig uiteindelijk. Hoe is het weer mogelijk dat nu na ruim twee maanden Israël in relatieve rust is geweest en dat destijds toen, twee maanden geleden, het is ingezet precies met het Hoeribfeest.
Wat natuurlijk ook die hele gebeurtenissen met moordigheid in Iran heeft plaatsgevonden.
Dus in de Burg Susan.
Dat dan nu die hervatting, want zo zie ik het al maar, hoewel nu dus Iran zelf weer is losgegaan, dat dat weer op die 23e sifal is. En dat je dan in de Bijbel precies dit tegenkomt dat er al eerder in de geschiedenis dit heeft plaatsgevonden. Ik vind dat bemoedigend. Daarom dacht ik, omdat dit zo op deze dag plaatsvindt, goed om te lezen.
[00:28:51] Speaker A: Absoluut, ga je aan.
[00:28:53] Speaker B: Dat staat dus in Esther 8.
Ik lees dan vanaf vers 8, dus die opdracht aan moordgaai van koning Aosferis.
Schrijft u dan zelf over de Joden zoals goed is in uw ogen, in naam van de koning en verzegelt u het met de zegelring van de koning.
Want de tekst die in de naam van de koning geschreven en met de zegelring van de koning verzegeld is, kan niet herroepen worden.
De schrijvers van de koning werden in diezelfde tijd geroepen, hier komt-ie dan, in de derde maand, de maand Shivan, op de 23e van die maand, dat is dus gisteravond ingegaan, er werd geschreven overeenkomstig alles wat Mordegai gebood aan de joden, aan de stadhouders, de landvolgden en de vorsten van de gewesten van India tot Kush, 127 gewesten, elk gewest in zijn eigen schrift en elk volk in zijn eigen taal, ook aan de joden in hun eigen schrift en in hun eigen taal. Men schreef in naam van koning Aosferos en verzegelde het met de zegelring van de koning. Men verzonte de brieven door middel van eilbodend te paard die op de snelle koninklijke paarden reden gefokt met merries.
In de brieven stond dat de koning de joden in elke stad toestond zich te verzamelen, op te komen voor hun leven.
En dat is wat Israël vandaag de dag doet en ook moet doen.
En dat in deze schrift tekst, die al zoveel eeuwen hiervoor heeft plaatsgevonden op deze dag, nu er weer een bemoediging is van kom op voor je leven. Want dat is wat ze moeten doen en wat God van hen vraagt.
[00:30:27] Speaker A: Ongelooflijk hè, dat een tekst die al zo lang geleden is opgeschreven, maar nu
[00:30:31] Speaker B: toch nog... Ja, precies op zo'n dag.
[00:30:34] Speaker A: ...vervulling krijgt.
[00:30:35] Speaker B: Ja, en daar zie ik toch weer uiteindelijk, je begrijpt niet alles.
Maar het is wel allemaal in zijn hand.
[00:30:42] Speaker A: Zullen we daarvoor bidden? Ja.
[00:30:47] Speaker B: God van Abraham, Isaac en Jacob. God van Israël.
We prijzen en loven uw heilige naam. U bent God en niemand anders.
U was er. U bent er. U zult komen.
We danken u dat we naast uw volk mogen staan.
We danken u dat u ons de ogen opent voor de situatie zoals die is.
Dat u de God bent van Israël.
Dat u aan dit volk het land hebt gegeven.
Dat velen nu ook na uw woord aan het terugkeren zijn naar uw land. Velen die we ook gesproken hebben en die maar één ervaring hebben. Ik ben thuisgekomen.
En dank u wel.
Ik spreek nu ook op dit moment namens de De leiders met wie ik was in die tien dagen, dat we dat ook zo ervaren hebben. Dat we ten diepste ook ervaren als we daar zijn, dat we thuiskomen in uw land.
Ja heren, dank u daarvoor. Dank u voor al die bijzondere momenten die u geeft.
Daar, maar ook hier, waarin u telkens weer laat zien dat u het al in handen hebt. Juist ook weer in het besef op deze 23 shivan en we terugdenken aan de historische gebeurtenissen met Mordegai, met Esther, met Aas Veros en met de terreur van Ahaman.
En we in de werkelijkheid zien dat we dezelfde geestelijke vuil in de wereld moeten.
En dat we daardoor bemoediging ontvangen vanuit uw woord, dat u het in handen hebt, dat u uw volk beschermt. Maar u ook vraagt dat wij bidden om Vrede, de vrede, de shalom voor Jeruzalem.
De vrede die zal komen als Messias terugkeert.
Dat we daarom blijven bidden, dat dat ook de opdracht is hier in Nederland. En de opdracht om naast uw volk te staan.
Heren, ik wil u bidden ook voor de velen die zich eenzaam voelen.
Eenzaam in Israël in dit alles. Israël die zich eenzaam voelt in het midden van de volkeren.
Omdat inmiddels de meesten hen verlaten.
Die eenzaamheid, heer, laat hen toch telkens keer weer merken dat u hen bijstaat. Dat u hen op de been houdt, dat u hen beschermt, dat u dat schild bent boven hen. En dat ze uiteindelijk volledig van u afhankelijk zijn, dat u hen zult redden.
Maar ook hier in Nederland. Ik wil u bidden voor de Joodse gemeenschap die op dit moment in spanning is vanwege hun familie. Maar ook er zijn vele op dit moment ook in Israël zelf.
Wilt u hem bewaren en beschermen. Ik wil u ook bidden voor het bestuur van Christen voor Israël die op dit moment nog daar is.
Wilt u hem weer veilig terugbrengen op uw tijd.
En wilt u hen ook bemoedigen op dit moment dat uw hand met hen is. Wilt u met uw familie zijn die in spanning is en uw shalom en rust geven.
En ook zo een ieder die zich eenzaam voelt in het verlangen naast uw volk te staan in dit land, in kerken of op plekken, in families, waarin je je die eenling voelt, met de nek aangekeken. Ik wil u bidden om uw bemoediging en uw versterking en om kracht door uw heilige geest om staande te blijven, op uw woord te blijven vertrouwen en op de opdracht te blijven vertrouwen naast uw volk te staan.
Heer, zo hebben we u daarin enorm nodig.
Ook hier in Nijkerk.
En in alles, op iedere plek waar we ons bevinden. Maar u blijft dezelfde.
Sterkt u zo vooral uw volk. Bewaar hen in deze oorlog.
En doe hen uitzien naar de komst van Messiach met ons.
In Jezus' naam.
Amen.
[00:34:25] Speaker A: Dank je wel, Arenda.
En nu thuis ook bedankt voor het kijken naar deze uitzending van Christen voor Israël. En u kunt op de hoogte blijven over de actualiteit. Ga daarvoor naar onze website cvi.nl slaas actueel. Daar vindt u allerlei interessante artikelen over de actualiteit en natuurlijk ook onze uitzendingen en podcasts.
Nogmaals heel veel dank voor het kijken en graag tot de volgende keer.
